2 Korinta 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Kita padha sumurup: manawa tarub kita kang ana ing bumi iki dibubrah, kita padha kagungan yasan saka Rama kita, yaiku omah kang ora digawe dening tangan, langgeng ana ing swarga. ²Awit ana ing sajroning tarub iki kita padha sesambat, kepengin banget disandhangi omah kita kang saka swarga, ³supaya samangsa wis kita sandhang, kita ora tinemu kawudan. ⁴Nalika isih ana ing sajroning tarub iki kita padha sesambat, kabotan—ora kepengin dicukili sandhangan, nanging kepengin disandhangi maneh, supaya apa kang kena ing pati iku kaelekake dening urip. ⁵Anadene kang wis nyawisake kita kanggo prakara iki yaiku Rama kita, kang maringi Sang Roh Suci marang kita dadi tanggungan.

⁶Mulane kita tansah kendel, lan sumurup, manawa sasuwene kita manggon ing sajroning badan iki, kita adoh saka ngarsane Gusti, ⁷awit kita padha lumaku adhedhasar pracaya, ora adhedhasar pandeleng. ⁸Kita padha kendel, lan luwih seneng ninggal badan iki supaya bisa manggon nunggil karo Gusti. ⁹Mulane, dadia isih manggon ing badan iki, dadia wis ninggal, kita padha manthengake sedya nggawe renaning panggalihe. ¹⁰Awit kita kabeh bakal padha ngadeg ana ing ngarep dhampar pangadilane Sang Kristus, saben wong nampa piwales kang cocog karo apa kang wis ditindakake sasuwene ana ing badan iki, becik apa ala.

Dirukunake lan Diutus Dadi Utusan

¹¹Mulane, sarehne kita padha sumurup bab wedi-asih marang Gusti, kita padha ngyakinake wong-wong; dene ing ngarsane Rama kita kita iki wis cetha, lan pangarep-arepku iya cetha ana ing sanubarimu. ¹²Kita ora maneh ngalembana awake dhewe ana ing ngarepmu, nanging menehi jalaran marang kowe supaya bisa mongkog marga saka aku kabeh, satemah kowe duwe wangsulan tumrap wong-wong kang gumunggung ngenani samubarang kang katon, dudu ngenani kang ana ing ati. ¹³Manawa aku padha owah pikirane, iku kanggo Rama kita; dene manawa aku padha waras pikirane, iku kanggo kowe. ¹⁴Awit katresnane Sang Kristus kang ngendhaleni kita, sarehne kita padha yakin: ana siji wong kang mati kanggo wong kabeh, dadi wong kabeh iya wis mati. ¹⁵Panjenengane seda kanggo wong kabeh, supaya wong kang padha urip aja padha urip kanggo awake dhewe maneh, nanging kanggo Panjenengane kang wis seda lan kawungokake kanggo wong-wong mau.

¹⁶Mulane wiwit saiki kita ora nganggo ukuran manungsa anggone niteni sapa bae. Sanadyan dhek biyen kita wis tau niteni Sang Kristus kanthi cara mangkono, nanging saiki ora maneh. ¹⁷Mulane manawa ana wong kang ana ing patunggilane Sang Kristus, iku titah anyar! Kang lawas wis sirna, lah, kang anyar wis teka! ¹⁸Iki kabeh saka Rama kita, kang wis ngrukunake kita karo sarirane lantaran Sang Kristus, sarta kang maringake marang kita ayahan karukunan iku: ^a a v18 Karukunan iku wiwite saka panggalihe Rama kita piyambak—Panjenengane kang mulung asta mboyong kita mulih, lan Gusti Yesus iku dadi margane anggone Panjenengane nindakake iku. ¹⁹Yaiku, ana ing Sang Kristus, Rama kita wis ngrukunake jagad karo sarirane, ora ngetang dosane marang wong-wong mau, sarta masrahake pawarta karukunan marang kita.

²⁰Mulane kita iki dadi utusane Sang Kristus, kaya-kaya Rama kita piyambak paring pangajak lantaran kita. Kita padha nyuwun klawan banget atas asmane Sang Kristus: padha dirukunake karo Rama kita. ²¹Awit Panjenengane kang ora wanuh dosa iku didadekake dosa dening Rama kita kanggo kita, supaya ana ing Panjenengane kita bisa dadi kabenerane Rama kita.