Η αιώνια κατοικία μας με τον Πατέρα
Ο Παύλος εξηγεί γιατί συνεχίζει να ξοδεύει το σώμα του. Η σκηνή θα γκρεμιστεί, και ένα σπίτι από τον Πατέρα μας περιμένει. Η αγάπη του Χριστού τον πιέζει, το βήμα της κρίσης του Χριστού τον περιμένει. Ο Πατέρας μας συμφιλίωσε τον κόσμο με τον εαυτό του, και ο Παύλος μεταφέρει αυτή την έκκληση ως πρεσβευτής.
5 1Ξέρουμε ότι, αν γκρεμιστεί η επίγεια σκηνή μας, έχουμε ένα οικοδόμημα από τον Πατέρα μας, ένα σπίτι που δεν το έφτιαξαν ανθρώπινα χέρια, αιώνιο στους ουρανούς. 2Γιατί σ' αυτή τη σκηνή στενάζουμε, λαχταρώντας να ντυθούμε την ουράνια κατοικία μας, 3αρκεί, όταν τη φορέσουμε, να μη βρεθούμε γυμνοί. 4Όσο βρισκόμαστε σ' αυτή τη σκηνή, στενάζουμε καταπιεσμένοι — όχι γιατί θέλουμε να γδυθούμε, αλλά να ντυθούμε από πάνω, ώστε η ζωή να καταπιεί το θνητό. 5Κι εκείνος που μας ετοίμασε γι' αυτό ακριβώς είναι ο Πατέρας μας, που μας έδωσε το Άγιο Πνεύμα ως εγγύηση.
6Γι' αυτό έχουμε πάντοτε θάρρος, ξέροντας ότι, όσο κατοικούμε στο σώμα, είμαστε μακριά από τον Κύριο, 7γιατί πορευόμαστε με πίστη, όχι μ' αυτό που βλέπουμε. 8Έχουμε λοιπόν θάρρος και προτιμούμε να φύγουμε από το σώμα και να κατοικήσουμε κοντά στον Κύριο. 9Γι' αυτό, είτε κατοικούμε εδώ είτε είμαστε μακριά, σκοπός μας είναι να τον ευαρεστούμε. 10Γιατί όλοι πρέπει να παρουσιαστούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να πάρει ο καθένας αυτό που του αξίζει για όσα έκανε όσο ζούσε στο σώμα, καλά ή κακά.
Συμφιλιωμένοι και σταλμένοι ως πρεσβευτές
11Ξέροντας λοιπόν τι θα πει φόβος Κυρίου, προσπαθούμε να πείσουμε τους ανθρώπους· είμαστε φανεροί στον Πατέρα μας, και ελπίζω φανεροί και στη συνείδησή σας. 12Δε συσταίνουμε πάλι τον εαυτό μας σ' εσάς, αλλά σας δίνουμε αφορμή να είστε περήφανοι για μας, ώστε να έχετε απάντηση για όσους καυχιούνται για τα εξωτερικά και όχι για την καρδιά. 13Είτε βγήκαμε απ' τα λογικά μας, είναι για τον Πατέρα μας· είτε είμαστε στα λογικά μας, είναι για σας. 14Γιατί η αγάπη του Χριστού μάς κυριεύει, αφού είμαστε πεπεισμένοι ότι ένας πέθανε για όλους, άρα όλοι πέθαναν. 15Πέθανε για όλους, ώστε αυτοί που ζουν να μη ζουν πια για τον εαυτό τους, αλλά γι' αυτόν που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη τους.
16Γι' αυτό, από τώρα δεν γνωρίζουμε κανέναν με ανθρώπινα κριτήρια. Κάποτε έτσι γνωρίζαμε και τον Χριστό, όμως τώρα πια όχι. 17Έτσι, αν κάποιος είναι ενωμένος με τον Χριστό, είναι καινούρια δημιουργία! Τα παλιά πέρασαν· να, ήρθαν τα καινούρια! 18Κι όλα αυτά προέρχονται από τον Πατέρα μας, που μας συμφιλίωσε με τον εαυτό του μέσω του Χριστού και μας ανέθεσε τη διακονία της συμφιλίωσης: a a v18 Η συμφιλίωση αρχίζει μέσα στην ίδια την καρδιά του Πατέρα μας — αυτός είναι που απλώνει το χέρι για να μας φέρει πίσω στο σπίτι, και ο Ιησούς είναι ο τρόπος με τον οποίο το κάνει. 19Δηλαδή, μέσω του Χριστού ο Πατέρας μας συμφιλίωνε τον κόσμο με τον εαυτό του, χωρίς να καταλογίζει στους ανθρώπους τις αμαρτίες τους, και μας εμπιστεύτηκε το μήνυμα της συμφιλίωσης.
20Είμαστε λοιπόν πρεσβευτές του Χριστού, σαν να σας παρακαλεί ο Πατέρας μας μέσα από μας. Παρακαλούμε εκ μέρους του Χριστού: συμφιλιωθείτε με τον Πατέρα μας. 21Αυτόν που δεν γνώρισε αμαρτία τον έκανε αμαρτία για χάρη μας, ώστε εμείς, ενωμένοι μαζί του, να γίνουμε η δικαιοσύνη του Πατέρα μας.