Imah Urang nu Langgeng Sareng Rama

Paulus ngajelaskeun naha anjeunna terus ngorbankeun awakna. Kémah bakal dibongkar, sarta hiji imah ti Rama urang geus nungguan. Asih Kristus ngadesek anjeunna, korsi pangadilan Kristus nungguan. Rama urang geus ngahadéan deui dunya jeung Mantenna, sarta Paulus mawa panyambat éta salaku duta.

Pasal 5.

Urang nyaho: lamun kemah urang di bumi ieu dibongkar, urang boga hiji wangunan ti Rama urang, nya eta imah nu lain beunang gawe leungeun, langgeng di sawarga. Sabab di jero kemah ieu urang humandeuar, hayang pisan dibungkus ku tempat cicing urang nu ti sawarga, sangkan, sanggeus eta dipake, urang teu kapanggih taranjang. Sapanjang aya di jero kemah ieu urang humandeuar, karasa beurat — lain hayang dibuka pakeanana, tapi hayang ditutupan ku pakean deui, supaya hirup bisa ngelebur naon-naon nu bakal maot. Ari nu geus nyadiakeun urang pikeun hal ieu teh nya eta Rama urang, anu geus maparin Roh Suci ka urang minangka jaminan.

Nya eta sababna urang salawasna pinuh ku kayakinan, nyaho yen salila aya di imah raga ieu, urang tebih ti Gusti, sabab urang lumampah ku iman, lain ku paningal. Jadi urang yakin, sarta leuwih hayang ninggalkeun raga ieu tuluy aya di imah sareng Gusti. Ku sabab eta, boh keur aya di imah boh keur jauh, urang ngajadikeun ieu tujuan urang: nyenangkeun manah-Na. Sabab urang kabeh kudu ngadeuheus di payuneun korsi pangadilan Kristus, masing-masing narima ganjaran satimpal jeung pagawean nu dipilampah salila dina raga, boh hade boh goreng.

Geus Dirapihkeun sarta Diutus Jadi Utusan

Ku sabab nyaho kumaha pikasieuneunana Gusti, urang ngolo jelema sina palercaya; ari ka Rama urang, kaayaan urang teh tetela, sarta abdi ngarep-ngarep tetela oge kana ati sanubari aranjeun. Urang teh lain rek muji-muji maneh deui ka aranjeun, tapi mere alesan ka aranjeun sangkan reueus ku urang, supaya aranjeun boga jawaban pikeun jelema-jelema nu agul ku nu katembong, lain ku nu aya di jero hate. Lamun urang ieu disebut gelo, eta teh pikeun Rama urang; lamun urang waras, eta teh pikeun aranjeun. Sabab kaasih Kristus anu ngadorong urang, lantaran urang yakin: hiji jelema geus pupus pikeun sarerea, nya eta sababna sarerea oge geus maot. Anjeunna pupus pikeun sarerea, supaya jelema nu harirup ulah hirup pikeun dirina sorangan deui, tapi pikeun Anjeunna anu geus pupus jeung geus digugahkeun pikeun maranehna.

Nya eta sababna ti ayeuna urang teu nganggap saha-saha nurutkeun ukuran manusa. Baheula urang oge nganggap Kristus kitu, tapi ayeuna geus henteu deui. Jadi lamun aya jelema anu ngahiji jeung Kristus, manehna teh ciptaan anyar! Nu heubeul geus liwat; tuh, nu anyar geus datang! Ieu kabeh asalna ti Rama urang, anu geus ngarapihkeun urang jeung salira-Na ngaliwatan Kristus, sarta geus maparin ka urang tugas ngarapihkeun: ^a Hartina, di jero Kristus Rama urang keur ngarapihkeun dunya jeung salira-Na, teu ngitungkeun dosa-dosana ka maranehna, sarta masrahkeun warta ngeunaan karapihan ka urang.

Jadi urang teh utusan Kristus, saolah-olah Rama urang keur maparin pepeling ngaliwatan urang. Urang menta kalawan asmana Kristus: sing daraek dirapihkeun jeung Rama urang. Demi urang, Mantenna ngajadikeun Anjeunna anu teu wawuh kana dosa jadi dosa, supaya di jero Anjeunna urang bisa jadi kaadilan Rama urang.