Το Φως του Πατέρα μας Λάμπει Μέσα από Εμάς
Κατηγορούμενος για πανουργία και κρυφά κίνητρα, ο Παύλος απαντά ότι απλώς λέει την αλήθεια φανερά. Η δύναμη ολοφάνερα δεν είναι δική του: θλίβεται, απορεί, ρίχνεται κάτω, ποτέ δεν καταστρέφεται. Θησαυρός σε πήλινα σκεύη, και η ευθραυστότητα του σκεύους είναι ακριβώς το νόημα, ώστε η δόξα να μένει του Πατέρα μας.
4 1Γι' αυτό, αφού έχουμε αυτή τη διακονία χάρη στο έλεος που μας δείχτηκε, δεν αποθαρρυνόμαστε. 2Αντίθετα, απαρνηθήκαμε τα κρυφά, ντροπιασμένα πράγματα. Δεν ενεργούμε με πονηριά ούτε διαστρεβλώνουμε τον λόγο του Πατέρα μας. Απεναντίας, διακηρύσσοντας ανοιχτά την αλήθεια, συσταίνουμε τον εαυτό μας στη συνείδηση του καθενός μπροστά στον Πατέρα μας. 3Ακόμα κι αν το ευαγγέλιό μας είναι καλυμμένο, είναι καλυμμένο γι' αυτούς που χάνονται. 4Γι' αυτούς, ο θεός αυτού του αιώνα τύφλωσε τον νου των απίστων, ώστε να μην μπορούν να δουν το φως του ευαγγελίου — τη δόξα του Χριστού, που είναι η εικόνα του Πατέρα μας. a a v4 Εδώ «ο θεός αυτού του αιώνα» είναι ο εχθρός που τυφλώνει τους ανθρώπους, όχι ο Πατέρας μας — το πεζό γράμμα δηλώνει τον απατεώνα που κλέβει το φως που προορίζεται για τα παιδιά του. 5Δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας, αλλά τον Ιησού Χριστό ως Κύριο — είμαστε δούλοι σας για χάρη του Ιησού.
6Γιατί ο Πατέρας μας, που είπε: «Ας λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι», έλαμψε μέσα στις καρδιές μας, δίνοντας φως — τη γνώση της δόξας του Πατέρα μας στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
7Έχουμε αυτόν τον θησαυρό μέσα σε πήλινα δοχεία, ώστε αυτή η ασύγκριτη δύναμη να είναι του Πατέρα μας, όχι από εμάς. 8Πιεζόμαστε από παντού, αλλά δεν συνθλιβόμαστε· βρισκόμαστε σε αμηχανία, αλλά δεν απελπιζόμαστε· 9διωκόμαστε, αλλά δεν εγκαταλειπόμαστε· χτυπιόμαστε, αλλά δεν καταστρεφόμαστε. 10Πάντα κουβαλάμε στο σώμα μας τον θάνατο του Ιησού, ώστε να φανερωθεί και η ζωή του Ιησού στο σώμα μας. 11Εμείς που ζούμε παραδινόμαστε πάντα στον θάνατο εξαιτίας του Ιησού, ώστε να φανερωθεί και η ζωή του Ιησού στη θνητή μας σάρκα. 12Έτσι λοιπόν, ο θάνατος ενεργεί μέσα σ' εμάς, αλλά η ζωή μέσα σ' εσάς.
13Με το ίδιο πνεύμα της πίστης, όπως είναι γραμμένο: «Πίστεψα, γι' αυτό μίλησα», κι εμείς πιστεύουμε, γι' αυτό κι εμείς μιλάμε, 14ξέροντας πως εκείνος που ανέστησε τον Κύριο Ιησού θα αναστήσει κι εμάς μαζί με τον Ιησού και θα μας παρουσιάσει, μαζί μ' εσάς, μπροστά του. 15Όλα αυτά γίνονται για σας, ώστε η χάρη, φτάνοντας σε ολοένα και περισσότερους, να ξεχειλίσει ευχαριστία για τη δόξα του Πατέρα μας.
16Γι' αυτό δεν αποκάμνουμε. Ακόμα κι αν ο εξωτερικός μας άνθρωπος φθείρεται, ο εσωτερικός μας άνθρωπος ανανεώνεται μέρα με τη μέρα. 17Γιατί αυτή η ελαφριά και στιγμιαία θλίψη μάς προξενεί ένα αιώνιο βάρος δόξας πέρα από κάθε σύγκριση, 18ώστε να στρέφουμε την προσοχή μας όχι στα ορατά αλλά στα αόρατα, γιατί τα ορατά είναι πρόσκαιρα, ενώ τα αόρατα είναι αιώνια.
