2.ڪرنٿين 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹تنهنڪري جيئن تہ اسان تي ٿيل رحم جي ڪري اسان کي هيءَ خدمت ملي آهي، تنهنڪري اسين همت نہ ٿا هارايون. ²بلڪ اسان لڪل ۽ شرمناڪ ڳالهين کان ڪنارو ڪيو آهي. اسين چالاڪيءَ سان نہ ٿا هلون ۽ نہ وري اسان جي پيءُ جي ڪلام ۾ ڦيرڦار ٿا ڪريون. بلڪ سچائي کي کليل طرح بيان ڪري، اسان جي پيءُ جي اڳيان هر ڪنهن جي ضمير آڏو پاڻ کي پيش ٿا ڪريون. ³جيڪڏهن اسان جي خوشخبريءَ تي پردو پيل بہ آهي، تہ اهو هلاڪ ٿيندڙن لاءِ ئي پيل آهي. ⁴انهن جي حق ۾ هن زماني جي خدا بي ايمانن جا ذهن انڌا ڪري ڇڏيا آهن، تہ جيئن اهي مسيح جي جلوي واري خوشخبريءَ جو نور ڏسي نہ سگھن—اهو مسيح، جيڪو اسان جي پيءُ جو عڪس آهي. ^a a v4 هتي ”هن زماني جو خدا“ اهو دشمن آهي جيڪو ماڻهن کي انڌو ڪري ٿو، اسان جو پيءُ نہ؛ انگريزي لفظ جو ننڍو اکر ان ڪوڙي کي ظاهر ڪري ٿو جيڪو اسان جي پيءُ جي ٻارن لاءِ مقرر ڪيل نور چورائي ٿو. ⁵اسين پاڻ کي نہ، پر يسوع مسيح کي خداوند ڪري ٿا ٻڌايون، ۽ يسوع جي خاطر پاڻ اوهان جا خادم آهيون.

⁶ڇالاءِ جو اسان جو پيءُ، جنهن چيو تہ ”اونداهيءَ مان نور چمڪي“، سو اسان جي دلين ۾ چمڪيو آهي، تہ جيئن يسوع مسيح جي چهري ۾ اسان جي پيءُ جي جلوي جي ڄاڻ جو نور ڏئي.

⁷اسان وٽ هي خزانو مٽيءَ جي ٿانوَن ۾ آهي، تہ جيئن هيءَ بي مثال قدرت اسان جي نہ، پر اسان جي پيءُ جي هجي. ⁸اسين هر طرح مصيبت ۾ آهيون، پر چيڀاٽيل نہ آهيون؛ پريشان آهيون، پر نااميد نہ آهيون؛ ⁹اسان کي ستايو ٿو وڃي، پر اسين ڇڏيل نہ آهيون؛ اسين ڪيرايا ٿا وڃون، پر برباد نہ ٿا ٿيون. ¹⁰اسين هميشه پنهنجي بدن ۾ يسوع جي موت کي کنيون ٿا هلون، تہ جيئن يسوع جي زندگي بہ اسان جي بدن ۾ ظاهر ٿئي. ¹¹ڇالاءِ جو اسين جيئرا ماڻهو يسوع جي ڪري هميشه موت جي حوالي ڪيا وڃون ٿا، تہ جيئن يسوع جي زندگي بہ اسان جي فاني جسم ۾ ظاهر ٿئي. ¹²سو موت اسان ۾ ڪم ڪري ٿو، پر زندگي اوهان ۾.

¹³ايمان جي ساڳئي روح سان، جيئن لکيل آهي تہ ”مون ايمان آندو، تنهنڪري ڳالهايم“، اسين بہ ايمان ٿا آڻيون، تنهنڪري اسين بہ ٿا ڳالهايون، ¹⁴اسين ڄاڻون ٿا تہ جنهن خداوند يسوع کي جياريو، سو اسان کي بہ يسوع سان گڏ جيارندو ۽ اوهان سان گڏ پنهنجي اڳيان حاضر ڪندو. ¹⁵اهو سڀ اوهان جي خاطر آهي، تہ جيئن فضل وڌندو وڌندو گھڻن تائين پهچي، ۽ اسان جي پيءُ جي جلوي لاءِ شڪرگذاري ڀرپور ٿئي.

¹⁶تنهنڪري اسين همت نہ ٿا هارايون. جيتوڻيڪ اسان جو ٻاهريون ماڻهو ڳرندو پيو وڃي، تڏهن بہ اسان جو اندريون ماڻهو ڏينهون ڏينهن نئون ٿيندو پيو وڃي. ¹⁷ڇالاءِ جو هي هلڪو ۽ گھڙيءَ جو ڏک اسان لاءِ جلوي جو اهڙو دائمي وزن پيدا ڪري ٿو جيڪو هر مقابلي کان مٿاهون آهي، ¹⁸تنهنڪري اسين ڏسڻ ۾ ايندڙ شين تي نہ، پر اڻ ڏٺل شين تي نظر ٿا رکون، ڇالاءِ جو ڏسڻ ۾ ايندڙ شيون گذري وڃڻ واريون آهن، پر اڻ ڏٺل شيون دائمي آهن.