2 Korinta 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Mulane, sarehne kita padha kaparingan ayahan iki marga saka sih-rahmat kang kaparingake marang kita, kita padha ora semplah ing ati. ²Nanging kita wis padha nampik samubarang kang sinamun lan nistha. Kita ora padha tumindak kanthi culika utawa mbalenggokake pangandikane Rama kita. Nanging sarana ngwedharake kayekten kanthi blaka, kita masrahake awak kita dhewe marang swaraning atine saben wong ana ing ngarsane Rama kita. ³Sanadyan Injil kita iku kaaling-alingan, iku mung kaaling-alingan tumrap wong-wong kang padha nuju ing karusakan. ⁴Tumrap wong-wong iku, allahe jaman iki wis micakake pikirane wong-wong kang ora padha pracaya, satemah ora bisa ndeleng pepadhanging Injil—yaiku kamulyane Kristus, kang dadi citrane Rama kita. ^a a v4 Ing kene tembung ‘allahe jaman iki’ iku mungsuh kang micakake wong, dudu Rama kita — tembung kanthi aksara cilik iku nandhakake sang palsu kang nyolong pepadhang kang kacawisake kanggo para putrane. ⁵Kita ora padha ngabarake awak kita dhewe, nanging Gusti Yesus Kristus minangka Gusti—dene kita iki abdimu marga saka Gusti Yesus.

⁶Awit Rama kita, kang ngandika: “Pepadhang muncara saka ing pepeteng,” iku wis madhangi ati kita, maringi pepadhang—yaiku kawruh bab kamulyane Rama kita ana ing pasuryane Gusti Yesus Kristus.

⁷Kita padha nyimpen bandha iki ana ing wadhah lempung, supaya pangwasa kang linuwih iki saka Rama kita, dudu saka kita. ⁸Kita padha katindhes ing samubarang prakara, nanging ora remuk; bingung, nanging ora kentekan pangarep-arep; ⁹dikuya-kuya, nanging ora ditegakake; dibanting, nanging ora tumpes. ¹⁰Kita tansah padha nggawa patine Gusti Yesus ana ing badan kita, supaya uripe Gusti Yesus uga katon ing badan kita. ¹¹Kita kang isih urip iki tansah dipasrahake marang pati marga saka Gusti Yesus, supaya uripe Gusti Yesus uga katon ing daging kita kang bakal sirna. ¹²Dadi, pati makarya ana ing kita, nanging urip makarya ana ing kowe.

¹³Kanthi roh pracaya kang padha kaya kang wis katulis: “Aku pracaya, mulane aku kandha,” kita uga padha pracaya, mulane kita uga padha kandha, ¹⁴awit kita padha ngerti yen Panjenengane kang wis nangekake Gusti Yesus iku uga bakal nangekake kita bebarengan karo Gusti Yesus, lan ngadegake kita, dalah kowe, ana ing ngarsane. ¹⁵Iki kabeh iku kanggo kowe, supaya sih-rahmat kang saya mahanani marang wong saya akeh, njalari saya lubering panuwun kanggo kaluhurane Rama kita.

¹⁶Mulane kita padha ora semplah. Sanadyan manungsa kita kang njaba iki saya rusak, manungsa kita kang njero dianyarake saben dina. ¹⁷Awit kasangsaran kita kang entheng lan mung sedhela iki ngasilake kanggo kita boboting kamulyan kang langgeng, kang ngungkuli sakabehing tandhingan, ¹⁸awit kita padha ora ngematake marang barang-barang kang katon, nanging marang barang-barang kang ora katon; sabab kang katon iku mung sedhela, dene kang ora katon iku langgeng.