ڇپيل
ڪتاب

اوهين اسان جو خط آهيو

مخالف سفارشي خط کڻي پهتا آهن. پولس جواب ڏئي ٿو ته ڪرنٿي پاڻ سندس خط آهن، جيڪو اسان جي جيئري پيءُ جي روح انساني دلين تي لکيو آهي. هو پٿر تي اُڪريل عهد کي، جيڪو شاندار هو پر ڦڪو ٿيندو ويو، ان عهد جي سامهون رکي ٿو جيڪو قائم رهي ٿو، جتي پردو کڄي وڃي ٿو ۽ آزادي آهي.

باب 3.

ڇا اسين وري پاڻ کي سڃاڻائڻ شروع ڪيو آهي؟ يا ڪن ماڻهن وانگر اسان کي بہ اوهان ڏانهن يا اوهان وٽان سفارش جي خطن جي ضرورت آهي؟ اوهين پاڻ اسان جو خط آهيو، جيڪو اسان جي دلين تي لکيل آهي، ۽ سڀني ماڻهن کان سڃاتل ۽ پڙهيل آهي. اوهين پاڻ کي مسيح جو خط ثابت ڪريو ٿا، جيڪو اسان هٿان پهچايو ويو. اهو مس سان نہ، پر اسان جي جيئري پيءُ جي روح سان لکيل آهي، پٿر جي تختين تي نہ، پر انساني دلين جي تختين تي.

مسيح جي وسيلي اسان کي اسان جي پيءُ ڏانهن اهڙو ڀروسو آهي. اهو نہ آهي تہ اسين پاڻ مان ڪنهن شيءِ کي پنهنجي طرفان سڏڻ جي لائق آهيون، پر اسان جي لياقت اسان جي پيءُ جي طرفان آهي. اسان کي نئين عهد جي خدمت جي لائق بڻايائين، جيڪو لکت جو نہ، پر روح جو آهي. ڇاڪاڻ تہ لکت ماري ٿي، پر روح زندگي ڏئي ٿو.

نئون عهد وڌيڪ روشن ٿي چمڪي ٿو

جيڪڏهن موت جي خدمت، جيڪا پٿر تي اکرن ۾ کوٽيل هئي، اهڙي جلوي سان آئي جو اسرائيلي موسيٰ جي منهن جي جلوي سبب سندس منهن ڏانهن نهاري نہ سگهيا، جيتوڻيڪ اهو جلوو ختم ٿيڻ وارو هو، تہ ڇا روح جي خدمت اڃا وڌيڪ جلوي سان نہ ايندي؟ ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن سزا جي حڪم واري خدمت ۾ جلوو هو، تہ سچائيءَ جي خدمت ڪيتري نہ وڌيڪ جلوي سان ڀرپور آهي! جيڪو جلوي وارو هو، تنهن ۾ هاڻي ڪو جلوو ناهي، ڇاڪاڻ تہ وڌيڪ وڏي جلوي کيس ڍڪي ڇڏيو آهي. ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن ختم ٿيندڙ شيءِ جلوي سان آئي، تہ هميشه رهندڙ شيءِ جو جلوو ڪيترو نہ وڌيڪ آهي!

جيئن تہ اسان کي اهڙي اميد آهي، تنهنڪري اسين وڏي همت سان ڪم ڪريون ٿا. اسين موسيٰ جهڙا نہ آهيون، جنهن پنهنجي منهن تي پردو وڌو، تہ جيئن اسرائيلي ختم ٿيندڙ شيءِ جي پڇاڙيءَ ڏانهن گهوري نہ سگهن. پر هنن جا ذهن سخت ٿي ويا. اڄ تائين جڏهن پراڻو عهد پڙهيو وڃي ٿو، تڏهن اهوئي پردو قائم رهي ٿو، هٽايو نہ ٿو وڃي، ڇاڪاڻ تہ اهو رڳو مسيح ۾ هٽي ٿو. ها، اڄ تائين جڏهن بہ موسيٰ پڙهيو وڃي ٿو، تڏهن هنن جي دلين تي پردو پيل رهي ٿو. پر جڏهن ڪو بہ اسان جي خداوند يسوع ڏانهن موٽي ٿو، تڏهن پردو هٽايو وڃي ٿو. اسان جو خداوند يسوع روح آهي، ۽ جتي اسان جي خداوند يسوع جو روح آهي، اتي آزادي آهي. a a v17 پولس هتي سڃاڻپ بابت هڪ حيرت انگيز ڳالهه ٿو چوي: خداوند، جنهن ڏانهن اسرائيل موٽي ٿو، ۽ روح، جيڪو آزادي ٿو ڏئي، هڪ ئي خدا آهن. اهي ٻہ هڪ ٻئي سان مقابلو ڪندڙ طاقتون نہ آهن، پر هڪڙو ئي پيءُ، فرزند ۽ پاڪ روح آهي، جيڪو دل کي آزاد ڪرڻ لاءِ ڪم ڪري ٿو. اسين سڀ، کليل منهن سان، پنهنجي خداوند يسوع جي جلوي ڏانهن نهاريندي، انهيءَ ساڳي صورت ۾ بدلبا وڃون ٿا، جلوي کان جلوي تائين، جيئن اسان جي خداوند يسوع، يعني روح، جي طرفان ٿئي ٿو.