2 List do Koryntian 3

3 ¹Czy znowu zaczynamy polecać samych siebie? Czy też, jak niektórzy, potrzebujemy listów polecających do was albo od was? ²Wy sami jesteście naszym listem, napisanym w naszych sercach, znanym i czytanym przez wszystkich. ³Okazujecie się listem Chrystusa, dostarczonym przez nas — napisanym nie atramentem, lecz Duchem naszego żywego Ojca, nie na kamiennych tablicach, lecz na tablicach ludzkich serc.

⁴Taką ufność mamy przez Chrystusa względem naszego Ojca. ⁵Nie żebyśmy sami z siebie byli zdolni przypisać sobie cokolwiek jako własne, lecz nasza zdolność pochodzi od naszego Ojca. ⁶On uczynił nas zdolnymi, by służyć nowemu przymierzu — nie litery, lecz Ducha. Bo litera zabija, ale Duch ożywia.

Nowe przymierze jaśnieje jaśniej

⁷Jeśli służba śmierci, wyryta literami na kamieniu, przyszła z taką chwałą, że Izraelici nie mogli patrzeć na twarz Mojżesza z powodu jej chwały — chwały, która przemijała, ⁸czyż służba Ducha nie przyjdzie z jeszcze większą chwałą? ⁹Bo jeśli służba potępienia miała chwałę, o ileż bardziej służba sprawiedliwości obfituje w chwałę! ¹⁰To, co było chwalebne, teraz nie ma chwały, przyćmione przez chwałę przewyższającą. ¹¹Bo jeśli to, co przemijało, przyszło z chwałą, o ileż większa jest chwała tego, co trwa!

¹²Mając taką nadzieję, postępujemy z wielką śmiałością. ¹³Nie jesteśmy jak Mojżesz, który nakładał zasłonę na swoją twarz, aby Izraelici nie wpatrywali się w koniec tego, co przemijało. ¹⁴Lecz ich umysły zostały zatwardziałe. Aż po dziś dzień ta sama zasłona pozostaje, gdy czyta się stare przymierze — nieodsłonięta, gdyż tylko w Chrystusie zostaje usunięta. ¹⁵Tak, aż po dziś dzień, ilekroć czyta się Mojżesza, zasłona leży na ich sercach. ¹⁶Lecz ilekroć ktoś zwraca się do naszego Pana Jezusa, zasłona zostaje zdjęta. ¹⁷Nasz Pan Jezus jest Duchem, a gdzie jest Duch naszego Pana Jezusa, tam jest wolność. ^a a v17 Paweł wypowiada tu uderzające stwierdzenie o tożsamości: Pan, do którego zwraca się Izrael, i Duch, który przynosi wolność, są jednym Bogiem — nigdy dwiema rywalizującymi mocami, lecz jednym Ojcem, Synem i Duchem Świętym, działającym, aby uwolnić serce. ¹⁸My wszyscy, z odsłoniętymi twarzami, wpatrując się w chwałę naszego Pana Jezusa, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak za sprawą naszego Pana Jezusa, Ducha.