Εσείς Είστε η Επιστολή Μας
Έχουν φτάσει αντίπαλοι που φέρνουν συστατικές επιστολές. Ο Παύλος απαντά ότι οι ίδιοι οι Κορίνθιοι είναι η επιστολή του, γραμμένη από το Πνεύμα του ζωντανού Πατέρα μας πάνω σε ανθρώπινες καρδιές. Αντιπαραθέτει τη διαθήκη τη χαραγμένη σε πέτρα, ένδοξη αλλά φθίνουσα, με εκείνη που μένει, όπου το κάλυμμα σηκώνεται και υπάρχει ελευθερία.
3 1Μήπως αρχίζουμε πάλι να συνιστούμε τον εαυτό μας; Ή μήπως χρειαζόμαστε, όπως μερικοί, συστατικές επιστολές για εσάς ή από εσάς; 2Εσείς οι ίδιοι είστε η επιστολή μας, γραμμένη στις καρδιές μας, που τη γνωρίζουν και τη διαβάζουν όλοι. 3Φανερώνεστε πως είστε μια επιστολή του Χριστού, που την παραδώσαμε εμείς — γραμμένη όχι με μελάνι αλλά με το Πνεύμα του ζωντανού Πατέρα μας, όχι σε πέτρινες πλάκες αλλά σε πλάκες από ανθρώπινες καρδιές.
4Τέτοια εμπιστοσύνη έχουμε μέσω του Χριστού προς τον Πατέρα μας. 5Όχι πως από μόνοι μας είμαστε ικανοί να θεωρήσουμε κάτι δικό μας, αλλά η ικανότητά μας προέρχεται από τον Πατέρα μας. 6Αυτός μας έκανε ικανούς να υπηρετήσουμε μια νέα διαθήκη — όχι του γράμματος αλλά του Πνεύματος. Γιατί το γράμμα θανατώνει, αλλά το Πνεύμα δίνει ζωή.
Η Νέα Διαθήκη Λάμπει Λαμπρότερα
7Αν η διακονία του θανάτου, χαραγμένη με γράμματα σε πέτρα, ήρθε με τόση δόξα ώστε οι Ισραηλίτες δεν μπορούσαν να ατενίσουν το πρόσωπο του Μωυσή εξαιτίας της δόξας του — μιας δόξας που έσβηνε, 8δεν θα έρθει η διακονία του Πνεύματος με ακόμη μεγαλύτερη δόξα; 9Γιατί αν η διακονία της καταδίκης είχε δόξα, πόσο περισσότερο ξεχειλίζει από δόξα η διακονία της δικαιοσύνης! 10Αυτό που ήταν ένδοξο τώρα δεν έχει δόξα, επισκιασμένο από μια ασύγκριτη δόξα. 11Γιατί αν αυτό που έσβηνε ήρθε με δόξα, πόσο μεγαλύτερη είναι η δόξα εκείνου που μένει!
12Αφού έχουμε τέτοια ελπίδα, ενεργούμε με μεγάλη παρρησία. 13Δεν είμαστε σαν τον Μωυσή, που έβαζε κάλυμμα στο πρόσωπό του, για να μην μπορούν οι Ισραηλίτες να ατενίσουν το τέλος εκείνου που έσβηνε. 14Αλλά ο νους τους σκληρύνθηκε. Μέχρι σήμερα, το ίδιο κάλυμμα παραμένει όταν διαβάζεται η παλιά διαθήκη — χωρίς να σηκώνεται, αφού μόνο μέσω του Χριστού αφαιρείται. 15Ναι, μέχρι σήμερα, όποτε διαβάζεται ο Μωυσής, ένα κάλυμμα σκεπάζει τις καρδιές τους. 16Αλλά όποτε κάποιος στραφεί στον Κύριό μας Ιησού, το κάλυμμα αφαιρείται. 17Ο Κύριός μας Ιησούς είναι το Πνεύμα, και όπου είναι το Πνεύμα του Κυρίου μας Ιησού, εκεί υπάρχει ελευθερία. a a v17 Εδώ ο Παύλος κάνει μια εντυπωσιακή δήλωση ταυτότητας: ο Κύριος στον οποίο στρέφεται ο Ισραήλ και το Πνεύμα που φέρνει την ελευθερία είναι ένας Θεός — ποτέ δύο αντίπαλες δυνάμεις, αλλά ο ένας Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα που εργάζονται για να ελευθερώσουν την καρδιά. 18Όλοι εμείς, με ακάλυπτο πρόσωπο, ατενίζοντας τη δόξα του Κυρίου μας Ιησού, μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα, από δόξα σε δόξα, όπως από τον Κύριό μας Ιησού, το Πνεύμα.
