ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପତ୍ର ଅଟ

ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନେ ସୁପାରିଶ ପତ୍ର ଧରି ଆସିଛନ୍ତି। ପାଉଲ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି ଯେ କରିନ୍ଥୀୟମାନେ ନିଜେ ହିଁ ତାଙ୍କ ପତ୍ର, ଯାହା ଆମ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ମାନବ ହୃଦୟରେ ଲେଖାଯାଇଛି। ସେ ପଥରରେ ଖୋଦିତ, ଗୌରବମୟ କିନ୍ତୁ କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିବା ନିୟମକୁ ସେହି ସ୍ଥାୟୀ ନିୟମ ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଆବରଣ ଉଠିଯାଏ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ଅଛି।

ଅଧ୍ୟାୟ 3।

ଆମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ପୁନର୍ବାର ଆପଣା ଆପଣାର ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଅଛୁ? ଅବା କାହାରି କାହାରି ପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଶଂସାପତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଛି କି? ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପତ୍ର ଅଟ, ଯାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଲିଖିତ, ଆଉ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଜ୍ଞାତ ଓ ପଠିତ ହୁଏ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପତ୍ର ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରୁଅଛ, ଯାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଅଛି—ତାହା ମସୀରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା, ପ୍ରସ୍ତର ଫଳକରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ମାନବ ହୃଦୟର ଫଳକରେ ଲିଖିତ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଏହିପରି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି। ଆପଣାମାନଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ବିଷୟ ଆପଣାର ବୋଲି ଦାବି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେ ନିଜେ ଯୋଗ୍ୟ, ତାହା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆସେ। ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏକ ନୂତନ ନିୟମର ସେବା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯୋଗ୍ୟ କଲେ—ତାହା ଅକ୍ଷରର ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର। କାରଣ ଅକ୍ଷର ବଧ କରେ, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମା ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି।

ନୂତନ ନିୟମ ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ରୂପେ ଦୀପ୍ତି ପାଏ

ଯଦି ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ଅକ୍ଷରରେ ଖୋଦିତ ମୃତ୍ୟୁର ସେବା ଏପରି ମହିମା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା ଯେ ମୋଶାଙ୍କ ମୁଖର ମହିମା ହେତୁ ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ପ୍ରତି ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟି କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ—ଯେଉଁ ମହିମା କ୍ରମଶଃ ଲୋପ ପାଉଥିଲା, ତେବେ ଆତ୍ମାଙ୍କ ସେବା କʼଣ ତହିଁଠାରୁ ଅଧିକ ମହିମା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ ନାହିଁ? କାରଣ ଯଦି ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞାର ସେବାର ମହିମା ଥିଲା, ତେବେ ଧାର୍ମିକତାର ସେବା କେତେ ଅଧିକ ମହିମାରେ ଉଚ୍ଛୁଳି ଉଠେ! ଯାହା ମହିମାନ୍ଵିତ ଥିଲା, ଏବେ ତାହାର କୌଣସି ମହିମା ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହିମା ଦ୍ଵାରା ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇଅଛି। କାରଣ ଯଦି ଯାହା ଲୋପ ପାଉଥିଲା ତାହା ମହିମା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା, ତେବେ ଯାହା ଚିରସ୍ଥାୟୀ ତାହାର ମହିମା କେତେ ଅଧିକ!

ଏହିପରି ଭରସା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଥିବାରୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ମହା ସାହସ ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛୁ। ଆମ୍ଭେମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ପରି ନୋହୁଁ, ଯେ ଲୋପ ପାଉଥିବା ବିଷୟର ଶେଷ ପ୍ରତି ଯେପରି ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟି କରି ନ ପାରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ଆପଣା ମୁଖ ଉପରେ ଏକ ଆବରଣ ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମନ କଠିନ ହୋଇଥିଲା। ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରାତନ ନିୟମ ପଠିତ ହେବା ସମୟରେ ସେହି ଆବରଣ ରହିଅଛି—ତାହା ଅନାବୃତ ହୁଏ ନାହିଁ, କାରଣ କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ତାହା ଦୂରୀକୃତ ହୁଏ। ହଁ, ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେବେଳେ ମୋଶା ପଠିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଉପରେ ଏକ ଆବରଣ ରହିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରେ, ସେତେବେଳେ ସେହି ଆବରଣ ଦୂର କରାଯାଏ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଆତ୍ମା ଅଟନ୍ତି, ଆଉ ଯେଉଁଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସେଠାରେ ସ୍ଵାଧୀନତା ଅଛି। a a v17 ପାଉଲ ଏଠାରେ ଏକ ବିସ୍ମୟଜନକ ପରିଚୟ ଦାବି କରନ୍ତି: ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଫେରେ, ସେହି ପ୍ରଭୁ ଓ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ସ୍ଵାଧୀନତା ଆଣନ୍ତି, ସେହି ଆତ୍ମା ଏକ ଈଶ୍ଵର—କଦାପି ଦୁଇ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୀ ଶକ୍ତି ନୁହନ୍ତି, ମାତ୍ର ହୃଦୟକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଏକ ପିତା, ପୁତ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା। ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅନାବୃତ ମୁଖରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରତି ସ୍ଥିର ଦୃଷ୍ଟି କରି, ଆତ୍ମାସ୍ଵରୂପ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରୁ ଯେପରି ହୁଏ, ସେହିପରି ମହିମାରୁ ମହିମାକୁ ସେହି ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେଉଅଛୁ।