ଲୋତକରେ ଲିଖିତ ଏକ ପତ୍ର

ସେଠାରେ କେହି ଜଣେ ପାଉଲଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ତାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ। ପାଉଲ କହନ୍ତି ଏବେ ଯଥେଷ୍ଟ ହେଲା: ଦୁଃଖ ତାକୁ ଗ୍ରାସ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ କ୍ଷମା କର। ସେ ଲୁହରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା ପତ୍ର ଓ ବାତିଲ ହୋଇଥିବା ଗସ୍ତର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି — କୌଣସିଟି ଶୀତଳତା ନୁହେଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଆଘାତ ଦେବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ପ୍ରେମ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ଅତଏବ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ କ୍ଲେଶଜନକ ସାକ୍ଷାତ ନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମନରେ ସ୍ଥିର କଲି। କାରଣ ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଦିଏ, ତେବେ ମୁଁ ଯାହାକୁ କ୍ଲେଶ ଦେଲି, ସେହି ବିନା ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କରିବାକୁ ଆଉ କିଏ ଅଛି? ମୁଁ ଏହା ଲେଖିଲି, ଯେପରି ମୁଁ ଆସିଲେ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କରିବା ଉଚିତ, ସେମାନେ ମୋତେ କ୍ଲେଶ ନ ଦିଅନ୍ତି; କାରଣ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋହର ଏହି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି ଯେ ମୋହର ଆନନ୍ଦ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅଟେ। ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ହୃଦୟର ଯାତନା ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ଅନେକ ଲୋତକ ସହିତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଲେଖିଥିଲି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋହର ଯେଉଁ ଉଛୁଳି ଉଠୁଥିବା ପ୍ରେମ ଅଛି, ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ।

କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି କ୍ଲେଶର କାରଣ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ସେ ମୋତେ କ୍ଲେଶ ଦେଇ ନାହିଁ, ବରଂ କେତେକ ପରିମାଣରେ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଅଛି—ତାହା ପ୍ରତି ମୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ କଠୋର ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।

ତାହାକୁ କ୍ଷମା କର ଓ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କର

ଏପରି ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଦତ୍ତ ଏହି ଦଣ୍ଡ ଯଥେଷ୍ଟ। ଅତଏବ ଏବେ ବରଂ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରିବା ଓ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା ଉଚିତ, ନୋହିଲେ ସେ କେଜାଣି ଅତ୍ୟଧିକ ଦୁଃଖରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇଯିବ। ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହା ପ୍ରତି ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ପୁନର୍ବାର ଦୃଢ଼ କର। ଏଥିନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଲେଖିଥିଲି, ଯେପରି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରି ଜାଣି ପାରେ ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ବାଧ୍ୟ ଅଟ କି ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହାକୁ କ୍ଷମା କର, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରେ। ମୁଁ ଯାହା କ୍ଷମା କରିଅଛି—ଯଦି କିଛି କ୍ଷମା କରିବାର ଥିଲା—ତେବେ ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ କ୍ଷମା କରିଅଛି, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଶୟତାନ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରତାରିତ ନ ହେଉ—କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର କୌଶଳ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞ ନୋହୁଁ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତ୍ରୋୟାକୁ ଆସିଲି, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଦ୍ଵାର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଲା, ତଥାପି ମୋହର ଆତ୍ମାରେ କୌଣସି ବିଶ୍ରାମ ନ ଥିଲା, କାରଣ ମୁଁ ସେଠାରେ ମୋହର ଭ୍ରାତା ତୀତସଙ୍କୁ ପାଇଲି ନାହିଁ। ଏଣୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ମାକିଦନିଆକୁ ଚାଲିଗଲି।

କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଧନ୍ୟବାଦ ହେଉ, ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ସର୍ବଦା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଜୟୋଲ୍ଲାସରେ କଢ଼ାଇ ନିଅନ୍ତି, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ସୌରଭ ସର୍ବତ୍ର ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି। ^a କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଉଥିବା ଓ ବିନାଶ ପାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସୌରଭ ଅଟୁ, ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆଣିବା ସୌରଭ; ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଜୀବନରୁ ଜୀବନକୁ ଆଣିବା ସୌରଭ। ଆଉ ଏସମସ୍ତ ନିମନ୍ତେ କିଏ ଯୋଗ୍ୟ? କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ବ୍ୟବସାୟୀ ନୋହୁଁ, ବରଂ ସରଳ ଭାବରେ, ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ରୂପେ, ତାହାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ କହୁଅଛୁ।