2 கொரிந்தியர் 2

2 ¹ஆகையால், உங்களிடம் மறுபடியும் ஒரு துக்கமான வருகையை நான் செய்யக்கூடாது என்று மனதில் தீர்மானித்தேன். ²ஏனெனில் நான் உங்களைத் துக்கப்படுத்தினால், நான் துக்கப்படுத்தினவனைத் தவிர என்னை மகிழ்விப்பவர் வேறே யார் இருக்கிறார்? ³நான் வரும்போது என்னை மகிழ்விக்க வேண்டியவர்கள் என்னைத் துக்கப்படுத்தாதபடிக்கு நான் இதை எழுதினேன்; என் சந்தோஷம் உங்கள் அனைவருடைய சந்தோஷமே என்று உங்கள் எல்லாரையும்குறித்து நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறேன். ⁴மிகுந்த வேதனையினாலும் இருதயத்தின் வியாகுலத்தினாலும் அநேக கண்ணீரோடு நான் உங்களுக்கு எழுதினேன்; உங்களைத் துக்கப்படுத்தும்படி அல்ல, உங்கள்மேல் நான் வைத்திருக்கும் பொங்கிவழியும் அன்பை உங்களுக்குக் காண்பிக்கும்படியே எழுதினேன்.

⁵ஆனால் ஒருவன் துக்கத்தை உண்டாக்கியிருந்தால், அவன் என்னைமட்டும் அல்ல, ஒருவிதத்தில் உங்கள் எல்லாரையும் துக்கப்படுத்தியிருக்கிறான்—அவன்மேல் நான் அளவுக்கு மேல் கடுமையாய் இருக்க விரும்பவில்லை.

அவனை மன்னித்து மீண்டும் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள்

⁶அப்படிப்பட்டவனுக்கு, பெரும்பான்மையோரால் விதிக்கப்பட்ட இந்தத் தண்டனையே போதும். ⁷ஆகையால் இப்போது அதற்குப் பதிலாக நீங்கள் அவனை மன்னித்து ஆற்றுதல் செய்யவேண்டும்; இல்லாவிட்டால் மிகுந்த துக்கத்தால் அவன் அமிழ்ந்துபோகக்கூடும். ⁸ஆகையால் அவன்மேலுள்ள உங்கள் அன்பை மறுபடியும் உறுதிப்படுத்தும்படி உங்களை வேண்டிக்கொள்கிறேன். ⁹நீங்கள் எல்லாக் காரியத்திலும் கீழ்ப்படிகிறவர்களா என்பதைச் சோதித்து அறியும்படிக்கே நான் இதையும் எழுதினேன். ¹⁰நீங்கள் யாரை மன்னிக்கிறீர்களோ, அவனை நானும் மன்னிக்கிறேன். நான் எதையாவது மன்னித்திருந்தால்—மன்னித்தது உண்டானால்—அதை உங்கள் நிமித்தமாய்க் கிறிஸ்துவுக்கு முன்பாக மன்னித்தேன்; ¹¹சாத்தானால் நாம் மோசம்போகாதபடிக்கே இப்படிச் செய்தேன்; ஏனெனில் அவனுடைய தந்திரங்களை நாம் அறியாதவர்கள் அல்ல.

¹²கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கும்படி நான் துரோவாவுக்கு வந்தபோது, கர்த்தருக்குள் எனக்கு ஒரு கதவு திறக்கப்பட்டது; ¹³என் சகோதரனாகிய தீத்துவை அங்கே நான் காணாதபடியால், என் ஆவிக்கு இளைப்பாறுதல் இல்லாதிருந்தது. ஆகையால் நான் அவர்களிடம் விடைபெற்று மக்கெதோனியாவுக்குப் புறப்பட்டுப் போனேன்.

¹⁴ஆனால் எங்கள் பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம்; அவர் எப்பொழுதும் கிறிஸ்துவுக்குள் நம்மை ஜெயவெற்றியில் நடத்தி, அவரை அறிகிற அறிவின் நறுமணத்தை நம்மூலமாய் எங்கும் பரப்புகிறார். ^a a v14 வெற்றியூர்வலம் என்பது ரோமப் படைவெற்றியின் ஊர்வலமாகும்; அதில் வெற்றிபெற்ற சேனாதிபதி தான் பிடித்த சிறைப்பட்டவர்களை நடத்திச்சென்று, வழிநெடுகிலும் நறுமணத் தூபங்களை எரித்தான் — கிறிஸ்துவின் வெற்றியில் எங்கள் பிதா தம்முடைய மக்களை நடத்திச்செல்வதை பவுல் இங்கே சித்தரிக்கிறார். ¹⁵இரட்சிக்கப்படுகிறவர்களுக்குள்ளும் கெட்டுப்போகிறவர்களுக்குள்ளும் நாம் எங்கள் பிதாவுக்குக் கிறிஸ்துவின் நறுமணமாய் இருக்கிறோம்; ¹⁶ஒருவருக்கு மரணத்திலிருந்து மரணத்துக்கான நறுமணமாகவும், மற்றொருவருக்கு ஜீவனிலிருந்து ஜீவனுக்கான நறுமணமாகவும் இருக்கிறோம். இதற்குப் போதுமானவன் யார்? ¹⁷அநேகரைப்போல எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைச் சிதைத்து விற்கிறவர்கள் அல்ல நாம்; மாறாக, உண்மையோடே, அவரிடத்திலிருந்து வருகிறவர்களாய், அவருடைய சமுகத்தில், கிறிஸ்துவுக்குள் பேசுகிறோம்.