Layang kang Ditulis kanthi Luh
Ana wong ing kana kang wis gawe piala marang Paulus, lan sabagean gedhe pasamuwan ngukum dheweke. Paulus kandha yen saiki wis cukup: apuranen dheweke, aja nganti kasusahan nguntal dheweke. Paulus nerangake layang kang ditulis kanthi luh lan tindakan kang dibatalake; loro-lorone dudu kaanyepan, nanging katresnan kang ora gelem nglarani wong-wong mau maneh.
2 1Mulane Aku mutusake ora bakal nekani kowe maneh kanthi nggawa kasusahan. 2Sabab manawa aku gawe sedhihmu, sapa maneh kang bisa gawe bungahku kajaba wong kang daksusahake mau? 3Aku nulis bab iki supaya nalika aku teka, wong-wong kang kuduné gawe bungahku ora malah gawe sedhihku, awit aku yakin marang kowe kabeh, yen bungahku iku iya bungahmu kabeh. 4Kanthi ati kang banget susah lan sedhih aku nulis marang kowe kanthi luh kang akeh, dudu arep gawe sedhihmu, nanging supaya kowe ngerti katresnan kang luber kang dakduweni tumrap kowe.
5Nanging manawa ana wong kang njalari kasusahan, dheweke ora pati gawe sedhihku, nanging gawe sedhihmu kabeh, sabageyan — aku ora kepéngin kebangeten marang dheweke.
Apuranen lan Pulihna Dheweke
6Tumrap wong kang kaya mangkono iku, paukuman kang diputusake dening wong akeh iku wis cukup. 7Mulane saiki kowe luwih becik ngapura lan nglipur dheweke, supaya aja nganti dheweke kelem ing kasusahan kang kebangeten. 8Mulane aku ngatur-atur supaya kowe nelakake maneh katresnanmu marang dheweke. 9Iki uga sebabe aku nulis: yaiku kanggo nyoba kowe lan supaya ngerti apa kowe mbangun turut ing samubarang kabeh. 10Sapa kang kokapura, iya dakapura uga. Apa kang wis dakapura — manawa pancen ana — iku dakapura kanggo kowe ana ing ngarsane Kristus, 11supaya kita aja nganti diapusi dening Iblis — awit kita ora kurang ngerti marang rancangané.
12Nalika aku teka ing Troas kanggo ngabarake Injile Kristus, ana lawang kang kabukak kanggo aku ana ing patunggilane Gusti, 13nanging rohku ora bisa tentrem, awit aku ora ketemu sadulurku Titus ana ing kono. Mulane aku pamitan banjur nerusake laku menyang Makédonia.
14Nanging sokur marang Rama kita, kang tansah nuntun kita menyang kamenangan ana ing Kristus, lan lumantar kita nyebarake ganda arum kawruh bab Panjenengane menyang ngendi-endi. a a v14 Arak-arakan kamenangan iku parade kamenangan bangsa Rum, nalika sawijining senapati kang menang nuntun para tawanane lan ngobong dupa kang arum ing sadawaning dalan — Paulus nggambarake Rama kita kang nuntun umate ana ing kamenangane Kristus. 15Sabab kita iki ganda arume Kristus konjuk marang Rama kita, ing antarane wong-wong kang padha dislametake lan wong-wong kang padha nemu karusakan, 16tumrap kang siji, dadi ganda saka pati tumuju pati; tumrap kang sijiné, dadi ganda saka urip tumuju urip. Lan sapa kang sembada tumrap prakara iki? 17Sabab kita iki ora kaya wong akeh, kang padha dagang pangandikane Rama kita, nanging kanthi tulus, kaya saka Panjenengane, ana ing ngarsane, kita padha nglairake pangandika ana ing Kristus.