د سخاوت په وسيله فضل بهيږى

د مرستې هغه ټولګه چې يو کال مخکې پيل شوې وه لا هم نيمګړې ده. پولوس د هغې حکم ورکولو ته غاړه نه ږدي. هغه مقدونيانو ته اشاره کوي، چې غريب او کړېدلي وو، او زموږ د پلار په فضل يې تر خپل وس زيات ورکړل؛ يوازې د کليساوو تر منځ انصاف غواړي، او تيطس له شاهدانو سره لېږي چې هېڅوک د پيسو په اړه پوښتنه ونه شي کړای.

څپرکی 8.

اے ورو او خويندو، مونږ غواړو چې تاسو د زمونږ پلار د هغه فضل په حقله پوه شئ چې د مکدُنيه په کليساګانو کښې ورکړے شوے دے. کله چې هغوئ د سختو مصيبتونو په وسيله ازمائلے شول، نو د هغوئ بهېدونکې خوشحالى او ژوره غريبى په ډېر سخاوت بدله شوه. ځکه چې زۀ ګواهى ورکوم چې هغوئ د خپل طاقت مطابق او تر هغه زيات، په خپله خوښه ورکړل. هغوئ په ډېره عاجزۍ سره زمونږ نه دا سوال وکړو چې د مقدسينو د خدمت په دې فضل او شراکت کښې برخه واخلى. دا هغه نۀ وو چې مونږ يې اُميد لاره — هغوئ اول خپل ځانونه مالِک ته او بيا د زمونږ پلار د رضا مطابق مونږ ته وسپارل. نو مونږ تيطُس ته زور ورکړو چې لکه څنګه يې چې شروع کړے وه، هم هغه شان دا د فضل کار په تاسو کښې پوره کړى. خو لکه څنګه چې تاسو په هر څۀ کښې غوره يئ — په ايمان، په وينا، په علم، په هر جوش او په هغه مينه کښې چې مونږ يې ورته لرو — نو خيال وساتئ چې په دې سخاوتمنه خيرات کښې هم غوره شئ. دا حُکم نۀ دے — زۀ د نورو د جوش په وسيله ستاسو د مينې رښتينولى ازمايم. تاسو زمونږ د مالِک عيسىٰ مسيح فضل پېژنئ: کۀ څۀ هم هغه دولتمند وو، خو ستاسو دپاره غريب شو، دې دپاره چې د هغۀ د غريبۍ په وسيله تاسو دولتمند شئ. په دې حقله زما صلاح دا ده: دا ستاسو دپاره فائده من ده، تاسو چې يو کال مخکښې نۀ يواځې دا کار کول بلکې يې غوښتل هم شروع کړل. نو اوس دا کار هم پوره کړئ، دې دپاره چې لکه څنګه چې د دې کولو شوق درلودو، هم هغه شان يې د خپلو شته شيانو مطابق پوره کړئ. کۀ شوق موجود وى، نو دا د هغه څۀ مطابق منلے کيږى چې يو کس يې لرى، نۀ د هغه څۀ مطابق چې نۀ يې لرى. زما مطلب دا نۀ دے چې نورو ته راحت وى او تاسو ته بوج، بلکې دا چې برابرى وى. اوس دې ستاسو زياتوالے د هغوئ ضرورت پوره کړى، دې دپاره چې د هغوئ زياتوالے ستاسو ضرورت پوره کړى، او برابرى وشى. لکه څنګه چې ليکلے دى، ”چا چې ډېر راټول کړل، هغۀ سره زيات نۀ وو؛ او چا چې لږ راټول کړل، هغۀ ته کمے نۀ وو.“

تيطُس د ډېرې پاملرنې سره ولېږلے شو

د زمونږ پلار شکر دے چې هم هغه جوش يې د تيطُس په زړۀ کښې واچولو کوم چې زۀ يې ستاسو دپاره لرم. هغۀ نۀ يواځې زمونږ سوال ومنلو، بلکې — پخپله ډېر پر جوش وو — نو په خپله خوښه تاسو ته درروان دے. د هغۀ سره مونږ هغه ورور لېږو چې په ټولو کليساګانو کښې د اِنجيل په کار کښې د هغۀ صفت کيږى. نۀ يواځې دا — بلکې کليساګانو هغه مقرر هم کړو چې زمونږ سره په دې سخاوتمنه خيرات کښې سفر وکړى چې مونږ يې سر ته رسوو، د مالِک د جلال دپاره او زمونږ د شوق دپاره. مونږ دا اِنتظام ځکه کوو چې په دې سخاوتمنه خيرات کښې چې مونږ يې سنبالوو، هيڅوک پر مونږ نيوکه ونۀ شى کولے، ځکه چې مونږ د هغه څۀ خيال ساتو چې نۀ يواځې د مالِک په نظر کښې بلکې د خلقو په نظر کښې هم عزتمن وى. مونږ د هغوئ سره خپل هغه ورور هم لېږو چې ډېر ځله ازمائلے شوے دے او په ډېرو کارونو کښې پر جوش موندلے شوے دے، او اوس چې پر تاسو يې ډېر اعتماد دے، نو لا زيات پر جوش دے. کۀ د تيطُس خبره وى: هغه زما شريک او ستاسو دپاره زما همکار دے. کۀ زمونږ د وروڼو خبره وى: هغوئ د کليساګانو استازى او د مسيح جلال دى. نو د کليساګانو په مخکښې هغوئ ته د خپلې مينې او هغه فخر ثبوت ورکړئ چې مونږ يې ستاسو په حقله کوو.