Sih-Rahmat kang Luber lumantar Kalomanan

Pangumpulan dana pitulungan sing diwiwiti setaun kepungkur durung rampung. Paulus ora gelem mrentah. Dhèwèké nuduhaké wong-wong Makedonia, sing mlarat lan nandhang kasangsaran, nanging menehi ngluwihi kekuwatané marga saka sih-rahmaté Rama kita. Dhèwèké mung nyuwun kaadilan antarané pasamuwan-pasamuwan, lan ngutus Titus karo para seksi supaya ora ana sing bisa nggugat dhuwit iku.

Pasal 8.

Para sadulur, aku padha kepengin supaya kowe padha ngreti bab sih-rahmate Rama kita kang kaparingake marang pasamuwan-pasamuwan ing tanah Makedonia. Sanadyan dicoba kanthi kasangsaran kang gedhe, kabungahane kang luber lan kamlaratane kang jero iku luber dadi kalomanan kang sugih. Awit aku neksekake: wong-wong mau padha awewehan miturut saktikele, malah ngluwihi, kanthi gembleng saka karepe dhewe. Kanthi banget anggone padha nyuwun marang aku bab sih lan patunggilan ing bab ngladeni para suci. Kang mangkono mau ora kaya kang dakkira-kira — wong-wong mau luwih dhisik masrahake awake dhewe marang Gusti, banjur marang aku kabeh, miturut karsane Rama kita. Mulane aku padha ngatag marang Titus, supaya dheweke uga ngrampungake pakaryan sih-rahmat iki ing antaramu, kaya kang wis diwiwiti. Nanging kayadene kowe padha unggul ing samubarang — ing pracaya, ing tetembungan, ing kawruh, ing sakabehing katemenan, lan ing katresnan kang ana ing antara aku lan kowe — mulane kowe padha unggula uga ing pakaryan kamurahan iki. Kang mangkono iki dudu dhawuh — aku mung arep nyoba sepira temene katresnanmu kanthi mbandhingake karo katemenane wong liya. Kowe rak padha ngreti sih-rahmate Gusti kita Yesus Kristus: sanadyan sugih, Panjenengane wis dadi mlarat marga saka kowe, supaya srana kamlaratane kowe padha didadekake sugih. Mungguh ing bab iki panemuku mangkene: becik tumrap kowe, kang wiwit taun kepungkur ora mung miwiti nindakake, nanging uga kepengin nindakake. Saiki rampungna uga anggonmu nindakake, supaya greget anggonmu kepengin iku mau cundhuk karo anggonmu ngrampungake miturut apa kang kokduweni. Awit yen ana gregete, iku ketampa miturut apa kang diduweni, dudu miturut apa kang ora diduweni. Aku ora ngarep supaya wong liya kapenak, mangka kowe kabotan, nanging supaya ana imbange. Ing wektu iki keluwihanmu kudu nyukupi kakuranganing wong-wong mau, supaya keluwihane wong-wong mau uga bisa nyukupi kakuranganmu, satemah ana imbange. Kaya kang wis katulis: “Wong kang nglumpukake akeh, ora turah; lan wong kang nglumpukake sethithik, ora kekurangan.”

Titus Diutus kanthi Kawigaten kang Tumemen

Saos sokur konjuk marang Rama kita, kang wis nandur ing atine Titus kawigaten kang tumemen tumrap kowe, padha kaya kang ana ing aku. Awit dheweke ora mung nampani panjalukku, nanging marga saka gregete dhewe kang luwih gedhe, dheweke mangkat nemoni kowe saka karepe dhewe. Bebarengan karo dheweke aku ngirimake sadulur kang kaalembana dening sakabehing pasamuwan marga saka pakaryane ing bab Injil. Ora mung iku — para pasamuwan uga wis milih dheweke, supaya ndherek lakuku ngladeni pawewehan kang murah iki, kang daklakoni kanggo kaluhurane Gusti piyambak lan minangka pratandhane gregetku. Aku ngatur mangkono iku, supaya aja ana wong kang bisa nacad marang aku ing bab pawewehan kang murah lan akeh iki kang dakladeni, awit aku padha ngudi marang apa kang becik, ora mung ana ing ngarsane Gusti, nanging uga ana ing ngarepe manungsa. Aku uga ngirimake bebarengan karo wong-wong mau sadulurku, kang wis kerep dakcoba lan tinemu tumemen ing prakara akeh, saiki saya tumemen maneh, marga saka kapitayane kang gedhe marang kowe. Mungguh Titus, dheweke iku kancaku lan kanca-tunggal-gaweku kanggo kowe. Dene para sadulur mau, iku para utusane pasamuwan-pasamuwan lan minangka kamulyane Kristus. Mulane tuduhna marang wong-wong mau, ana ing ngarepe pasamuwan-pasamuwan, bukti katresnanmu lan dhasare anggonku padha ngalembana kowe.