Mitampoka ny Fahasoavana Amin’ny alalan’ny Fahalalahan-tanana

Mbola tsy vita ny fanangonana fanampiana natomboka tamin'ny taona lasa. Tsy mandidy azy i Paoly. Manondro ny Makedoniana izy, izay mahantra sy ory nefa nanome mihoatra noho ny fahefany noho ny fahasoavan'i Raintsika; tsy mangataka afa-tsy ny fitovian-jo eo amin'ny fiangonana izy, ary mampandeha an'i Titosy sy vavolombelona mba tsy hisy hanontany ny momba ny vola.

Toko 8.

Tianay ho fantatrareo, ry rahalahy sy anabavy, ny fahasoavan’i Raintsika izay nomena tao amin’ny fiangonana any Makedonia. Nizaha toetra tamin’ny fahoriana lehibe izy ireo, nefa ny hafaliany nitampoka sy ny fahantrany lalina dia nitampoka ho fahalalahan-tanana mamo. Fa vavolombelona aho: nanome araka izay azony izy, eny, mihoatra noho izany, tamin’ny sitrapony avokoa. Nangataka mafy taminay izy mba hahazo ny fahasoavana sy ny fiombonana amin’ny fanompoana ny olona masina. Ary tsy araka izay nantenainay izany, fa nanolo-tena aloha tamin’ny Tompo izy, dia taminay koa, araka ny sitrapon’i Raintsika. Ary noho izany dia nandrisika an’i Tito izahay mba hamita koa eo aminareo izao asa fahasoavana izao, araka ny efa nanombohany. Fa satria mihoatra amin’ny zavatra rehetra ianareo, dia amin’ny finoana, amin’ny teny, amin’ny fahalalana, amin’ny fahazotoana rehetra, ary amin’ny fitiavana nananay anareo, dia mitandrema mba hihoatra koa amin’izao fanomezana malala-tanana izao. Tsy didy no lazaiko izany, fa ny fahazotoan’ny hafa no ampiasaiko handrefesana ny maha-marina ny fitiavanareo. Fantatrareo ny fahasoavan’i Jesosy Kristy Tompontsika: na dia nanan-karena aza Izy, dia nanjary mahantra noho ianareo, mba hahatonga anareo ho mpanan-karena amin’ny fahantrany. Izao no hevitra omeko momba izany: mahasoa anareo izany, ianareo izay nanomboka tamin’ny taona lasa, tsy ny nanao izany ihany fa ny nitsiriritra azy koa. Ary ankehitriny dia vitao koa ny fanaovana azy, mba hifanaraka amin’ny famitana azy araka izay ananareo ny faharisihana hitsiriritra azy. Raha misy ny faharisihana, dia ekena araka izay ananan’ny olona izany, fa tsy araka izay tsy ananany. Tsy ny hampiadanana ny hafa ka ianareo kosa horaofana no tiako, fa ny hisian’ny fitoviana. Amin’izao fotoana izao dia aoka ny fanankarenanareo mihoatra hameno ny filan’ireo, mba ho feno ny filanareo koa amin’ny fanankarenan’ireo mihoatra, ka hisy ny fitoviana. Araka ny voasoratra: «Ilay nanangona be dia tsy nanana mihoatra; ary ilay nanangona kely dia tsy nanana tsy ampy.»

Nalefa i Tito Noho ny Fahazotoana sy ny Fiahiana

Isaorana anie Raintsika, Izay nametraka tao am-pon’i Tito ny fahazotoana toa izay ananako ho anareo. Tsy ny nandray ny fangatahanay ihany izy, fa satria mihoatra ny fahazotoany dia mankany aminareo noho ny safidiny. Ary alefanay miaraka aminy ilay rahalahy izay ankasitrahan’ny fiangonana rehetra noho ny asany amin’ny filazantsara. Ary tsy izany ihany, fa nofidin’ny fiangonana koa izy hiara-mandeha aminay amin’izao fanomezana malala-tanana izao izay ataonay, ho voninahitry ny Tompo mihitsy sy ho fahazotoanay. Izany no amboarinay mba tsy hisy hahita tsiny anay noho izao fanomezana malala-tanana izay tantanainay izao, satria ny mendrika no tanjonay, tsy eo anatrehan’ny Tompo ihany fa eo anatrehan’ny olona koa. Ary alefanay miaraka aminy koa ny rahalahinay, izay efa voazaha toetra imbetsaka ka hita fa mazoto tamin’ny zavatra maro, ary izao dia mihoatra kokoa ny fahazotoany noho ny fatokisany lehibe aminareo. Raha ny amin’i Tito: mpiara-miombon’aina amiko izy sy mpiara-miasa amiko ho anareo. Raha ny amin’ireo rahalahinay: irak’ny fiangonana izy ireo, voninahitr’i Kristy. Koa asehoy azy ireo, eo anatrehan’ny fiangonana, ny porofon’ny fitiavanareo sy ny fireharehanay anareo.