Η χάρη ξεχειλίζει μέσα από τη γενναιοδωρία

Η συλλογή βοήθειας που άρχισε πριν από έναν χρόνο μένει ακόμη ατελείωτη. Ο Παύλος αρνείται να τη διατάξει. Δείχνει τους Μακεδόνες, φτωχούς και θλιμμένους, που έδωσαν πάνω από τις δυνάμεις τους με τη χάρη του Πατέρα μας, ζητά μόνο ισότητα ανάμεσα στις εκκλησίες και στέλνει τον Τίτο με μάρτυρες, ώστε κανείς να μην μπορεί να αμφισβητήσει τη διαχείριση των χρημάτων.

Κεφάλαιο 8.

Θέλουμε να ξέρετε, αδελφοί και αδελφές, για τη χάρη του Πατέρα μας που δόθηκε στις εκκλησίες της Μακεδονίας. Δοκιμασμένοι από μεγάλη θλίψη, η ξεχειλιστή χαρά τους και η βαθιά φτώχεια τους ξεχείλισαν σε πλούσια γενναιοδωρία. Γιατί δίνω μαρτυρία: έδωσαν όσο μπορούσαν, και περισσότερο, εντελώς πρόθυμα. Μας παρακαλούσαν επίμονα για τη χάρη και τη συμμετοχή στη διακονία των αγίων. Δεν ήταν αυτό που περιμέναμε· έδωσαν πρώτα τον εαυτό τους στον Κύριο, έπειτα σ’ εμάς, με το θέλημα του Πατέρα μας. Έτσι προτρέψαμε τον Τίτο να ολοκληρώσει κι ανάμεσά σας αυτό το έργο χάρης, όπως το είχε κιόλας αρχίσει. Όπως όμως ξεχωρίζετε σε όλα —στην πίστη, στον λόγο, στη γνώση, σε κάθε ζήλο, και στην αγάπη που έχουμε για σας— φροντίστε να ξεχωρίζετε και σ’ αυτή τη γενναιόδωρη προσφορά. Αυτό δεν είναι εντολή· δοκιμάζω τη γνησιότητα της αγάπης σας μέσα από τον ζήλο των άλλων. Ξέρετε τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: αν και πλούσιος, έγινε φτωχός για σας, ώστε με τη φτώχεια του να σας κάνει πλούσιους. Η γνώμη μου γι’ αυτό: σας ωφελεί εσάς, που πριν από έναν χρόνο αρχίσατε όχι μόνο να το κάνετε αλλά και να το θέλετε. Τώρα ολοκληρώστε και το έργο, ώστε η προθυμία να το θέλετε να ταιριάζει με την ολοκλήρωσή του από ό,τι έχετε. Αν υπάρχει η προθυμία, γίνεται δεκτή με βάση αυτό που έχει κανείς, όχι αυτό που δεν έχει. Δεν εννοώ να ανακουφιστούν άλλοι ενώ εσείς να επιβαρυνθείτε, αλλά να υπάρχει δικαιοσύνη. Αυτή τη στιγμή το περίσσευμά σας ας καλύψει την ανάγκη τους, ώστε και το δικό τους περίσσευμα να καλύψει τη δική σας ανάγκη, κι έτσι να υπάρχει ισότητα. Όπως είναι γραμμένο: «αυτός που μάζεψε πολλά δεν είχε περίσσευμα· αυτός που μάζεψε λίγα, δεν είχε έλλειψη».

Ο Τίτος στέλνεται με ένθερμη φροντίδα

Ευχαριστίες στον Πατέρα μας, που έβαλε στην καρδιά του Τίτου την ίδια ένθερμη φροντίδα που έχω κι εγώ για σας. Όχι μόνο δέχτηκε την έκκλησή μας, αλλά —πιο ένθερμος ο ίδιος— έρχεται σ’ εσάς με δική του επιλογή. Μαζί του στέλνουμε τον αδελφό που επαινείται απ’ όλες τις εκκλησίες για το έργο του στο ευαγγέλιο. Όχι μόνο αυτό· οι εκκλησίες τον όρισαν επίσης να ταξιδέψει μαζί μας σ’ αυτό το γενναιόδωρο δώρο που διακονούμε, για τη δόξα του ίδιου του Κυρίου και για την προθυμία μας. Το κανονίζουμε έτσι, ώστε κανείς να μην μπορεί να μας κατηγορήσει γι’ αυτό το γενναιόδωρο δώρο που διαχειριζόμαστε, γιατί επιδιώκουμε αυτό που είναι τίμιο όχι μόνο μπροστά στον Κύριο αλλά και μπροστά στους ανθρώπους. Στέλνουμε μαζί τους τον αδελφό μας, που τον δοκιμάσαμε πολλές φορές και τον βρήκαμε ένθερμο σε πολλά, τώρα ακόμη πιο ένθερμο, λόγω της μεγάλης εμπιστοσύνης που έχει σ’ εσάς. Όσο για τον Τίτο: είναι συνεργάτης μου, συνεργός μου για σας. Όσο για τους αδελφούς μας: είναι απεσταλμένοι των εκκλησιών, δόξα του Χριστού. Δείξτε τους λοιπόν, μπροστά στις εκκλησίες, την απόδειξη της αγάπης σας και του καυχήματός μας για σας.