ብምምፃእ ቲቶ ዝረኸብናዮ ምፅንናዕ

ቲቶ ብስራት ሒዙ ናብ መቄዶንያ በፅሐ፥ ፍርሓት ጳውሎስ ከዓ ተሰበረ። እታ እተጉሂ መልእኽቱ ኣጉሂያቶም ነበረት፥ ብምስዳዳ ድማ ቁሩብ ተናሲሑ ነይሩ፥ እቲ ሓዘን ግና ለወጦም። እቲ ኣቦና ዝደልዮ ሓዘን፥ ሓደ እኳ ዘይንሳሖ ንስሃ የፍሪ እዩ። ዳግማይ ከም ዝኣምኖም ድማ ብግልፂ ይነግሮም።

ምዕራፍ 7።

እምበኣር፥ ኦ ፍቁራት፥ እዚ ተስፋ እዙይ ስለ ዘለና፥ ካብ ኵሉ ርኽሰት ስጋን መንፈስን ንርእስና ነንፅህ፥ ብፍርሓት ኣቦና ድማ ቅድስና ንፈፅም።

ኣብ ልብኹም ስፍራ ሃቡና። ንሓደ እኳ ኣይበደልናን፤ ንሓደ እኳ ኣየበላሸናን፤ ንሓደ እኳ ኣይበዝበዝናን። ነዙይ ዝብለኩም ክዅንነኩም ኢለ ኣይኮነን። ቅድም ከም ዝበልክዎ፥ ብሓንሳእ ክንመውት ከምኡውን ክንነብር ኣብ ልብና ኢኹም ዘለኹም። ብኣኻትኩም ብዙሕ ትብዓት ኣለኒ፥ ብኣኻትኩም ብዙሕ ምካሕ ኣለኒ። ብምፅንናዕ መሊአ ኣለኹ፥ ብዅሉ መከራና ድማ ሓጐሰይ ይውሕዝ ኣሎ።

ናብ መቄዶንያ ምስ በፃሕና እኳ ስጋና ዕረፍቲ ኣይረኸበን፤ በብወገኑ ተጨኒቕና ኔርና፥ ኣብ ወፃኢ ባእሲ፥ ኣብ ውሽጢ ኸዓ ፍርሓት ነበረ። ግና እቲ ንጉሁያት ዘፀናንዕ ኣቦና፥ ብምምፃእ ቲቶ ኣፀናንዓና። ብምምፃኡ ጥራሕ ዘይኮነስ፥ በቲ ብሰንክኹም ዝረኸቦ ምፅንናዕ ድማ እዩ፤ ንሱ ናፍቖትኩምን ሓዘንኩምን ምእንታይ ዝኾነ ቅንኣትኩምን ነገረና እሞ፥ ኣዝየ ተሓጐስኩ።

መልእኽተይ ኣጉሃየትኩም እኳ እንተኾነት፥ ሕዚ ኣይተነሳሕኩን። እታ መልእኽቲ እቲኣ ንቑሩብ ጊዜ እኳ እንተኾነ ኸም ዘጉሃየትኩም ስለ ዝርኢ፥ ቅድም ተናሲሐ ነይረ። ሕዚ ግና እሕጐስ ኣለኹ፤ ስለ ዝሓዘንኩም ዘይኮነስ፥ ሓዘንኩም ናብ ንስሃ ስለ ዘምፅአ እዩ። ከምቲ ኣቦና ዝደልዮ ሓዚንኩም ኢኹም እሞ፥ ብኣና ዝኾነ ክሳራ ኣይበፅሐኩምን። ከምቲ ፍቓድ ኣቦና ዝኾነ ሓዘን፥ ዘይንሳሕ ናብ ምድሓን ዘብፅሕ ንስሃ የፍሪ እዩ እሞ፤ ዓለማዊ ሓዘን ግና ሞት የፍሪ። እንሆ፥ እዚ ኸምቲ ፍቓድ ኣቦና ዝኾነ ሓዘን ኣባኻትኩም እንታይ ከም ዘፍረየ ርኣዩ፦ ትግሃት፥ ርእስኹም ንምንፃህ ህንጡይነት፥ ቍጥዓ፥ ፍርሓት፥ ናፍቖት፥ ቅንኣት፥ ንፍትሒ ድልውነት! ብዅሉ ኣብዚ ነገር እዙይ ንፁሃት ምዃንኩም ኣመስኪርኩም ኢኹም። ናባኻትኩም ፅሒፈ እኳ እንተኾንኩ፥ ምእንቲ እቲ በዳሊ ወይ ምእንቲ እቲ ዝተበደለ ኢለ ኣይኮነን፤ ምእንታና ዘለኩም ቅንዕና ኣብ ቅድሚ ኣቦና ኣባኻትኩም ምእንቲ ኽግለፅ ደኣ እዩ። ስለዙይ ተፀናኒዕና ኢና። ካብ ምፅንናዕና ሓሊፉ ኸዓ፥ መንፈሱ ብዅልኻትኩም ስለ ዝዓረፈ፥ በቲ ሓጐስ ቲቶ ኣዝና ተሓጐስና። ብዛዕባኻትኩም ኣብ ቅድሚኡ ዝተመካሕክዎ ኵሉ ኣየሕፈረንን። ከምቲ ንኣኻትኩም ዝበልናኩም ኵሉ ሓቂ ዝነበረ፥ ከምኡውን እቲ ኣብ ቅድሚ ቲቶ ዝተመካሕናዮ ሓቂ ኮነ። ኵልኻትኩም ከመይ ጌርኩም ከም ዝተኣዘዝኩም፥ ብፍርሓትን ብራዕድን ከመይ ጌርኩም ከም ዝተቐበልኩምዎ እናዘከረ፥ ፍቕሩ ኣባኻትኩም ኣዝዩ ይዓቢ ኣሎ። ብዅሉ ብኣኻትኩም ፍፁም ትብዓት ስለ ዘለኒ እሕጐስ ኣለኹ።