Ginlipay sa Pag-abut ni Tito

Nakaabot si Tito sa Macedonia nga may balita, kag nalaglag ang kahadlok ni Pablo. Ang iya masakit nga sulat nagpasubo sa ila kag ginhinulsulan niya sing tunga nga ginpadala niya ina, apang ang kasubo nagpabalik sa ila. Ang kasubo nga ginatuyo sang aton Amay nagadala sa paghinulsol nga wala sing may nagahinulsol. Matin-aw niya nga ginasiling nga nagasalig na siya liwat sa ila.

Kapitulo 7.

Busa, mga hinigugma, sanglit yara sa aton ining mga saad, tinluan naton ang aton kaugalingon sa tanan nga kahigkoan sang unod kag espiritu, kag hingpiton naton ang pagkabalaan sa kahadlok sa aton Amay.

Hatagi ninyo kami sing lugar sa inyo mga tagipusuon. Wala kami makahimo sing malain kay bisan sin-o, wala kami makadaut kay bisan sin-o, wala kami makapahimulos kay bisan sin-o. Indi ko ini ginasiling agud sentensiyahan kamo. Nasiling ko na sang una: yara kamo sa amon mga tagipusuon, agud mapatay kag mabuhi kita nga tingub. Daku gid ang akon pagsalig sa inyo, daku ang akon pagpabugal sa inyo. Napuno ako sang paglipay; nagaawas ako sa kalipay sa tanan namon nga pag-antus.

Bisan sang nakaabut kami sa Macedonia, wala sing pahuway ang amon mga lawas—ginhasi kami sa tagsa ka bahin, may away sa guwa, may kahadlok sa sulod. Apang ang aton Amay, nga nagalipay sa mga mapisan, naglipay sa amon paagi sa pag-abut ni Tito. Indi lamang paagi sa iya pag-abut, kondi paagi man sa paglipay nga iya nabaton tungud sa inyo—ginsugid niya sa amon ang inyo pagpangandoy, ang inyo kasubo, ang inyo kahuyog para sa akon—gani nagkalipay ako labi pa gid.

Bisan ginpasubo kamo sang akon sulat, wala ako nagabasol sini—bisan nagbasol ako anay, kay nakita ko nga ginpasubo kamo sang sulat nga yadto, bisan sa malip-ot lamang nga tion. Karon nagakalipay ako—indi kay napasubo kamo, kondi kay ang inyo kasubo nagdala sa paghinulsol. Napasubo kamo suno sa ginatuyo sang aton Amay, gani wala kamo sing napierde tungud sa amon. Kay ang kasubo nga suno sa kabubut-on sang aton Amay nagabunga sing paghinulsol nga nagadala sa kaluwasan, nga walay pagbasol; apang ang kasubo sang kalibutan nagabunga sing kamatayon. Tan-awa ninyo kon ano ang ginbunga sa inyo sining kasubo nga suno sa kabubut-on sang aton Amay: kakugi, kahandum nga mapamatud-an nga wala kamo sing sala, kaakig, kahadlok, pagpangandoy, kahuyog, kahanda sa paghatag sing hustisya! Sa tanan nga butang ginpamatud-an ninyo nga wala kamo sing sala sa sini nga butang. Bisan nagsulat ako sa inyo, indi ini tungud sa nakahimo sing sala, ukon tungud sa ginhimuan sing sala, kondi agud mangin maathag sa inyo sa atubangan sang aton Amay ang inyo pagkasinsero sa amon. Amo ina kon ngaa ginlipay kami. Labaw pa sa amon kaugalingon nga paglipay, nagkalipay kami labi pa gid tungud sa kalipay ni Tito, kay ginhatagan ninyo tanan sing kapahuwayan ang iya espiritu. Ano man ang ginpabugal ko sa iya parte sa inyo, wala ako napakahuy-an. Kon paano nga matuud ang tanan nga ginsiling namon sa inyo, amo man nga napamatud-an nga matuud ang amon pagpabugal sa atubangan ni Tito. Labi pa gid ka daku ang iya tagipusuon para sa inyo, sa iya pagdumdum kon paano kamo tanan nagtuman, sang pagbaton ninyo sa iya nga may kahadlok kag pagkurog. Nagakalipay ako, kay sa tanan nga butang bug-os ang akon pagsalig sa inyo.