Efa vita pirinty
Boky

Ny Tenin’ny Mpitoriteny

Mitady dikany “ambanin'ny masoandro” ny Mpitoriteny, ary avy amin'izany fijery mifatotra amin'ny tany izany, dia hitan'ny Mpampianatra ho lavitra sy tsy takatry ny saina Andriamanitra — antsoina hoe Andriamanitra fotsiny, ary mahalana no hoe Ray. Kanefa hita na aiza na aiza ny dian-tanany: avy amin'ny tanany ny fanomezana tsara rehetra amin'ny fiainana andavanandro.

Toko 1.

Ny tenin’ny Mpitoriteny, zanak’i Davida, mpanjaka tany Jerosalema. a a v1 Ny Mpitoriteny dia ny teny vavolombelon’i Kohelety — «ilay mpitory» na «ilay mamory fiangonana». Manerana ny boky dia miresaka an’Andriamanitra amin’ny endrika Andriamanitra lavitra i Kohelety, ka tsy mba mampiasa mihitsy ny anarana mifandray hoe «Ray». Voatahiry ao amin’ity boky ity ny havizanana marina amin’ny fiainana ankehitriny «eo ambanin’ny masoandro» — tsy misy ny fanatrehan’i Raintsika naseho. Tonga i Jesosy mba hampanakaiky ny Ray (Jaona 14:9). « Mora lasa tokoa, » hoy ny Mpitoriteny, « mora lasa tokoa! Mora lasa ny zavatra rehetra. »

Inona no tombony azon’ny olona amin’ny fisasarana rehetra izay iasan’ny tenany eo ambanin’ny masoandro? Mandalo ny taranaka iray, ary tonga ny taranaka iray, fa ny tany kosa mitoetra mandrakizay. Miposaka ny masoandro ary milentika, ary mirifatra miverina any amin’ny toerana nipoahany. Mivatravatra mankany atsimo ny rivotra ary miodina mankany avaratra; mihodinkodina izy, ary miverina foana amin’ny fihodinany. Ny ony rehetra mikoriana mankany amin’ny ranomasina, nefa tsy feno mihitsy ny ranomasina; miverina any amin’ny loharanony ny ony ka mikoriana indray. Mahasorena ny zavatra rehetra, mihoatra noho izay azon’ny olona lazaina; tsy voky mijery ny maso, ary tsy feno mandre ny sofina. Izay efa nisy no hisy, ary izay efa natao no hatao; tsy misy zava-baovao eo ambanin’ny masoandro. Misy va zavatra azon’ny olona anondroana ka lazainy hoe: « Jereo, vaovao izao »? Efa teo izany tamin’ny andro taloha talohantsika. Tsy misy fahatsiarovana ireo olona taloha, ary na ireo ho avy aza dia tsy hotsarovan’ireo izay hanaraka azy.

Ny Fikarohan’i Solomona

Izaho, ny Mpitoriteny, dia mpanjaka tamin’ny Israely tany Jerosalema. Natolotro ny foko hitady sy hanadihady amin’ny fahendrena ny zavatra rehetra atao eo ambanin’ny lanitra — asa mahory no nomen’Andriamanitra ny zanak’olombelona hisasarany. Hitako ny asa rehetra natao eo ambanin’ny masoandro, ary indro, mora lasa avokoa izany, dia fanenjehana ny rivotra. Ny miolakolaka tsy azo atao mahitsy, ary ny tsy ampy tsy azo isaina. Hoy aho tao am-poko: « Indro, lasa lehibe aho ary nitombo fahendrena mihoatra noho izay rehetra nanapaka an’i Jerosalema talohako; efa nahita fahendrena sy fahalalana betsaka ny foko. » Napetrako tao am-poko ny hahalala ny fahendrena sy ny havetavetana ary ny hadalana; fantatro fa fanenjehana ny rivotra koa izany. Fa ny fahendrena be dia mitondra alahelo be, ary arakaraka ny mitombon’ny fahalalana no mitombon’ny alahelo.