Purwaning Dumadi 46 FHB Father's Heart Bible™

46 ¹Israel banjur mangkat karo sakabehe darbeke, lan tekan ing Bersyeba, sarta nyaosake kurban marang Rama kita, kang disembah dening Iskak, bapakne.

²Rama kita banjur ngandika marang Israel sajrone wahyu ing wayah bengi: “Yakub, Yakub.” Atur wangsulane: “Kawula wonten ngriki.”

³Pangandikane: “Aku iki Ramamu, kang disembah dening bapakmu. Aja wedi mudhun menyang Mesir, awit ana ing kana Aku bakal ndadekake kowe dadi bangsa kang gedhe. ⁴Aku dhewe bakal tindak bebarengan karo kowe menyang Mesir, lan Aku mesthi bakal nggawa kowe bali maneh; sarta tangane Yusuf dhewe kang bakal ngeremake mripatmu.” ^a a v4 Rama kita saguh bakal tindak bebarengan karo Israel mudhun menyang Mesir lan bakal ngirid umate metu maneh — prasetya kang kapisan bab tansah tunggile Panjenengane ing pambuwangan, kang kaleksanan pirang-pirang abad sabanjure ing lelakon Pangentasan.

⁵Yakub banjur mangkat saka Bersyeba. Para anake Israel ngemot Yakub, bapakne, sarta anak-anake kang isih cilik lan para bojone, ing kreta-kreta kang dikirimake dening Sang Prabu Pringon kanggo mboyong Yakub. ⁶Padha nggawa raja-kayane lan barang-barang kang wis padha dikumpulake ana ing tanah Kanaan, banjur tekan ing Mesir—Yakub lan sakabehe turune.

⁷Para anake lanang lan para putune lanang, para anake wadon lan para putune wadon—sakabehe turune digawa menyang Mesir.

⁸Iki jeneng-jenenge para anake Israel kang padha teka ing Mesir, yaiku Yakub lan para anake: Ruben, pembarepe Yakub. ⁹Para anake Ruben: Henokh, Palu, Hezron, lan Karmi. ¹⁰Para anake Simeon: Yemuel, Yamin, Ohad, Yakhin, Zohar, lan Saul, anake wong wadon Kanaan. ¹¹Para anake Lewi: Gerson, Kehat, lan Merari. ¹²Para anake Yehuda: Er, Onan, Sela, Peres, lan Zerah; nanging Er lan Onan wis mati ana ing tanah Kanaan. Para anake Peres: Hezron lan Hamul. ¹³Para anake Isakhar: Tola, Puwa, Yob, lan Simron. ¹⁴Para anake Zebulon: Sered, Elon, lan Yahleel. ¹⁵Iki para anake Lea, kang dilairake kanggo Yakub ana ing Padan-Aram, kaya uga Dina, anake wadon; cacahe anake lanang lan wadon telung puluh telu.

¹⁶Para anake Gad: Zifyon, Hagi, Suni, Ezbon, Eri, Arodi, lan Areli. ¹⁷Para anake Asyer: Yimna, Yiswa, Yiswi, Beria, lan Serah, sadulure wadon. Para anake Beria: Heber lan Malkiel. ¹⁸Iki para anake Zilpa, kang diwenehake dening Laban marang Lea, anake wadon; iki kabeh dilairake kanggo Yakub, gunggunge nembelas.

¹⁹Para anake Rakhel, bojone Yakub: Yusuf lan Benyamin. ²⁰Manasye lan Efraim lair kanggo Yusuf ana ing tanah Mesir, saka Asnat, anake wadon Potifera, imam ing On. ²¹Para anake Benyamin: Bela, Beker, Asybel, Gera, Naaman, Ehi, Ros, Mupim, Hupim, lan Ard. ²²Iki para anake Rakhel kang dilairake kanggo Yakub—gunggunge patbelas wong.

²³Anake Dan: Husim. ²⁴Para anake Naftali: Yahzeel, Guni, Yezer, lan Silem. ²⁵Iki para anake Bilha, kang diwenehake dening Laban marang Rakhel, anake wadon; iki kabeh dilairake kanggo Yakub, gunggunge pitu. ²⁶Sakabehe turune Yakub kang teka ing Mesir, kang metu saka Yakub dhewe, ora kalebu para bojone anak-anake, cacahe sawidak nem. ²⁷Yusuf duwe anak loro kang lair ana ing Mesir. Gunggunge brayate Yakub kang teka ing Mesir pitung puluh wong.

Dalan menyang Gosyen

²⁸Yakub ngutus Yehuda dhisik marang Yusuf, supaya nuduhake dalan menyang Gosyen; wong-wong mau banjur tekan ing tanah Gosyen. ²⁹Yusuf nyawisake kretane, banjur mangkat menyang Gosyen methukake Israel, bapakne. Bareng ketemu, Yusuf ngrangkul gulune, lan nangis suwe ana ing gulune. ³⁰Israel banjur kandha marang Yusuf: “Saiki aku wis lega yen matia, awit aku wis ndeleng raimu lan kowe isih urip.”

³¹Yusuf banjur kandha marang sadulur-sadulure lan brayate bapakne: “Aku arep sowan matur marang Sang Prabu Pringon, sarta bakal matur: ‘Sadulur-sadulur kawula saha brayating bapak kawula, ingkang rumiyin wonten ing tanah Kanaan, sampun sami dhateng ing panggenan kawula. ³²Tiyang-tiyang punika sami pangen, awit sami ngingah raja-kaya; sarta sampun sami mbekta menda, lembu, saha sadaya gadhahanipun.’ ³³Samangsa Sang Prabu Pringon nimbali kowe lan ndangu: ‘Apa panggaweanmu?’ ³⁴kowe padha matura: ‘Abdi dalem sami ngingah raja-kaya wiwit alit ngantos sapriki, kawula saha para leluhur kawula,’ supaya kowe padha kaparengake manggon ing tanah Gosyen; awit saben pangon iku njijiki tumrap wong Mesir.”