Το αγιαστήριο στις στάχτες

Διδακτικός ψαλμός του Ασάφ.

Το αγιαστήριο έχει καεί και συντριφτεί με τσεκούρια, προφήτης δεν έχει μείνει, και κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτό. Ο Ασάφ θυμίζει στον Πατέρα του παλαιότερα έργα — το σχίσιμο της θάλασσας, τη συντριβή του Λευιάθαν, τον ορισμό του καλοκαιριού και του χειμώνα — και του ζητά να κοιτάξει τη διαθήκη.

Κεφάλαιο 74.

Πατέρα μας, γιατί μας απέρριψες για πάντα; Γιατί σιγοκαίει η οργή σου ενάντια στα πρόβατα του βοσκοτόπου σου;

Θυμήσου τη σύναξή σου, που την απέκτησες παλιά, που την εξαγόρασες για να γίνει η φυλή της κληρονομιάς σου—το όρος Σιών, όπου κατοίκησες. Στρέψε τα βήματά σου προς αυτά τα αιώνια ερείπια, προς όλη την καταστροφή που έφερε ο εχθρός στο αγιαστήριο.

Οι εχθροί σου βρυχήθηκαν μέσα στον τόπο της συνάντησής σου· έστησαν τα δικά τους λάβαρα σαν σημάδια. Ήταν σαν άνθρωποι που σηκώνουν ψηλά τα τσεκούρια μέσα σε πυκνό δάσος. Και τώρα συντρίβουν όλα τα σκαλιστά του με τσεκούρι και σφυρί. Έβαλαν φωτιά στο αγιαστήριό σου· βεβήλωσαν ως το έδαφος την κατοικία του ονόματός σου. Είπαν μέσα τους: «Θα συντρίψουμε όλους μαζί τους τόπους της συνάντησής τους». Έκαψαν κάθε τόπο συνάντησης του Πατέρα μας στη χώρα.

Δε βλέπουμε κανένα σημάδι για μας· δεν υπάρχει πια προφήτης, και κανείς ανάμεσά μας δεν ξέρει ως πότε. Ως πότε, Πατέρα μας, θα χλευάζει ο αντίπαλος; Θα βλασφημεί ο εχθρός το όνομά σου για πάντα; Γιατί κρατάς πίσω το χέρι σου, το δεξί σου χέρι; Βγάλε το από τον κόρφο σου και δώσε τέλος!

Όμως ο Πατέρας μας είναι ο βασιλιάς μου από τα αρχαία χρόνια, που φέρνει σωτηρία σε όλη τη γη.

Εσύ χώρισες τη θάλασσα με τη δύναμή σου· εσύ έσπασες τα κεφάλια των θαλάσσιων τεράτων πάνω στα νερά. Εσύ συνέτριψες τα κεφάλια του Λευιάθαν· τον έδωσες για τροφή στα πλάσματα της ερήμου. Εσύ άνοιξες πηγές και ρυάκια· εσύ ξέρανες ποτάμια που κυλούν ασταμάτητα. Δική σου είναι η μέρα, δική σου και η νύχτα· εσύ στερέωσες το φεγγάρι και τον ήλιο. Εσύ όρισες όλα τα σύνορα της γης· εσύ έκανες το καλοκαίρι και τον χειμώνα.

Θυμήσου τούτο—ο εχθρός χλευάζει, Πατέρα μας, και ένας ανόητος λαός βλασφημεί το όνομά σου. Μην παραδώσεις τη ζωή του περιστεριού σου στα άγρια θηρία· μην ξεχάσεις για πάντα τη ζωή των βασανισμένων σου. ^a

Κοίτα τη διαθήκη, γιατί τα σκοτεινά μέρη της χώρας είναι γεμάτα από λημέρια βίας. Ας μη γυρίσει πίσω ντροπιασμένος ο καταπιεσμένος· ας δοξάσουν το όνομά σου ο φτωχός και ο άπορος.

Σήκω, Πατέρα μας, υπεράσπισε την υπόθεσή σου· θυμήσου πώς ο ανόητος σε χλευάζει όλη τη μέρα. Μην ξεχάσεις την κραυγή των εχθρών σου, τη βοή εκείνων που ξεσηκώνονται εναντίον σου, που δυναμώνει ολοένα.