રાખ થયેલું પવિત્રસ્થાન
આસાફનું એક જ્ઞાનગીત.
પવિત્રસ્થાનને બાળી નાખવામાં આવ્યું છે અને કુહાડીઓથી તોડી પાડવામાં આવ્યું છે, કોઈ પ્રબોધક બાકી રહ્યો નથી, અને આ ક્યાં સુધી ચાલશે તે કોઈ જાણતું નથી. આસાફ પોતાના પિતાને તેમનાં જૂનાં કાર્યો યાદ કરાવે છે — સમુદ્રને ચીરવો, લિવયાથાનને કચડવો, ઉનાળો અને શિયાળો ઠરાવવા — અને તેમને કરાર તરફ જોવા વિનંતી કરે છે.
74 1હે અમારા પિતા, તમે શા માટે અમને સદાને માટે તજી દીધા છે? તમારાં બીડનાં ઘેટાં પર તમારો કોપ શા માટે ધૂંધવાય છે?
2તમારી મંડળીને યાદ કરો, જેને તમે ઘણા સમય પહેલાં ખરીદી લીધી, જેને તમે તમારા વારસાનું કુળ થવા માટે ઉદ્ધારી— સિયોન પર્વત, જ્યાં તમે વાસ કર્યો છે. 3આ સદાકાળનાં ખંડિયેરો તરફ તમારાં પગલાં ફેરવો, શત્રુએ પવિત્રસ્થાન પર આણેલો એ સર્વ વિનાશ જુઓ.
4તમારા વિરોધીઓ તમારા મિલનસ્થાનમાં ગર્જ્યા છે; તેમણે પોતાના ધ્વજોને ચિહ્નો તરીકે ઊભા કર્યા. 5ઝાડની ઘટામાં ઊંચે કુહાડા વીંઝતા માણસો જેવા તેઓ હતા. 6અને હવે તેઓ કુહાડી તથા હથોડાથી તેની સર્વ કોતરણી ભાંગી નાખે છે. 7તેમણે તમારા પવિત્રસ્થાનને આગ લગાડી; તમારા નામના નિવાસસ્થાનને જમીનદોસ્ત કરીને ભ્રષ્ટ કર્યું. 8તેમણે પોતાના મનમાં કહ્યું, “આપણે તેઓનાં સર્વ મિલનસ્થાનોને એકસાથે કચડી નાખીશું.” દેશમાં અમારા પિતાનાં દરેક મિલનસ્થાનને તેમણે બાળી નાખ્યું.
9અમારે માટે કોઈ ચિહ્નો અમે જોતા નથી; હવે કોઈ પ્રબોધક રહ્યો નથી, અને ક્યાં સુધી એ અમારામાંનું કોઈ જાણતું નથી. 10હે અમારા પિતા, ક્યાં સુધી વિરોધી મહેણાં મારશે? શું શત્રુ તમારા નામની સદાકાળ નિંદા કરશે? 11તમે તમારો હાથ, તમારો જમણો હાથ, શા માટે પાછો રાખો છો? તમારા વસ્ત્રની ગડીમાંથી તેને બહાર કાઢીને તેઓનો અંત લાવો!
12તોપણ પુરાતન કાળથી અમારા પિતા મારા રાજા છે, પૃથ્વી મધ્યે ઉદ્ધાર કરનારા છે.
13તમે તમારા સામર્થ્યથી સમુદ્રને વિભાજ્યો; પાણી પર તમે સમુદ્રી રાક્ષસોનાં માથાં ભાંગી નાખ્યાં. 14તમે લિવ્યાથાનનાં માથાં છૂંદી નાખ્યાં; તમે તેને અરણ્યનાં પ્રાણીઓને ખોરાક તરીકે આપ્યો. 15તમે ઝરા તથા વહેળા ફોડી કાઢ્યા; તમે સદા વહેતી નદીઓ સૂકવી નાખી. 16દિવસ તમારો છે, રાત પણ તમારી છે; તમે ચંદ્ર તથા સૂર્ય સ્થાપ્યાં. 17તમે પૃથ્વીની સર્વ સીમાઓ ઠરાવી; તમે ઉનાળો તથા શિયાળો બનાવ્યા.
18આ યાદ કરો—હે અમારા પિતા, શત્રુ મહેણાં મારે છે, અને મૂર્ખ પ્રજા તમારા નામની નિંદા કરે છે. 19તમારા કબૂતરનો જીવ જંગલી પશુઓને ન સોંપો; તમારા દુઃખિતોનો જીવ સદાકાળ ન ભૂલો. a a v19 “તમારું કબૂતર” એ ઈશ્વરના લોક, ઇઝરાયલ, માટેની એક કોમળ કાવ્યમય ઉપમા છે.
20કરાર તરફ લક્ષ આપો, કેમ કે દેશનાં અંધારાં સ્થાનો હિંસાનાં અડ્ડાઓથી ભરેલાં છે. 21કચડાયેલાઓ શરમિંદા થઈને પાછા ન ફરે; ગરીબ તથા દરિદ્રી તમારા નામની સ્તુતિ કરે.
22હે અમારા પિતા, ઊઠો, તમારો દાવો સંભાળો; મૂર્ખ આખો દિવસ તમારી મશ્કરી કેવી રીતે કરે છે તે યાદ કરો. 23તમારા વિરોધીઓનો ઘોંઘાટ ન ભૂલો, તમારી વિરુદ્ધ ઊઠનારાઓનો કોલાહલ, જે સતત વધતો જ જાય છે.