Θυμήσου, Πατέρα μας
Οι επιζώντες μιλούν μαζί και απαριθμούν ό,τι απομένει: αγοράζουν το ίδιο τους το νερό, δούλοι τους εξουσιάζουν, γυναίκες βιάστηκαν, πρεσβύτεροι ντροπιάστηκαν, ο χορός έγινε πένθος. Ομολογούν την αμαρτία, ομολογούν ότι ο Πατέρας μας βασιλεύει για πάντα, και ύστερα ρωτούν γιατί τους ξεχνά. Απάντηση δεν έρχεται.
5 1Θυμήσου, Πατέρα μας, τι έχει συμβεί σ' εμάς· κοίταξε και δες την ντροπή μας. 2Η κληρονομιά μας παραδόθηκε σε ξένους, τα σπίτια μας σε αλλοεθνείς. 3Γίναμε ορφανά, χωρίς πατέρα· οι μητέρες μας είναι σαν χήρες. 4Πληρώνουμε για το νερό μας που πίνουμε· ακόμα και τα ξύλα μάς στοιχίζουν χρήματα. 5Αυτοί που μας καταδιώκουν είναι πάνω στον σβέρκο μας· είμαστε εξαντλημένοι και δεν μας δίνουν ανάπαυση. 6Υποταχτήκαμε στην Αίγυπτο και στην Ασσυρία, μόνο και μόνο για να χορτάσουμε ψωμί. 7Οι πρόγονοί μας αμάρτησαν και δεν υπάρχουν πια· κι εμείς σηκώνουμε την τιμωρία τους. 8Δούλοι μάς εξουσιάζουν· δεν υπάρχει κανείς να μας ελευθερώσει από τα χέρια τους. 9Ριψοκινδυνεύουμε τη ζωή μας για να βρούμε το ψωμί μας, εξαιτίας του σπαθιού στην έρημο. 10Το δέρμα μας καίει σαν φούρνος, καμένο από τον φλογερό καύσωνα της πείνας. 11Γυναίκες βιάζονται στη Σιών, παρθένες στις πόλεις του Ιούδα. 12Άρχοντες κρεμάστηκαν από τα χέρια τους· οι γέροντες δεν τυγχάνουν σεβασμού. 13Νέοι μοχθούν στις μυλόπετρες· παιδιά παραπατούν κάτω από φορτία ξύλων. 14Οι γέροντες εγκατέλειψαν την πύλη της πόλης, κι οι νέοι τη μουσική τους. 15Η χαρά της καρδιάς μας έπαψε· ο χορός μας μετατράπηκε σε πένθος. 16Το στεφάνι έπεσε από το κεφάλι μας. Αλίμονό μας, γιατί αμαρτήσαμε! 17Γι' αυτό λιγοψύχησε η καρδιά μας· γι' αυτά τα πράγματα θόλωσαν τα μάτια μας. 18Γιατί το όρος Σιών είναι ερημωμένο· τσακάλια τριγυρίζουν πάνω του.
19Εσύ, Πατέρα μας, βασιλεύεις στον θρόνο για πάντα· ο θρόνος σου στέκει από γενιά σε γενιά. 20Γιατί μας ξεχνάς για πάντα, μας εγκαταλείπεις τόσες πολλές μέρες; 21Γύρισέ μας κοντά σου, Πατέρα μας, και θα επιστρέψουμε· ανανέωσε τις μέρες μας όπως ήταν άλλοτε, a a v21 Μετά από κάθε κραυγή καταστροφής, οι Θρήνοι τελειώνουν απλώνοντας το χέρι προς το μόνο πράγμα που μπορεί να τους γιατρέψει — το να επιστρέψουν στον Πατέρα. Ολόκληρο το βιβλίο γέρνει προς αυτό: γύρισε στο σπίτι. 22εκτός κι αν μας έχεις ολότελα απορρίψει και είσαι θυμωμένος μαζί μας πέρα από κάθε μέτρο.
