विलापगीत 5

5 ¹ हे आमच्या पित्या, जे घडले ते आठव; आमच्यावर ओढवलेली आमची अप्रतिष्ठा पाहा आणि लक्षात घे. ² आमचे वतन परक्यांच्या हाती गेले, आमची घरे परदेशी लोकांच्या ताब्यात गेली. ³ आम्ही अनाथ झालो आहोत, पितृहीन झालो आहोत; आमच्या माता विधवांसारख्या आहेत. ⁴ आमचे स्वतःचे पाणी प्यायला आम्हांला पैसे मोजावे लागतात; सरपणसुद्धा आम्हांला विकत घ्यावे लागते. ⁵ आमचा पाठलाग करणारे आमच्या मानगुटीवर आहेत; आम्ही थकून गेलो आहोत, आम्हांला विसावा मिळत नाही. ⁶ आम्ही मिसर व अश्शूर यांच्यापुढे नमलो, केवळ पुरेशी भाकर मिळावी म्हणून. ⁷ आमच्या पूर्वजांनी पाप केले, आणि ते आता नाहीत; आणि त्यांच्या पापाची शिक्षा आम्ही भोगत आहोत. ⁸ दास आमच्यावर राज्य करतात; त्यांच्या हातून आम्हांला सोडवणारा कोणी नाही. ⁹ आम्ही आपला जीव धोक्यात घालतो भाकर मिळवायला, कारण रानात तलवारीचे भय आहे. ¹⁰ आमची कातडी भट्टीसारखी तापली आहे, दुष्काळाच्या भाजून टाकणाऱ्या तापाने ती होरपळली आहे. ¹¹ सीयोनेत स्त्रियांवर बलात्कार झाला, यहूदाच्या नगरांत कुमारींवर. ¹² सरदारांना त्यांच्या हातांनी टांगण्यात आले; वडीलधाऱ्यांचा मान राखला जात नाही. ¹³ तरुणांना जात्यावर कष्ट करावे लागतात; मुले लाकडाच्या ओझ्याखाली अडखळतात. ¹⁴ वडीलधाऱ्यांनी वेशीजवळ बसणे सोडले, तरुणांनी आपले गाणे-वाजवणे सोडले. ¹⁵ आमच्या मनांतला आनंद नाहीसा झाला आहे; आमचे नाचणे शोकात बदलले आहे. ¹⁶ आमच्या मस्तकावरचा मुकुट खाली पडला आहे. आम्हांला धिक्कार असो, कारण आम्ही पाप केले आहे! ¹⁷ यामुळे आमचे हृदय खचून गेले आहे; या गोष्टींमुळे आमचे डोळे मंद झाले आहेत. ¹⁸ कारण सीयोन पर्वत ओसाड पडला आहे; त्यावर कोल्हे फिरत आहेत.

¹⁹ हे आमच्या पित्या, तू सर्वकाळ राजासनी विराजमान आहेस; तुझे सिंहासन पिढ्यानपिढ्या टिकते. ²⁰ तू आम्हांला सर्वकाळ का विसरतोस, इतके दिवस आमचा त्याग का करतोस? ²¹ हे आमच्या पित्या, आम्हांला आपल्याकडे पुन्हा वळव, म्हणजे आम्ही परत येऊ; आमचे दिवस पूर्वीसारखे नवे कर— ^a a v21 विध्वंसाच्या प्रत्येक आक्रोशानंतर, विलापगीत ज्याने बरे होऊ शकते अशा एकाच गोष्टीकडे — पित्याकडे पुन्हा वळवले जाण्याकडे — हात पसरत संपते. संपूर्ण पुस्तक याच दिशेने झुकते: घरी परत ये. ²² जर तू आमचा पूर्णपणे त्याग केला नसशील, आणि मर्यादेपलीकडे आमच्यावर रागावला नसशील तर.