ବିଳାପ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା ଘଟିଅଛି, ତାହା ସ୍ମରଣ କର; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅପମାନ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ଦେଖ। ²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ବିଦେଶୀମାନଙ୍କୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୃହ ବିଦେଶୀୟମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଅଛି। ³ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନାଥ ଓ ପିତୃହୀନ ହୋଇଅଛୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମାତାମାନେ ବିଧବା ସଦୃଶ। ⁴ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିଇବା ଜଳ ନିମନ୍ତେ ମୂଲ୍ୟ ଦେଉ; କାଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ଦେଇ କିଣିବାକୁ ପଡ଼େ। ⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅନୁଧାବନକାରୀମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସ୍କନ୍ଧ ଉପରେ ଅଛନ୍ତି; ଆମ୍ଭେମାନେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଅଛୁ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କିଛି ବିଶ୍ରାମ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ। ⁶କେବଳ ଯଥେଷ୍ଟ ଆହାର ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ ମିସର ଓ ଅଶୂର ନିକଟରେ ବଶୀଭୂତ ହୋଇଅଛୁ। ⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ପାପ କରି ଆଉ ନାହାନ୍ତି; ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ବହୁଅଛୁ। ⁸ଦାସମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ କରୁଅଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ କେହି ନାହିଁ। ⁹ପ୍ରାନ୍ତରସ୍ଥ ଖଡ୍ଗ ସକାଶୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପ୍ରାଣ ବିପନ୍ନ କରି ଆପଣାମାନଙ୍କ ଆହାର ପାଉ। ¹⁰ଦୁର୍ଭିକ୍ଷର ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ଉତ୍ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚର୍ମ ତୁନ୍ଦୁର ପରି ତତଲା ହୋଇଅଛି। ¹¹ସିୟୋନରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଯିହୂଦାର ନଗରସମୂହରେ କୁମାରୀମାନେ ଭ୍ରଷ୍ଟା ହୋଇଅଛନ୍ତି। ¹²ଅଧିପତିମାନେ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଟଙ୍ଗାହୋଇଅଛନ୍ତି; ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କ ପ୍ରତି କିଛି ସମ୍ମାନ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ¹³ଯୁବକମାନେ ଚକି ବୁଲାଇ ପରିଶ୍ରମ କରୁଅଛନ୍ତି; ବାଳକମାନେ କାଷ୍ଠ ଭାର ତଳେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼ୁଅଛନ୍ତି। ¹⁴ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ନଗରଦ୍ଵାର ତ୍ୟାଗ କରିଅଛନ୍ତି, ଯୁବକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଅଛନ୍ତି। ¹⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣର ଆନନ୍ଦ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇଅଛି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଶୋକରେ ପରିଣତ ହୋଇଅଛି। ¹⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମସ୍ତକରୁ ମୁକୁଟ ତଳେ ପଡ଼ିଅଛି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାପ, କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ପାପ କରିଅଛୁ! ¹⁷ଏହି କାରଣରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇଅଛି; ଏହିସବୁ ବିଷୟ ସକାଶୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଧନ୍ଦଳା ହୋଇଅଛି। ¹⁸କାରଣ ସିୟୋନ ପର୍ବତ ଧ୍ଵଂସ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି; ତହିଁ ଉପରେ ଶୃଗାଳମାନେ ବୁଲୁଅଛନ୍ତି।

¹⁹ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଅନନ୍ତକାଳ ସିଂହାସନରେ ଉପବିଷ୍ଟ ଅଛ; ତୁମ୍ଭର ସିଂହାସନ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସ୍ଥାୟୀ ଅଟେ। ²⁰ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଚିରକାଳ ପାସୋର, କାହିଁକି ଏତେ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର? ²¹ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଆଣ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଫେରିଆସିବୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୂର୍ବକାଳର ପରି ଦିନସମୂହ ନୂତନ କର, ^a a v21 ଧ୍ଵଂସର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ରନ୍ଦନ ପରେ, ବିଳାପ ପୁସ୍ତକ ସେହି ଏକମାତ୍ର ବିଷୟ ଆଡ଼କୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଶେଷ ହୁଏ, ଯାହା ତାହା ସୁସ୍ଥ କରିପାରେ — ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସିବା। ସମଗ୍ର ପୁସ୍ତକ ଏହି ଆଡ଼କୁ ନଇଁ ଆସେ: ଘରକୁ ଫେରିଆସ। ²²ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ନିତାନ୍ତ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧ କରିଅଛ।