Eslagin, Otamiz

Omon qolganlar birga so'zlab, nima qolganini sanab chiqadi: o'z suvlarini pulga sotib olishadi, ularni qullar boshqaradi, ayollarning nomusi toptalgan, oqsoqollar sharmanda qilingan, raqs motamga aylangan. Ular gunohni tan oladi, Otamiz abadiy hukmronlik qilishini tan oladi, so'ng nega U ularni unutadi, deb so'raydi. Javob kelmaydi.

5-bob.

Eslagin, Otamiz, boshimizga nimalar tushganini; nazar solib, sharmandaligimizni koʻrgin. Merosimiz begonalarga, uylarimiz esa yot kishilarga topshirildi. Biz yetim boʻlib qoldik, otasiz; onalarimiz esa bevalarga oʻxshaydi. Ichadigan suvimiz uchun pul toʻlaymiz; hatto oʻtin ham bizga pulga tushadi. Taʼqibchilarimiz ortimizdan qolmaydi; holdan toydik, bizga tin olish berilmaydi. Yetarlicha non olish uchun Misr va Ossuriyaga boʻysundik. Ota-bobolarimiz gunoh qilib, endi yoʻq; biz esa ularning jazosini tortyapmiz. Qullar ustimizdan hukmronlik qiladi; ularning changalidan bizni qutqaradigan hech kim yoʻq. Sahrodagi qilich tufayli nonimizni topish uchun jonimizni xavf ostiga qoʻyamiz. Terimiz tandirdek qizib ketdi, ocharchilikning yondiruvchi issigʻidan kuyib. Sionda ayollar, Yahudo shaharlarida bokira qizlar nomusi bulgʻandi. Amirlar qoʻllaridan osib qoʻyildi; oqsoqollarga hurmat koʻrsatilmaydi. Yigitlar tegirmon toshlarida zahmat chekadi; oʻgʻil bolalar oʻtin yuki ostida gandiraklaydi. Oqsoqollar shahar darvozasini, yigitlar esa oʻz kuy-qoʻshigʻini tark etdi. Qalbimizning shodligi toʻxtadi; raqsimiz motamga aylandi. Toj boshimizdan tushdi. Holimizga voy, chunki gunoh qildik! Shuning uchun qalbimiz madorsizlandi; mana shular tufayli koʻzlarimiz xiralashdi. Chunki Sion togʻi huvillab yotibdi; uning ustida chiyaboʻrilar kezib yuribdi.

Sen, Otamiz, abadiy taxtda hukmronlik qilasan; Sening taxting avloddan-avlodga barqaror turadi. Nega bizni abadiy unutasan, shuncha kunlar davomida tashlab qoʻyasan? Bizni Oʻzingga qaytargin, Otamiz, biz ham qaytamiz; kunlarimizni avvalgidek yangilagin, ^a magar Sen bizni butunlay rad etmagan, bizdan behad gʻazablanmagan boʻlsang.