Surgun ustida osmon ochiladi
Bobildagi surgundagilarga berilgan hukm va ulugʻvorlik vahiylari — hamda choʻponlar qila olmagan ishni Otamizning Oʻzi qilishi haqidagi vaʼda: Oʻzining tarqalib ketgan suruvini yigʻishi.
1 1Oʻttizinchi yili, toʻrtinchi oyning beshinchi kunida, men Kebar daryosi boʻyida surgundagilar orasida boʻlganimda, osmon ochildi va men Otamizning vahiylarini koʻrdim. a a v1 Oʻttizinchi yil, ehtimol, Hizqiyoning oʻz yoshi boʻlgan — anʼanaga koʻra ruhoniylar maʼbad xizmatiga kiradigan yosh.
2Oyning beshinchi kunida — bu Yohayoxin podshoning surgun qilinganining beshinchi yili edi — 3Kebar daryosi boʻyida, bobilliklar yurtida, Otamizning soʻzi ruhoniy Buziy oʻgʻli Hizqiyoga bevosita keldi; oʻsha yerda Otamizning qoʻli uning ustida edi.
4Qarasam: shimoldan boʻronli shamol keldi — ulkan bulut, chaqnayotgan olov, atrofida yorqin nur. Olov ichida esa choʻgʻdek yaltiragan metallga oʻxshash bir narsa bor edi, 5ichida esa toʻrtta tirik jonzotning qiyofasi bor edi. Ularning koʻrinishi shunday edi: ular inson shaklida edi, 6ammo har birining toʻrttadan yuzi, har birining toʻrttadan qanoti bor edi. 7Oyoqlari tik edi, tovonlari esa buzoqning tuyogʻiga oʻxshar, sayqallangan bronzadek yaltirar edi. 8Toʻrt tomonidagi qanotlari ostida inson qoʻllari bor edi; toʻrttasining ham yuzlari va qanotlari bor edi, 9qanotlari bir-biriga tutashgan edi; har biri harakatlanganda burilmay, roʻparasiga toʻgʻri yurardi.
10Yuzlariga kelsak: toʻrttasining ham inson yuzi, oʻng tomonida sher yuzi, chap tomonida hoʻkiz yuzi, har birining burgut yuzi bor edi. 11Yuzlari shunday edi. Qanotlari yuqoriga yoyilgan edi; har birining ikki qanoti ikki tomondan boshqasining qanotiga tutashgan, ikkitasi esa tanasini yopib turar edi. 12Har biri roʻparasiga toʻgʻri yurardi. Ruh qayoqqa borsa, ular ham oʻsha yoqqa borar, harakatlanganda burilmas edi. 13Tirik jonzotlarning koʻrinishi yonayotgan olov choʻgʻlariga, mashʼalalarga oʻxshar edi. Olov ularning orasida u yoqdan-bu yoqqa harakatlanardi; u yorqin edi va undan chaqmoq chaqnardi. 14Tirik jonzotlar esa chaqmoq chaqnagandek u yoqdan-bu yoqqa otilardi.
15Tirik jonzotlarga qarab turganimda, toʻrt yuzli har birining yonida, yerda bitta gʻildirakni koʻrdim. 16Gʻildiraklarning koʻrinishi va tuzilishi shunday edi: ular topazdek yaltirar, toʻrttasi ham bir xil edi, har biri xuddi gʻildirak ichidagi gʻildirakka oʻxshardi. 17Ular harakatlanganda, jonzotlar yuzlangan toʻrt tomonning istalganiga borardi; jonzotlar yurganda gʻildiraklar burilmas edi. 18Ularning gardishlari baland va dahshatli edi, toʻrttala gardish ham atrofi boʻylab koʻzlarga toʻla edi. 19Tirik jonzotlar harakatlanganda, ularning yonidagi gʻildiraklar ham harakatlanardi; jonzotlar yerdan koʻtarilganda, gʻildiraklar ham koʻtarilardi. 20Ruh qayoqqa borsa, ular ham oʻsha yoqqa borar, gʻildiraklar ham ular bilan koʻtarilar edi, chunki tirik jonzotlarning ruhi gʻildiraklarda edi. 21Jonzotlar harakatlanganda, gʻildiraklar harakatlanar; ular toʻxtaganda, gʻildiraklar toʻxtar; ular yerdan koʻtarilganda, gʻildiraklar ham ular bilan koʻtarilar edi, chunki tirik jonzotlarning ruhi gʻildiraklarda edi.
22Tirik jonzotlarning boshlari uzra gumbazga oʻxshash bir narsa bor edi; u dahshatli billurdek yaltirar, boshlari ustida yoyilib turardi. 23Gumbaz ostida qanotlari bir-biriga qarab tik choʻzilgan edi; har birining tanasini yopib turadigan ikkitadan qanoti bor edi. 24Ular harakatlanganda, men qanotlarining ovozini eshitdim — ulkan suvlarning shovullashiga, Qodir Xudoning ovoziga oʻxshardi, qoʻshin shovqinidek gʻala-gʻovur edi. Ular toʻxtaganda, qanotlarini tushirardi.
25Boshlari uzra turgan gumbaz ustidan bir ovoz keldi; ular toʻxtaganda, qanotlarini tushirardi. 26Boshlari uzra turgan gumbaz ustida taxtga oʻxshash bir narsa bor edi, koʻrinishi sapfirdek edi; taxtga oʻxshash narsaning ustida esa inson qiyofasidagi bir zot oʻtirardi. 27Uning beliga oʻxshagan joydan yuqorida men olov bilan oʻralgan yaltiroq metallga oʻxshash narsani koʻrdim; beliga oʻxshagan joydan pastda esa olovga oʻxshash narsani koʻrdim, Uning atrofida yorqin nur bor edi. 28Uning atrofidagi yogʻdu yomgʻir bulutlaridagi kamalakka oʻxshardi. Otamizning ulugʻvorligining qiyofasi shunday koʻrinardi. Buni koʻrib, men yuztuban yiqildim va menga gapirayotgan bir ovozni eshitdim. b b v28 Hizqiyoning taxt vahiysi — Otamizning ulugʻvorligidir; keyinroq Yuhanno osmonda koʻrgan oʻsha taxt (Vahiy 4) Uning ahd-rahmatini eslatuvchi kamalak bilan oʻralgandir.