Ιεζεκιήλ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Τον τριακοστό χρόνο, τον τέταρτο μήνα, την πέμπτη μέρα, καθώς βρισκόμουν ανάμεσα στους εξόριστους κοντά στον ποταμό Χεβάρ, άνοιξαν οι ουρανοί κι είδα οράματα του Πατέρα μας. ^a a v1 Ο τριακοστός χρόνος ήταν πιθανότατα η ηλικία του ίδιου του Ιεζεκιήλ — ο χρόνος που παραδοσιακά οι ιερείς άρχιζαν την υπηρεσία τους στον ναό.

²Την πέμπτη μέρα του μήνα —ήταν ο πέμπτος χρόνος της εξορίας του βασιλιά Ιωαχίν, ³ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας κατευθείαν στον Ιεζεκιήλ τον ιερέα, τον γιο του Βουζί, στη χώρα των Βαβυλωνίων κοντά στον ποταμό Χεβάρ· εκεί το χέρι του Πατέρα μας ήταν πάνω του.

⁴Κοίταξα: μια ανεμοθύελλα ερχόταν από τον βορρά —ένα τεράστιο σύννεφο, φωτιά που άστραφτε, λαμπρό φως ολόγυρα. Μέσα στη φωτιά, κάτι σαν πυρακτωμένο μέταλλο, ⁵και μέσα ήταν η μορφή τεσσάρων ζωντανών όντων. Αυτή ήταν η όψη τους: είχαν ανθρώπινη μορφή, ⁶αλλά το καθένα είχε τέσσερα πρόσωπα, και το καθένα τους είχε τέσσερις φτερούγες. ⁷Τα πόδια τους ήταν ίσια, και οι πατούσες τους σαν οπλή μοσχαριού, που γυάλιζαν σαν στιλβωμένος χαλκός. ⁸Ανθρώπινα χέρια ήταν κάτω από τις φτερούγες τους στις τέσσερις πλευρές τους· και τα τέσσερα είχαν πρόσωπα και φτερούγες, ⁹κι οι φτερούγες τους ενώνονταν η μία με την άλλη· το καθένα προχωρούσε ευθεία μπροστά, χωρίς να στρίβει καθώς κινούνταν.

¹⁰Όσο για τα πρόσωπά τους: καθένα από τα τέσσερα είχε πρόσωπο ανθρώπου, πρόσωπο λιονταριού στα δεξιά, πρόσωπο βοδιού στα αριστερά, και καθένα πρόσωπο αετού. ¹¹Τέτοια ήταν τα πρόσωπά τους. Οι φτερούγες τους απλώνονταν προς τα πάνω· καθένα είχε δύο φτερούγες ενωμένες με του διπλανού από τη μία και την άλλη πλευρά, και δύο που σκέπαζαν το σώμα του. ¹²Καθένα προχωρούσε ευθεία μπροστά. Όπου πήγαινε το πνεύμα, πήγαιναν κι αυτά, χωρίς να στρίβουν καθώς κινούνταν. ¹³Τα ζωντανά όντα έμοιαζαν με αναμμένα κάρβουνα φωτιάς, σαν δαυλοί. Φωτιά κινούνταν πέρα δώθε ανάμεσά τους· ήταν λαμπερή, κι αστραπές άστραφταν από αυτήν. ¹⁴Και τα ζωντανά όντα έτρεχαν πέρα δώθε σαν λάμψεις αστραπής.

¹⁵Καθώς κοίταζα τα ζωντανά όντα, είδα έναν τροχό στο έδαφος δίπλα σε καθένα, με τα τέσσερα πρόσωπά του. ¹⁶Αυτή ήταν η όψη και η κατασκευή των τροχών: γυάλιζαν σαν τοπάζι, και οι τέσσερις όμοιοι, και ο καθένας έμοιαζε να είναι τροχός μέσα σε τροχό. ¹⁷Καθώς κινούνταν, πήγαιναν προς οποιαδήποτε από τις τέσσερις κατευθύνσεις που κοίταζαν τα όντα· οι τροχοί δεν έστριβαν καθώς προχωρούσαν τα όντα. ¹⁸Τα στεφάνια τους ήταν ψηλά και τρομακτικά, και τα τέσσερα στεφάνια ήταν γεμάτα μάτια ολόγυρα. ¹⁹Όταν κινούνταν τα ζωντανά όντα, κινούνταν κι οι τροχοί δίπλα τους· όταν τα όντα σηκώνονταν από το έδαφος, σηκώνονταν κι οι τροχοί. ²⁰Όπου πήγαινε το πνεύμα, πήγαιναν κι αυτά, κι οι τροχοί σηκώνονταν μαζί τους, γιατί το πνεύμα των ζωντανών όντων ήταν μέσα στους τροχούς. ²¹Όταν κινούνταν τα όντα, κινούνταν οι τροχοί· όταν στέκονταν ακίνητα, στέκονταν ακίνητοι οι τροχοί· όταν σηκώνονταν από το έδαφος, σηκώνονταν μαζί τους οι τροχοί, γιατί το πνεύμα των ζωντανών όντων ήταν μέσα στους τροχούς.

²²Πάνω από τα κεφάλια των ζωντανών όντων ήταν κάτι σαν στερέωμα, που γυάλιζε σαν κρύσταλλο που προκαλεί δέος, απλωμένο πάνω από τα κεφάλια τους. ²³Κάτω από το στερέωμα οι φτερούγες τους απλώνονταν ίσια η μία προς την άλλη· καθένα είχε δύο που σκέπαζαν το σώμα του. ²⁴Όταν κινούνταν, άκουγα τις φτερούγες τους —σαν τη βουή μεγάλων νερών, σαν τη φωνή του Παντοδύναμου, μια βοή σαν τον θόρυβο στρατού. Όταν στέκονταν ακίνητα, κατέβαζαν τις φτερούγες τους.

²⁵Μια φωνή ήρθε από πάνω από το στερέωμα που ήταν πάνω από τα κεφάλια τους· όταν στέκονταν, κατέβαζαν τις φτερούγες τους. ²⁶Πάνω από το στερέωμα που ήταν πάνω από τα κεφάλια τους ήταν κάτι σαν θρόνος, που στην όψη έμοιαζε με ζαφείρι· και καθισμένος πάνω σε αυτό που έμοιαζε με θρόνο ήταν κάποιος που είχε την όψη ανθρώπου. ²⁷Από αυτό που έμοιαζε με τη μέση του και πάνω είδα κάτι σαν πυρακτωμένο μέταλλο τριγυρισμένο με φωτιά· από αυτό που έμοιαζε με τη μέση του και κάτω είδα κάτι σαν φωτιά, με λαμπρό φως να τον περιβάλλει. ²⁸Η λάμψη γύρω του ήταν σαν ουράνιο τόξο μέσα σε βροχερά σύννεφα. Έτσι έμοιαζε η εικόνα της δόξας του Πατέρα μας. Βλέποντας αυτό, έπεσα με το πρόσωπο στη γη κι άκουσα μια φωνή να μου μιλάει. ^b b v28 Το όραμα του θρόνου που είδε ο Ιεζεκιήλ είναι η δόξα του Πατέρα μας — ο ίδιος θρόνος που βλέπει αργότερα ο Ιωάννης στον ουρανό (Αποκάλυψη 4), τριγυρισμένος από το ουράνιο τόξο που θυμίζει το έλεος της διαθήκης του.