Langit Menga ing Sadhuwure Pembuwangan
Wahyu-wahyu bab paukuman lan kamulyan marang para wong buwangan ing Babil—lan prasetya yèn Rama kita piyambak bakal nindakaké apa kang ora bisa ditindakaké déning para pangon: nglumpukaké pepanthané kang kasebar.
1 1Ing taun kang kaping telung puluh, sasi kaping papat, dina kaping lima, nalika aku ana ing antarane para wong buwangan ing pinggir Kali Kebar, langit menga lan aku weruh wahyu-wahyu saka Rama kita. a a v1 Taun kang kaping telung puluh iku kayane yuswane Yehezkiel dhewe — taun nalika para imam miturut adat wiwit ngladeni ing padaleman suci.
2Ing dina kaping lima sasi iku — iya iku taun kang kaping lima pembuwangane Prabu Yoyakhin — 3pangandikane Rama kita rawuh langsung marang Yehezkiel, imam, anake Busi, ing tanahe wong Babil ing pinggir Kali Kebar; ing kono astane Rama kita tumempuh marang dheweke.
4Aku weruh: ana prahara teka saka lor — mega kang gedhe banget, geni mencorong, cahya kang padhang mblerengi ing saubenge. Ing jerone geni mau ana kang kaya logam kang mencorong, 5lan ing jerone ana kang rupane kaya makhluk urip papat. Iki tampange: padha duwe wangun kaya manungsa, 6nanging siji-sijine duwe rai papat, lan siji-sijine duwe swiwi papat. 7Sikile jejeg, lan tlapakane sikil kaya kuku pedhet, mencorong kaya prunggu kang kinilapake. 8Ing sangisore swiwine ana tangan manungsa ing sisih papat; makhluk papat mau kabeh padha duwe rai lan swiwi, 9lan swiwine padha gathuk siji lan sijine; siji-sijine mlaku ngener mangarep, ora menga-mengo nalika lumaku.
10Dene tampange rai: makhluk papat mau siji-sijine duwe rai manungsa, rai singa ing sisih tengen, rai sapi ing sisih kiwa, lan siji-sijine duwe rai manuk garudha. 11Mangkono tampange rai mau. Swiwine padha megar mandhuwur; siji-sijine duwe swiwi loro kang gathuk karo swiwine liyane ing kiwa-tengen, lan loro kanggo nutupi awake. 12Siji-sijine mlaku ngener mangarep. Menyang ngendi bae karsane roh mau, iya mrono paranane, tanpa menga-mengo nalika lumaku. 13Makhluk urip mau katon kaya mawa geni kang murub, kaya obor. Geni mobat-mabit ing antarane; padhang, lan ana kilat mancar saka ing kono. 14Lan makhluk urip mau mlayu bola-bali kaya kilat kang mancar.
15Nalika aku ngematake makhluk urip mau, aku weruh ana rodha ing lemah ing sandhinge siji-sijine, kanthi rai papat mau. 16Iki tampang lan wangune rodha mau: mencorong kaya watu topas, papat-papate padha, siji-sijine katon kaya rodha ing sajrone rodha. 17Nalika padha lumaku, bisa ngener menyang papat arah kang diadhepi makhluk mau; rodha-rodha mau ora menga-mengo nalika makhluk mau lumaku. 18Lingkar-lingkare dhuwur lan medeni, lan lingkar papat mau kebak mripat ing saubenge. 19Nalika makhluk urip mau lumaku, rodha ing sandhinge melu lumaku; nalika makhluk mau ngawang munggah saka lemah, rodha mau iya melu munggah. 20Menyang ngendi bae karsane roh mau, iya mrono paranane, lan rodha mau melu munggah bareng, awit rohe makhluk urip mau ana ing sajrone rodha. 21Nalika makhluk mau lumaku, rodha mau iya lumaku; nalika makhluk mau mandheg, rodha mau iya mandheg; nalika makhluk mau munggah saka lemah, rodha mau melu munggah bareng, awit rohe makhluk urip mau ana ing sajrone rodha.
22Ing sadhuwure endhase makhluk urip mau ana kang rupane kaya cakrawala, mencorong kaya hablur kang nggegirisi, kang megar ing sadhuwure endhase. 23Ing sangisore cakrawala mau swiwine padha megar jejeg ngener siji lan sijine; siji-sijine duwe swiwi loro kanggo nutupi awake. 24Nalika padha lumaku, aku krungu swarane swiwine — kaya gumludhuge banyu kang gedhe, kaya swarane Kang Mahakwasa, swara umyung kaya gumuruhe wadyabala. Nalika padha mandheg, swiwine diandhapake.
25Ana swara teka saka sadhuwure cakrawala kang ana ing sadhuwure endhase; nalika padha ngadeg, swiwine diandhapake. 26Ing sadhuwure cakrawala kang ana ing sadhuwure endhase mau ana kang rupane kaya dhampar, katon kaya watu nilam; lan ing sadhuwure kang rupane kaya dhampar mau ana kang lenggah, kang rupane kaya manungsa. 27Wiwit saka kang katon kaya bangkekane munggah aku weruh kang katon kaya logam mencorong kang kinupeng geni; wiwit saka kang katon kaya bangkekane mangisor aku weruh kang katon kaya geni, kanthi cahya kang padhang mblerengi ing saubenge. 28Cahya kang mblerengi ing saubenge mau kaya kluwung ing mega kang udan. Mangkono rupane kamulyane Rama kita. Bareng weruh kang mangkono iku, aku banjur sumungkem nyumujud, lan krungu swara kang ngandika marang aku. b b v28 Wahyuning dhampar kang katon Yehezkiel iku kamulyane Rama kita — dhampar kang padha karo kang mengko dideleng Yokanan ing swarga (Wahyu 4), kinupeng dening kluwung kang ngelingake marang sih-rahmate prajanjiane.