Langit Muka di Luhureun Pambuangan
Tetempoan ngeunaan hukuman jeung kamulyaan ka jalma-jalma buangan di Babul—jeung jangji yén Rama urang Anjeunna nyalira bakal migawé naon anu gagal dipigawé ku para pangangon: ngumpulkeun deui domba-domba-Na anu paburantak.
1 1Dina taun katilu puluh, bulan kaopat, poe kalima, waktu kuring keur aya di antara jalma-jalma buangan di sisi Walungan Kebar, langit muka tuluy kuring nenjo tetenjoan ti Rama urang. a a v1 Taun katilu puluh teh panginten umur Yeheskiel sorangan — taun nu sacara tradisi imam-imam mimiti asup kana tugas di Bait Allah.
2Dina poe kalima dina bulan eta — harita taun kalima pambuangan Raja Yoyakin, 3pangandika Rama urang sumping langsung ka Yeheskiel, imam, putra Busi, di tanah urang Babul di sisi Walungan Kebar; di dinya anjeunna kasumpingan panangan Rama urang.
4Kuring neuteup: aya angin ribut datang ti kaler — mega gede pisan, seuneu ngelun, cahaya moncorong di sakurilingna. Di jero seuneu teh aya nu siga logam nu hurung, 5jeung di jerona aya rupa opat mahluk hirup. Kieu rupana: maranehna mangrupa saperti jelema, 6tapi masing-masing boga opat beungeut, jeung masing-masing boga opat jangjang. 7Sukuna lempeng, dampal sukuna siga kuku anak sapi, hurung ngagurilap siga tambaga nu diupam. 8Di handapeun jangjangna aya leungeun jelema dina opat sisina; kaopatna boga beungeut jeung jangjang, 9jeung jangjang-jangjangna patepung pada batur; masing-masing maju lempeng ka hareup, teu malik waktu majuna.
10Ari beungeutna: kaopatna boga beungeut jelema, beungeut singa di beulah katuhu, beungeut sapi di beulah kenca, jeung masing-masing boga beungeut manuk garuda. 11Kitu beungeutna. Jangjangna ngaligar ka luhur; masing-masing boga dua jangjang nu patepung jeung jangjang batur di dua sisina, jeung dua jangjang pikeun nutupan awakna. 12Masing-masing maju lempeng ka hareup. Ka mana bae roh teh arek indit, maranehna indit ka dinya, teu malik waktu majuna. 13Mahluk-mahluk hirup teh siga ruhak seuneu nu hurung, siga obor. Seuneu usik mulang-malik di antara maranehna; caang, jeung kilat ngaburinyay ti dinya. 14Jeung mahluk-mahluk hirup teh gurilap mulang-malik siga kilat nu ngaburinyay.
15Waktu kuring neuteup mahluk-mahluk hirup teh, kuring nenjo aya roda di luhur taneuh gigireun unggal mahluk, nu boga opat beungeut. 16Kieu rupa jeung wangun roda-roda teh: hurung siga permata topas, kaopatna sarua, masing-masing siga roda di jero roda. 17Waktu majuna, bisa indit ka opat juru nu diarah ku mahluk-mahluk teh; roda-roda teh teu malik waktu mahluk-mahluk teh maju. 18Simpayna jangkung tur matak sieun, jeung kaopat simpayna pinuh ku panon di sakurilingna. 19Waktu mahluk-mahluk hirup teh maju, roda-roda nu di gigireunana oge maju; waktu mahluk-mahluk teh ngagayang ti taneuh, roda-roda oge milu ngapung. 20Ka mana bae roh teh arek indit, maranehna indit ka dinya, jeung roda-roda milu ngapung bareng, sabab roh mahluk-mahluk hirup teh aya di jero roda-roda. 21Waktu mahluk-mahluk teh maju, roda-roda oge maju; waktu maranehna cicing, roda-roda oge cicing; waktu maranehna ngagayang ti taneuh, roda-roda milu ngapung bareng, sabab roh mahluk-mahluk hirup teh aya di jero roda-roda.
22Di luhureun sirah mahluk-mahluk hirup teh aya rupa saperti bentangan langit, hurung siga kristal nu matak kagum, ngamparan di luhureun sirahna. 23Di handapeun bentangan eta jangjangna manjang lempeng silih arah ka pada batur; masing-masing boga dua jangjang pikeun nutupan awakna. 24Waktu maranehna maju, kuring ngadenge sora jangjangna — siga ngaguruhna cai anu gede, siga sora Nu Maha Kawasa, gurudug siga sora balad perang. Waktu maranehna cicing, jangjangna diturunkeun.
25Aya sora ti luhureun bentangan nu di luhur sirahna; waktu maranehna cicing, jangjangna diturunkeun. 26Di luhureun bentangan nu di luhur sirahna aya rupa singgasana, siga batu nilam rupana; jeung anu calik di luhureun rupa singgasana teh aya rupa anu sarupa jeung jelema. 27Ti cangkeng-Na ka luhur kuring nenjo nu siga logam nu hurung, dikuriling ku seuneu; ti cangkeng-Na ka handap kuring nenjo nu siga seuneu, jeung cahaya nu moncorong ngurilingan Mantenna. 28Cahaya nu ngurilingan Mantenna teh siga katumbiri dina mega hujan. Kitu rupana kamulyaan Rama urang. Barang nenjo kitu, kuring rubuh nyuuh, tuluy ngadenge aya sora nu nyarios ka kuring. b b v28 Tetenjoan singgasana nu katarima ku Yeheskiel teh kamulyaan Rama urang — singgasana nu sarua jeung nu katenjo ku Yohanes engke di sawarga (Wahyu 4), dikuriling ku katumbiri nu ngingetkeun kana kurnia dina perjangjian satia Mantenna.