Rama Ngutus Nabi-Na
Rama urang ngangkat Yeheskiel nangtung sarta ngutus manéhna ka hiji umat anu disebut doraka, bangkawarah, tur sigana bakal nolak. Manéhna dititah tetep nyarita sarta ulah sieun ku maranéhna, tuluy dibéré hiji gulungan anu ditulisan dina dua beulahna ku pangsambat, kasedih, jeung cilaka.
2 1Saur Mantenna ka kaula, “Eh anak manusa, geura nangtung, Kami rek nyarita ka maneh.” a a v1 Di dieu kecap “anak manusa” ngan saukur hartina “jalma nu baris maot” — eta nandaan yen Yeheskel teh manusa lemah nu ngadeg di payuneun Allah nu jumeneng, lain gelar karajaan nu engkena diaku ku Yesus keur Anjeunna.
2Waktu Rama urang ngandika, Roh-Na lebet ka jero diri kaula sarta ngadegkeun kaula, tuluy kaula ngadenge Mantenna ngandika ka kaula.
3Saur Mantenna ka kaula, “Eh anak manusa, Kami ngutus maneh ka urang Israil, bangsa-bangsa anu barontak, anu geus ngalawan ka Kami. Maranehna jeung karuhunna geus midosa ka Kami nepi ka poe ieu. 4Maranehna teuas beungeut jeung teuas hate. Kami ngutus maneh ka maranehna, sarta maneh kudu nyarita ka maranehna, ‘Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa.’ 5Boh didarengekeun boh henteu — sabab maranehna teh kaom anu barontak — maranehna bakal nyaho yen aya hiji nabi di tengah-tengahna. 6Ari maneh, eh anak manusa, ulah sieun ku maranehna atawa ku omonganana, sanajan cucuk jeung rungkun eri aya di sabudeureun maneh sarta maneh hirup di tengah kalajengking. Ulah sieun ku omonganana atawa gimir ku beungeutna, sabab maranehna teh kaom anu barontak. 7Maneh kudu nepikeun pangandika Kami ka maranehna, boh didarengekeun boh henteu, sabab maranehna teh barontak. 8Tapi maneh, eh anak manusa, regepkeun naon anu diomongkeun ku Kami ka maneh. Ulah barontak cara kaom anu barontak tea. Calangapkeun sungut maneh, dahar naon anu dibikeun ku Kami ka maneh.”
9Barang kaula neuteup, breh aya leungeun nyodorkeun ka kaula, dina eta leungeun aya gulungan kitab. 10Gulungan tea dibukakeun di hareupeun kaula; dina beulah hareup jeung tukangna aya tulisan ratapan, pangaduh, jeung kasangsaraan.