ሕዝቅኤል 2

2 ¹እርሱም፣ “የሰው ልጅ ሆይ፣ በእግርህ ቁም፤ ከአንተም ጋራ እናገራለሁ” አለኝ። ^a a v1 እዚህ “የሰው ልጅ” ማለት በቀላሉ “ሟች ሰው” ማለት ነው፤ ይህም ሕዝቅኤልን በሕያው እግዚአብሔር ፊት የቆመ ደካማ ሰው እንደ ሆነ ያመለክታል እንጂ ኢየሱስ በኋላ ለራሱ የወሰደው የንጉሣዊ ማዕረግ አይደለም።

²አባታችን ሲናገር የአባታችን መንፈስ ወደ እኔ ገባ፤ በእግሬም አቆመኝ፤ ወደ እኔም ሲናገር ሰማሁት።

³እርሱም እንዲህ አለኝ፤ “የሰው ልጅ ሆይ፣ ወደ እስራኤል ሕዝብ፣ በእኔ ላይ ወዳመፁ ዐማፅያን ሕዝቦች እልክሃለሁ። እነርሱና አባቶቻቸው እስከ ዛሬ ድረስ በእኔ ላይ ኀጢአት ሠርተዋል። ⁴እነርሱ ደንዳና ፊት ያላቸውና ልበ ደንዳና ናቸው። ወደ እነርሱ እልክሃለሁ፤ አንተም፣ ‘ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል’ ብለህ ትነግራቸዋለህ። ⁵ዐመፀኛ ቤት ናቸውና ቢሰሙም እምቢ ቢሉም፣ በመካከላቸው ነቢይ እንደ ነበረ ያውቃሉ። ⁶አንተም የሰው ልጅ ሆይ፣ እሾኽና አሜኬላ ከአንተ ጋራ ቢሆኑም፣ በጊንጦችም መካከል ብትኖርም፣ እነርሱን ወይም ቃላቸውን አትፍራ። ዐመፀኛ ቤት ናቸውና ቃላቸውን አትፍራ፤ በፊታቸውም አትደንግጥ። ⁷ዐመፀኞች ናቸውና ቢሰሙም እምቢ ቢሉም፣ ቃሌን ልትነግራቸው ይገባል። ⁸አንተ ግን የሰው ልጅ ሆይ፣ የምነግርህን ስማ። እንደዚያ ዐመፀኛ ቤት አታምፅ። አፍህን ከፍተህ የምሰጥህን ብላ።”

⁹ተመለከትሁ፤ እጅ ወደ እኔ ተዘርግቶ ነበር፤ በውስጡም የመጽሐፍ ጥቅልል ነበረ። ¹⁰በፊቴም ዘረጋው፤ በፊትና በኋላውም ሙሾ፣ ልቅሶና ወዮታ ተጽፎ ነበር።