यहेज्केल 2

2 ¹ तो मला म्हणाला, “मनुष्याच्या पुत्रा, तू आपल्या पायांवर उभा राहा, म्हणजे मी तुझ्याशी बोलेन.” ^a a v1 येथे “मनुष्याचा पुत्र” याचा अर्थ फक्त “मर्त्य मानव” असा आहे — जिवंत देवासमोर उभ्या असलेल्या एका दुर्बल माणसाच्या रूपात हे यहेज्केलाला दर्शवते, आणि येशू पुढे स्वतःसाठी स्वीकारतो ती राजकीय पदवी हे नव्हे.

² आमचा पिता बोलत असताना आमच्या पित्याचा आत्मा माझ्यात आला, त्याने मला माझ्या पायांवर उभे केले, आणि तो माझ्याशी बोलत असल्याचे मी ऐकले.

³ तो मला म्हणाला, “मनुष्याच्या पुत्रा, मी तुला इस्राएलाच्या लोकांकडे पाठवत आहे — जी बंडखोर राष्ट्रे आहेत, ज्यांनी माझ्याविरुद्ध बंड केले आहे. त्यांनी व त्यांच्या पूर्वजांनी आजपर्यंत माझ्याविरुद्ध पाप केले आहे. ⁴ ते हट्टी चेहर्‍याचे व कठोर मनाचे आहेत. मी तुला त्यांच्याकडे पाठवत आहे, आणि तू त्यांना सांगशील, ‘सार्वभौम पिता असे म्हणतो.’ ⁵ ते ऐकोत किंवा नाकारोत — कारण ते बंडखोर घराणे आहेत — तरी आपल्यामध्ये एक संदेष्टा होऊन गेला हे त्यांना कळेल. ⁶ आणि तू, मनुष्याच्या पुत्रा, त्यांना किंवा त्यांच्या शब्दांना भिऊ नकोस, जरी काटेरी झुडपे व काटे तुझ्याबरोबर असले आणि तू विंचवांमध्ये राहत असलास तरी. त्यांच्या शब्दांना भिऊ नकोस किंवा त्यांचे चेहरे पाहून घाबरू नकोस, कारण ते बंडखोर घराणे आहेत. ⁷ ते ऐकोत किंवा नाकारोत, तू माझे शब्द त्यांना सांगितलेच पाहिजेस, कारण ते बंडखोर आहेत. ⁸ पण तू, मनुष्याच्या पुत्रा, मी तुला जे सांगतो ते ऐक. त्या बंडखोर घराण्यासारखे बंड करू नकोस. आपले तोंड उघड आणि मी तुला जे देतो ते खा.

⁹ मी पाहिले, तो एक हात माझ्याकडे पुढे येत होता, आणि त्यात एका पुस्तकाची गुंडाळी होती. ¹⁰ त्याने ती माझ्यासमोर उलगडली; तिच्या पुढील व मागील बाजूंवर विलाप, शोक व हाय लिहिलेले होते.