Rama kita Ngutus Nabine
Rama kita ngadegaké Yehezkiel lan ngutus dhèwèké, dikirim marang bangsa sing digambaraké mbalela, rai wangkot lan kamungkinan nolak. Dhèwèké didhawuhi tetep ngomong apa waé kahanané lan aja wedi marang wong-wong mau, banjur diparingi gulungan sing katulis ing loro sisihé: tangisan, sesambat lan bilai.
2 1Panjenengane ngandika marang aku: “He anak manungsa, ngadega, Aku arep ngandika marang kowe.” a a v1 Ing kene tembung ‘anak manungsa’ mung ateges ‘manungsa kang bakal mati’ — nuduhake Yeheskiel minangka manungsa kang ringkih kang ngadeg ing ngarsane Gusti Allah kang gesang, lan dudu sesebutan kaprabon kang ing tembe diagem dening Gusti Yesus kanggo sarirane piyambak.
2Nalika Rama kita ngandika, Rohe Rama kita lumebu ing aku, njejegake aku ngadeg, nuli aku krungu Panjenengane ngandika marang aku.
3Panjenengane ngandika marang aku: “He anak manungsa, kowe Dakutus marang wong Israel, bangsa-bangsa kang mbalela, kang wis padha mbalela marang Aku. Wong-wong mau lan para leluhure wis padha gawe dosa marang Aku nganti tekan dina iki. 4Wong-wong mau padha raine kaku lan atine atos. Kowe Dakutus marang wong-wong mau, lan kowe bakal kandha marang wong-wong mau: ‘Mangkene pangandikane Pangeran Rama.’ 5Embuh padha gelem ngrungokake embuh ora — awit wong-wong mau iku brayat kang mbalela — wong-wong mau bakal padha ngerti yen ing satengahe ana nabi. 6Lan kowe, he anak manungsa, aja wedi marang wong-wong mau utawa marang tembunge, sanadyan kowe ana ing satengahe eri lan rerungkudan, lan kowe manggon ing antarane kalajengking. Aja wedi marang tembunge lan aja giris marang raine, awit wong-wong mau iku brayat kang mbalela. 7Kowe kudu ngucapake pangandikaKu marang wong-wong mau, embuh padha ngrungokake embuh ora, awit wong-wong mau iku padha mbalela. 8Nanging kowe, he anak manungsa, rungokna apa kang Dakdhawuhake marang kowe. Aja mbalela kaya brayat kang mbalela mau. Angapna cangkemmu lan panganen apa kang Dakparingake marang kowe.”
9Aku banjur ndeleng, lah ana asta kang kaacungake marang aku, lan ing asta mau ana gulungane kitab. 10Gulungan mau banjur dibeber ana ing ngarepku; ing sisih ngarep lan sisih buri wis katulisan tangisan, pasambat, lan panalangsa.