எசேக்கியேல் 2

2 ¹அவர் என்னை நோக்கி: “மனுபுத்திரனே, உன் கால்களை ஊன்றி நில்; நான் உன்னோடே பேசுவேன்” என்றார். ^a a v1 இங்கே “மனுபுத்திரன்” என்பது வெறுமனே “மரணத்திற்குரிய மனிதன்” என்று பொருள்படும் — இது எசேக்கியேலை ஜீவனுள்ள தேவனுக்கு முன்பாக நிற்கும் பலவீனமான மனிதனாகக் குறிக்கிறது; இது இயேசு பிற்பாடு தமக்கென எடுத்துக்கொள்ளும் ராஜரீக பட்டப்பெயர் அல்ல.

²எங்கள் பிதா பேசுகையில், எங்கள் பிதாவின் ஆவி என்னுள் பிரவேசித்து, என்னை என் கால்களில் நிற்கச்செய்தார்; அவர் என்னோடே பேசுகிறதை நான் கேட்டேன்.

³அவர் என்னை நோக்கி: “மனுபுத்திரனே, எனக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணின கலகக்கார ஜாதிகளாகிய இஸ்ரவேல் ஜனங்களிடத்திற்கு நான் உன்னை அனுப்புகிறேன். அவர்களும் அவர்களுடைய பிதாக்களும் இந்நாள்வரைக்கும் எனக்கு விரோதமாய்த் துரோகம்பண்ணினார்கள். ⁴அவர்கள் முகக்கடினமும் இருதயக்கடினமும் உள்ளவர்கள். நான் உன்னை அவர்களிடத்திற்கு அனுப்புகிறேன்; நீ அவர்களை நோக்கி, ‘ஆண்டவராகிய பிதா இப்படிச் சொல்லுகிறார்’ என்று சொல். ⁵அவர்கள் கலகவீட்டாராயிருப்பதால், அவர்கள் கேட்டாலும் சரி, மறுத்தாலும் சரி, தங்கள் நடுவில் ஒரு தீர்க்கதரிசி இருந்தான் என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். ⁶மனுபுத்திரனே, நீயோ, அவர்களுக்கும் அவர்களுடைய வார்த்தைகளுக்கும் பயப்படாதே; முட்செடிகளும் முட்களும் உன்னோடே இருந்தாலும், நீ தேள்களின் நடுவில் வாசம்பண்ணினாலும் பயப்படாதே. அவர்கள் கலகவீட்டாராயிருந்தாலும், அவர்களுடைய வார்த்தைகளுக்குப் பயப்படாமலும், அவர்களுடைய முகங்களுக்குக் கலங்காமலும் இரு. ⁷அவர்கள் கேட்டாலும் சரி, மறுத்தாலும் சரி, நீ என் வார்த்தைகளை அவர்களுக்குச் சொல்லவேண்டும்; அவர்கள் கலகக்காரர்களே. ⁸மனுபுத்திரனே, நீயோ, நான் உன்னோடே பேசுகிறதைக் கேள். அந்தக் கலகவீட்டாரைப்போல் நீ கலகம்பண்ணாதே. உன் வாயைத் திறந்து, நான் உனக்குக் கொடுக்கிறதைப் புசி” என்றார்.

⁹அப்பொழுது நான் பார்த்தேன்; இதோ, ஒரு கை என்னிடத்திற்கு நீட்டப்பட்டது, அதில் ஒரு புத்தகச்சுருள் இருந்தது. ¹⁰அவர் அதை எனக்கு முன்பாக விரித்தார்; அது உள்ளும் புறமும் எழுதப்பட்டிருந்தது; அதில் புலம்பல்களும், துக்கமும், ஐயோ என்னும் ஓலமும் எழுதியிருந்தது.