Ezekiel 2

2 ¹Miingon siya kanako, “Anak sa tawo, tindog sa imong mga tiil, ug makigsulti ako kanimo.” ^a a v1 Dinhi ang “anak sa tawo” nagkahulogan lamang ug “tawo nga may kamatayon” — nagpaila kini kang Ezequiel ingon nga huyang nga tawo nga nagbarog atubangan sa buhing Dios, ug dili mao ang harianong titulo nga sa ulahi giangkon ni Jesus alang sa iyang kaugalingon.

²Misulod kanako ang Espiritu sa atong Amahan samtang nagsulti ang atong Amahan, gipatindog ako niya sa akong mga tiil, ug nadungog ko siya nga nakigsulti kanako.

³Miingon siya kanako, “Anak sa tawo, ipadala ko ikaw ngadto sa katawhan sa Israel, mga nasod nga masinupakon nga misupak batok kanako. Sila ug ang ilang mga amahan nakasala batok kanako hangtod niining mismong adlawa. ⁴Gahig nawong sila ug gahig kasingkasing. Ipadala ko ikaw ngadto kanila, ug sultihan mo sila, ‘Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan.’ ⁵Maminaw man sila o magdumili—kay sila usa ka masinupakon nga panimalay—mahibalo sila nga adunay propeta nga diha sa ilang taliwala. ⁶Ug ikaw, anak sa tawo, ayaw kahadlok kanila o sa ilang mga pulong, bisan ang mga sampinit ug mga tunok anaa uban kanimo ug nagpuyo ka taliwala sa mga tanga. Ayaw kahadlok sa ilang mga pulong o mataranta sa ilang mga nawong, kay sila usa ka masinupakon nga panimalay. ⁷Kinahanglan isulti mo ang akong mga pulong ngadto kanila, maminaw man sila o magdumili, kay sila mga masinupakon. ⁸Apan ikaw, anak sa tawo, paminawa ang akong isulti kanimo. Ayaw pagsupak sama nianang masinupakon nga panimalay. Ibuka ang imong baba ug kaona ang akong ihatag kanimo.”

⁹Mitan-aw ako, ug adunay kamot nga nagtunol nganhi kanako, ug diha niini ang usa ka linukot nga basahon. ¹⁰Gibukhad niya kini sa akong atubangan; sa atubangan ug sa likod nahisulat ang mga pagbangotan, pagsubo, ug alaot.