Hezekiel 2

2 ¹Bana, «İnsanoğlu, ayağa kalk, seninle konuşacağım» dedi. ^a a v1 Burada «insanoğlu» yalnızca «ölümlü insan» anlamına gelir; Hezekiel'i yaşayan Tanrı'nın önünde duran güçsüz bir insan olarak tanımlar ve İsa'nın daha sonra kendisi için kullandığı krallık unvanı değildir.

²Babamız konuşurken Babamız'ın Ruhu içime girdi, beni ayaklarımın üzerine dikti ve benimle konuşanı duydum.

³Bana şöyle dedi: «İnsanoğlu, seni İsrail halkına, bana başkaldırmış olan asi uluslara gönderiyorum. Onlar da ataları da bugüne dek bana karşı günah işlediler. ⁴Bu halk dik kafalı ve inatçı yüreklidir. Seni onlara gönderiyorum; onlara, ‹Egemen Baba şöyle diyor› diyeceksin. ⁵İster dinlesinler, ister reddetsinler —çünkü asi bir halktır bunlar— aralarında bir peygamber olduğunu bilecekler. ⁶Sen, ey insanoğlu, onlardan da sözlerinden de korkma; çevrende dikenler, çalılar olsa, akrepler arasında yaşasan bile. Sözlerinden korkma, yüzlerinden yılma; çünkü asi bir halktır bunlar. ⁷İster dinlesinler, ister reddetsinler, sözlerimi onlara bildireceksin; çünkü asidirler. ⁸Ama sen, ey insanoğlu, sana söyleyeceklerimi dinle. O asi halk gibi başkaldırma. Ağzını aç ve sana vereceğimi ye.»

⁹Baktım, bana doğru uzanan bir el gördüm; elde bir tomar kitap vardı. ¹⁰Tomarı önümde açtı; önü de arkası da yazılıydı. Üzerine ağıtlar, yakınmalar ve figan yazılmıştı.