Die Vader stuur sy profeet
Ons Vader laat Esegiël op sy voete staan en gee hom sy opdrag: hy word gestuur na 'n volk wat beskryf word as opstandig, hardkoppig en geneig om te weier. Hy moet in elk geval praat en nie vir hulle bang wees nie. Dan kry hy 'n boekrol wat aan albei kante beskryf is met klaagliedere, rouklag en wee.
2 1Hy het vir my gesê: “Mensekind, staan op jou voete, dan sal ek met jou praat.” a a v1 Hier beteken “mensekind” eenvoudig “sterfling” — dit merk Esegiël as ’n brose mens wat voor die lewende God staan, en is nie die koninklike titel wat Jesus later vir homself opeis nie.
2Die Gees van ons Vader het in my gekom terwyl ons Vader gepraat het, het my op my voete laat staan, en ek het hom met my hoor praat.
3Hy het vir my gesê: “Mensekind, ek stuur jou na die volk van Israel, opstandige nasies wat teen my in opstand gekom het. Hulle en hulle voorvaders het tot op hierdie dag teen my gesondig. 4Hulle is hardkoppig en verhard van hart. Ek stuur jou na hulle toe, en jy sal vir hulle sê: ‘Dit is wat die Soewereine Vader sê.’ 5Of hulle luister of weier — want hulle is ’n opstandige huis — hulle sal weet dat daar ’n profeet onder hulle was. 6En jy, mensekind, moenie vir hulle of vir hulle woorde bang wees nie, al is daar doringbosse en dorings by jou en al woon jy tussen skerpioene. Moenie vir hulle woorde bang wees of voor hulle gesigte verskrik wees nie, want hulle is ’n opstandige huis. 7Jy moet my woorde vir hulle sê, of hulle luister of weier, want hulle is opstandig. 8Maar jy, mensekind, luister na wat ek vir jou sê. Moenie opstandig wees soos daardie opstandige huis nie. Maak jou mond oop en eet wat ek jou gee.”
9Ek het gekyk, en ’n hand was na my toe uitgestrek, en daarin was ’n boekrol. 10Hy het dit voor my oopgevou; aan die voorkant en die agterkant was klaagliedere, rou en wee geskryf.
