Ο Πατέρας στέλνει τον προφήτη του
Ο Πατέρας μας στήνει τον Ιεζεκιήλ στα πόδια του και του αναθέτει την αποστολή του, σταλμένο σε έναν λαό που περιγράφεται ως ανυπότακτος, σκληροπρόσωπος και πιθανό να αρνηθεί. Του λέγεται να μιλήσει όπως και να 'χει και να μην τους φοβηθεί, και έπειτα του δίνεται ένας κύλινδρος γραμμένος και από τις δύο πλευρές με θρήνους, πένθος και ουαί.
2 1Μου είπε: «Γιε του ανθρώπου, στάσου στα πόδια σου, και θα σου μιλήσω». a a v1 Εδώ η φράση «γιος του ανθρώπου» σημαίνει απλώς «θνητός» — δηλώνει ότι ο Ιεζεκιήλ είναι ένας αδύναμος άνθρωπος που στέκεται μπροστά στον ζωντανό Θεό, και δεν είναι ο βασιλικός τίτλος που αργότερα διεκδικεί για τον εαυτό του ο Ιησούς.
2Το Πνεύμα του Πατέρα μας μπήκε μέσα μου καθώς ο Πατέρας μας μιλούσε, με έστησε στα πόδια μου, και τον άκουσα να μου μιλάει.
3Μου είπε: «Γιε του ανθρώπου, σε στέλνω στον λαό του Ισραήλ, σε αποστατικά έθνη που στασίασαν εναντίον μου. Αυτοί και οι πατέρες τους αμάρτησαν εναντίον μου μέχρι αυτήν την ημέρα. 4Είναι σκληροπρόσωποι και σκληρόκαρδοι. Σε στέλνω σ’ αυτούς, και θα τους πεις: “Αυτά λέει ο κυρίαρχος Πατέρας”. 5Είτε ακούσουν είτε αρνηθούν —γιατί είναι αποστατικό σπιτικό— θα μάθουν ότι ανάμεσά τους υπήρξε προφήτης. 6Κι εσύ, γιε του ανθρώπου, μη φοβάσαι ούτε αυτούς ούτε τα λόγια τους, αν και βάτα κι αγκάθια είναι μαζί σου και ζεις ανάμεσα σε σκορπιούς. Μη φοβάσαι τα λόγια τους ούτε να τρομάζεις από τα πρόσωπά τους, γιατί είναι αποστατικό σπιτικό. 7Πρέπει να τους πεις τα λόγια μου, είτε ακούσουν είτε αρνηθούν, γιατί είναι αποστάτες. 8Εσύ όμως, γιε του ανθρώπου, άκουσε αυτά που σου λέω. Μη στασιάσεις όπως εκείνο το αποστατικό σπιτικό. Άνοιξε το στόμα σου και φάε αυτό που σου δίνω».
9Κοίταξα, κι ένα χέρι απλωνόταν προς το μέρος μου, και μέσα του ένας κύλινδρος βιβλίου. 10Τον άπλωσε μπροστά μου· μπροστά και πίσω ήταν γραμμένοι θρήνοι, πένθος και αλίμονα.
