ሕዝቅኤል 3

3 ¹እርሱም፣ “የሰው ልጅ ሆይ፤ ያገኘኸውን ብላ፤ ይህን ጥቅልል ብላ፤ ከዚያም ሄደህ ለእስራኤል ቤት ተናገር” አለኝ።

²እኔም አፌን ከፈትሁ፤ እርሱም ይህን ጥቅልል እንድበላ ሰጠኝ።

³እርሱም፣ “የሰው ልጅ ሆይ፤ በምሰጥህ በዚህ ጥቅልል ሆድህን መግብ፤ አንጀትህንም ሙላ” አለኝ። እኔም በላሁት፤ በአፌም ውስጥ እንደ ማር ጣፋጭ ሆነ።

⁴ከዚያም እንዲህ አለኝ፦ “የሰው ልጅ ሆይ፤ ወደ እስራኤል ቤት ሄደህ ቃሌን ንገራቸው።

⁵“ንግግሩ ለማይገባህ፣ ቋንቋውም ለከበደ ሕዝብ አልተላክህምና፤ ነገር ግን ወደ እስራኤል ቤት ነው የተላክኸው፤ ⁶ቃላቸውን ልትረዳ ወደማትችላቸው፣ ንግግራቸው ለማይገባህና ቋንቋቸው ለከበደ ብዙ ሕዝቦች አልተላክህም። ወደ እነርሱ ልኬህ ቢሆን ኖሮ፣ በእርግጥ ይሰሙህ ነበር። ⁷የእስራኤል ቤት ግን ሊሰሙህ አይፈቅዱም፤ እኔን ሊሰሙ አይፈቅዱምና፤ የእስራኤል ቤት ሁሉ ደንዳና ራስና ግትር ልብ ያላቸው ናቸውና። ⁸እነሆ፣ ፊትህን እንደ ፊታቸው፣ ግንባርህንም እንደ ግንባራቸው አደነደንሁ። ⁹ግንባርህን ከጠጠር ይልቅ እንደ ጠነከረ አልማዝ አደረግሁ፤ አትፍራቸው፤ መልካቸውንም አይተህ አትደንግጥ፤ ዐመፀኛ ቤት ናቸውና።”

¹⁰እርሱም እንዲህ አለኝ፦ “የሰው ልጅ ሆይ፤ የምነግርህን ቃሌን ሁሉ በልብህ ያዝ፤ በጆሮህም ስማ። ¹¹ወደ ምርኮኞች፣ ወደ ወገኖችህ ሄደህ ተናገራቸው፤ ይስሙም እምቢ ይበሉም፣ ‘ጌታ አባት እንዲህ ይላል’ ብለህ ንገራቸው።”

¹²ከዚያም የአባታችን መንፈስ አነሣኝ፤ ከበስተ ኋላዬም፣ “የአባታችን ክብር ከመኖሪያ ስፍራው ይባረክ!” የሚል ታላቅ የመናወጥ ድምፅ ሰማሁ። ¹³እርስ በእርስ የሚነካኩት የሕያዋን ፍጥረታት ክንፎች ድምፅ፣ በአጠገባቸውም ያሉት መንኰራኵሮች ድምፅ፣ ታላቅ የመናወጥ ድምፅ ነበር። ¹⁴መንፈሱም አነሣኝ፤ ወስዶኝም ሄደ፤ እኔም በመረረ መንፈስ ሄድሁ፤ መንፈሴ በውስጤ ይቃጠል ነበር፤ የአባታችንም እጅ በእኔ ላይ በርትቶ ነበር። ¹⁵በኮቦር ወንዝ አጠገብ በቴል አቢብ ወዳሉት ምርኮኞች መጣሁ፤ በዚያም በመካከላቸው ተደናግጬ ሰባት ቀን ተቀመጥሁ።

አባታችን ጠባቂ ሾመ

¹⁶ከሰባቱ ቀን ፍጻሜ በኋላ፣ የአባታችን ቃል እንዲህ ሲል ወደ እኔ መጣ፦

¹⁷“የሰው ልጅ ሆይ፤ ለእስራኤል ቤት ጠባቂ አድርጌ ሾምሁህ፤ ከአፌ ቃል በሰማህ ጊዜ ከእኔ ዘንድ አስጠንቅቃቸው። ¹⁸ክፉውን ‘በእርግጥ ትሞታለህ’ ባልሁት ጊዜ፣ አንተም ባታስጠነቅቀው፣ ክፉውም ነፍሱን ለማዳን ከክፉ መንገዱ እንዲመለስ ቃል ተናግረህ ባታስጠነቅቀው፣ ያ ክፉ ሰው በኀጢአቱ ይሞታል፤ ደሙን ግን ከእጅህ እፈልጋለሁ።

¹⁹“አንተ ግን ክፉውን ብታስጠነቅቀው እርሱም ከክፋቱ ወይም ከክፉ መንገዱ ባይመለስ፣ በኀጢአቱ ይሞታል፤ አንተ ግን ነፍስህን ታድናለህ።

²⁰“ደግሞም፣ ጻድቅ ሰው ከጽድቁ ተመልሶ በደል ባደረገ ጊዜ፣ እኔም በፊቱ ዕንቅፋት ባኖርሁ ጊዜ፣ ይሞታል። ስላላስጠነቀቅኸው በኀጢአቱ ይሞታል፤ ያደረገውም ጽድቅ አይታሰብም፤ ደሙንም ከእጅህ እፈልጋለሁ። ²¹አንተ ግን ጻድቁን ኀጢአት እንዳያደርግ ብታስጠነቅቀው እርሱም ባያደርግ፣ ማስጠንቀቂያውን ስለ ሰማ በሕይወት ይኖራል፤ አንተም ነፍስህን ታድናለህ።”

²²በዚያም የአባታችን እጅ በእኔ ላይ ነበረ፤ እርሱም፣ “ተነሥተህ ወደ ሜዳ ውጣ፤ በዚያም ከአንተ ጋራ እነጋገራለሁ” አለኝ።

²³እኔም ተነሥቼ ወደ ሜዳ ወጣሁ፤ እነሆም፣ በኮቦር ወንዝ አጠገብ እንዳየሁት ክብር፣ የአባታችን ክብር በዚያ ቆሞ ነበር፤ እኔም በግንባሬ ተደፋሁ።

²⁴መንፈሱም ወደ እኔ ገባ፤ በእግሬም አቆመኝ፤ ተናገረኝም፤ እንዲህም አለኝ፦ “ሄደህ በቤትህ ውስጥ ራስህን ዝጋ። ²⁵አንተም፣ የሰው ልጅ ሆይ፤ ገመዶችን ያስሩብሃል፤ በእነርሱም ያስሩሃል፤ ስለዚህ በሕዝቡ መካከል መውጣት አትችልም።

²⁶ምላስህን በላንቃህ አጣብቃለሁ፤ ድዳም ትሆናለህ፤ ዐመፀኛ ቤት ናቸውና ልትገሥጻቸው አትችልም። ²⁷ከአንተ ጋራ በምነጋገርበት ጊዜ ግን አፍህን እከፍትልሃለሁ፤ አንተም ‘ጌታ አባት እንዲህ ይላል’ ትላቸዋለህ። የሚሰማ ይስማ፤ እምቢ የሚልም እምቢ ይበል፤ ዐመፀኛ ቤት ናቸውና።”