எசேக்கியேல் 3

3 ¹அவர் என்னை நோக்கி: “மனுஷகுமாரனே, நீ காண்கிறதைப் புசி; இந்தச் சுருளைப் புசித்து, பின்பு போய் இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரோடே பேசு” என்றார்.

²அப்பொழுது நான் என் வாயைத் திறந்தேன்; அவர் அந்தச் சுருளை எனக்குப் புசிக்கக் கொடுத்தார்.

³அவர் என்னை நோக்கி: “மனுஷகுமாரனே, நான் உனக்குக் கொடுக்கிற இந்தச் சுருளினால் உன் வயிற்றுக்கு உணவூட்டி, உன் குடல்களை நிரப்பு” என்றார். நான் அதைப் புசித்தேன்; அது என் வாயிலே தேனைப்போல் இனிப்பாயிருந்தது.

⁴பின்பு அவர் என்னை நோக்கி: “மனுஷகுமாரனே, நீ இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரிடத்தில் போய், என் வார்த்தைகளை அவர்களோடே பேசு.

⁵“விளங்காத பேச்சும் கடினமான மொழியும் உள்ள ஒரு ஜனத்தினிடத்தில் நீ அனுப்பப்படவில்லை; இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரிடத்திலேயே அனுப்பப்படுகிறாய். ⁶உன்னால் வார்த்தைகளை விளங்கிக்கொள்ள முடியாத, விளங்காத பேச்சும் கடினமான மொழியும் உள்ள அநேக ஜனங்களிடத்திலும் அல்ல. மெய்யாகவே, நான் உன்னை அவர்களிடத்தில் அனுப்பியிருந்தால், அவர்கள் உனக்குச் செவிகொடுத்திருப்பார்கள். ⁷ஆனாலும் இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் உனக்குச் செவிகொடுக்க மனதில்லாதிருப்பார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் எனக்குச் செவிகொடுக்க மனதில்லாதிருக்கிறார்கள்; இஸ்ரவேல் வம்சத்தார் அனைவரும் கடினமான நெற்றியும் முரட்டு இருதயமும் உள்ளவர்கள். ⁸இதோ, அவர்களுடைய முகங்களுக்கு எதிராக உன் முகத்தையும், அவர்களுடைய நெற்றிகளுக்கு எதிராக உன் நெற்றியையும் கடினமாக்கினேன். ⁹கன்மலையைப் பார்க்கிலும் கடினமான வைரத்தைப்போல் உன் நெற்றியை ஆக்கினேன். அவர்களுக்கு நீ பயப்படாதே, அவர்களுடைய முகங்களைக் கண்டு கலங்காதே; அவர்கள் கலகக்கார வம்சத்தார்” என்றார்.

¹⁰அவர் என்னை நோக்கி: “மனுஷகுமாரனே, நான் உன்னோடே சொல்லும் என் வார்த்தைகளையெல்லாம் உன் இருதயத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு, உன் காதுகளால் கேள். ¹¹சிறைப்பட்டவர்களாகிய உன் ஜனத்தாரிடத்தில் நீ போய், அவர்களோடே பேசு. அவர்கள் கேட்டாலும் சரி, கேளாமற்போனாலும் சரி, ‘ஆண்டவராகிய பிதா இவ்விதமாய்ச் சொல்லுகிறார்’ என்று அவர்களோடே சொல்” என்றார்.

¹²அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் ஆவி என்னை எடுத்துக்கொண்டது; எனக்குப் பின்னாக ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியின் சத்தத்தைக் கேட்டேன்: “எங்கள் பிதாவின் மகிமை அவருடைய வாசஸ்தலத்திலிருந்து ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவதாக!” ¹³ஜீவன்களுடைய செட்டைகள் ஒன்றோடொன்று உராய்கிற சத்தமும், அவைகளின் அருகிலிருந்த சக்கரங்களின் சத்தமும், ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியின் சத்தமுமாயிருந்தது. ¹⁴ஆவியானவர் என்னை எடுத்து என்னைக் கொண்டுபோனார்; நான் என் ஆவியின் உக்கிரத்தோடு மனங்கசந்துபோனேன்; எங்கள் பிதாவின் கை என்மேல் பலமாயிருந்தது. ¹⁵நான் கேபார் நதியண்டையிலுள்ள தெல்அபீபிலே சிறைப்பட்டிருந்தவர்களிடத்தில் வந்து, அவர்கள் நடுவே திகைப்புற்று ஏழுநாள் உட்கார்ந்திருந்தேன்.

பிதாவானவர் ஒரு காவற்காரனை நியமிக்கிறார்

¹⁶ஏழுநாள் முடிந்தபின்பு, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாயிற்று:

¹⁷“மனுஷகுமாரனே, நான் உன்னை இஸ்ரவேல் வம்சத்தாருக்குக் காவற்காரனாக வைத்தேன்; ஆகையால் என் வாயினின்று வார்த்தையைக் கேட்கும்போது, என் சார்பாக அவர்களை எச்சரி. ¹⁸நான் துன்மார்க்கனை நோக்கி, ‘நீ நிச்சயமாய் சாவாய்’ என்று சொல்லும்போது, அவனை உயிரோடே காக்கும்படி அவனுடைய பொல்லாத வழியைக்குறித்து அவனை எச்சரிக்காமலும் அவனுக்குச் சொல்லாமலும் போனால், அந்தத் துன்மார்க்கன் தன் அக்கிரமத்திலே சாவான்; ஆனாலும் அவனுடைய இரத்தப்பழியை உன் கையிலே கேட்பேன்.

¹⁹“ஆனால் நீ துன்மார்க்கனை எச்சரித்தும், அவன் தன் பொல்லாப்பையும் தன் பொல்லாத வழியையும் விட்டுத் திரும்பாமற்போனால், அவன் தன் அக்கிரமத்திலே சாவான்; நீயோ உன் ஆத்துமாவைத் தப்புவித்துக்கொள்வாய்.

²⁰“மறுபடியும், நீதிமான் தன் நீதியைவிட்டுத் திரும்பி அநியாயம் செய்கையில், நான் அவனுக்கு முன்பாக ஒரு இடறலை வைக்கும்போது அவன் சாவான். நீ அவனை எச்சரிக்காதபடியால், அவன் தன் பாவத்திலே சாவான்; அவன் செய்த நீதிகள் நினைக்கப்படாதேபோகும்; அவனுடைய இரத்தப்பழியை உன் கையிலே கேட்பேன். ²¹ஆனாலும் நீதிமான் பாவம் செய்யாதபடிக்கு நீ அவனை எச்சரித்து, அவன் பாவம் செய்யாமலிருந்தால், அவன் எச்சரிப்பைக் கவனித்தபடியால் நிச்சயமாய் பிழைப்பான்; நீயும் உன் ஆத்துமாவைத் தப்புவித்துக்கொள்வாய்” என்றார்.

²²எங்கள் பிதாவின் கை அங்கே என்மேல் இருந்தது; அவர் என்னை நோக்கி: “நீ எழுந்து பள்ளத்தாக்குக்குப் புறப்பட்டுப்போ; அங்கே நான் உன்னோடே பேசுவேன்” என்றார்.

²³அப்படியே நான் எழுந்து பள்ளத்தாக்குக்குப் போனேன்; இதோ, கேபார் நதியண்டையில் நான் கண்ட மகிமையைப்போல எங்கள் பிதாவின் மகிமை அங்கே நின்றது; நான் முகங்குப்புற விழுந்தேன்.

²⁴அப்பொழுது ஆவியானவர் எனக்குள் பிரவேசித்து, என்னைக் காலூன்றி நிற்கும்படி செய்து, என்னோடே பேசி: “நீ போய், உன் வீட்டுக்குள்ளே உன்னை அடைத்துக்கொள். ²⁵ஆனால் நீயோ, மனுஷகுமாரனே, இதோ, அவர்கள் உன்மேல் கயிறுகளைப் போட்டு, அவைகளால் உன்னைக் கட்டுவார்கள்; அதினால் நீ ஜனங்கள் நடுவே போகக்கூடாதிருப்பாய்.

²⁶உன் நாக்கை உன் மேல்வாயோடு ஒட்டிக்கொள்ளும்படி செய்வேன்; நீ ஊமையாகி, அவர்களைக் கடிந்துகொள்ளக்கூடாதவனாயிருப்பாய்; ஏனெனில் அவர்கள் கலகக்கார வம்சத்தார். ²⁷ஆனாலும் நான் உன்னோடே பேசும்போது உன் வாயைத் திறப்பேன்; அப்பொழுது நீ அவர்களை நோக்கி: ‘ஆண்டவராகிய பிதா இவ்விதமாய்ச் சொல்லுகிறார்’ என்று சொல்லுவாய். கேட்கிறவன் கேட்கட்டும், கேளாதவன் கேளாதிருக்கட்டும்; ஏனெனில் அவர்கள் கலகக்கார வம்சத்தார்.”