തേൻപോലെ മധുരമുള്ള ചുരുൾ
അവൻ ചുരുൾ തിന്നുന്നു; അതു തേൻപോലെ മധുരിക്കുന്നു. പിന്നെ അവനെ തേൽ-ആബീബിലെ പ്രവാസികളുടെ അടുക്കലേക്ക് എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നു; അവിടെ അവൻ ഏഴു ദിവസം അവരുടെ ഇടയിൽ സ്തംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവ് അവനെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകാൻ ഉത്തരവാദിയായ കാവൽക്കാരനാക്കുന്നു; പിന്നെ വാക്കുകൾ നൽകപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം സംസാരിക്കത്തക്കവിധം അവന്റെ നാവിനെ ബന്ധിക്കുന്നു.
3 1അവിടുന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രാ, നിനക്കു കിട്ടുന്നതു ഭക്ഷിക്കുക. ഈ ചുരുൾ ഭക്ഷിച്ചശേഷം ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു സംസാരിക്കാൻ പോകുക.”
2അപ്പോൾ ഞാൻ വായ് തുറന്നു, അവിടുന്ന് ഈ ചുരുൾ എനിക്കു ഭക്ഷിക്കാൻ തന്നു.
3അവിടുന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ നിനക്കു തരുന്ന ഈ ചുരുൾകൊണ്ടു നിന്റെ ഉദരം പോഷിപ്പിക്കുകയും വയറു നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക.” ഞാൻ അതു ഭക്ഷിച്ചു, എന്റെ വായിൽ അതു തേൻപോലെ മധുരമായിരുന്നു.
4പിന്നീട് അവിടുന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രാ, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് എന്റെ വചനങ്ങൾ അവരോടു സംസാരിക്കുക.
5“അവ്യക്തമായ സംസാരവും ദുർഗ്രഹമായ ഭാഷയുമുള്ള ഒരു ജനത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കല്ല, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കത്രേ നിന്നെ അയയ്ക്കുന്നത്, 6വാക്കുകൾ നിനക്കു മനസ്സിലാകാത്ത, അവ്യക്തമായ സംസാരവും കഠിനമായ ഭാഷയുമുള്ള അനേകം ജനതകളുടെ അടുക്കലേക്കല്ല. നിശ്ചയമായും, ഞാൻ നിന്നെ അവരുടെ അടുക്കൽ അയച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുമായിരുന്നു. 7എന്നാൽ ഇസ്രായേൽഗൃഹം നിന്റെ വാക്കു കേൾക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്തവരായിരിക്കും, എന്തെന്നാൽ അവർ എന്റെ വാക്കു കേൾക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്തവരാകുന്നു; ഇസ്രായേൽഗൃഹം മുഴുവനും ദുശ്ശാഠ്യമുള്ളവരും കഠിനഹൃദയരുമാകുന്നു. 8ഇതാ, അവരുടെ മുഖങ്ങൾക്കു തുല്യം ഞാൻ നിന്റെ മുഖവും അവരുടെ നെറ്റികൾക്കു തുല്യം നിന്റെ നെറ്റിയും കഠിനമാക്കിയിരിക്കുന്നു. 9തീക്കല്ലിനെക്കാൾ കഠിനമായ വജ്രംപോലെ ഞാൻ നിന്റെ നെറ്റി ആക്കിയിരിക്കുന്നു. അവരെ ഭയപ്പെടുകയോ അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ കണ്ടു ഭ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്, എന്തെന്നാൽ അവർ മത്സരമുള്ള ഒരു ഗൃഹമാകുന്നു.”
10അവിടുന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുന്ന എന്റെ സകല വചനങ്ങളും നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്വീകരിക്കുകയും നിന്റെ ചെവികൊണ്ടു കേൾക്കുകയും ചെയ്യുക. 11നിന്റെ സ്വന്തജനമായ പ്രവാസികളുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവരോടു സംസാരിക്കുക. അവർ കേട്ടാലും കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചാലും, ‘പരമാധികാരിയായ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു,’ എന്ന് അവരോടു പറയുക.”
12അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവ് എന്നെ ഉയർത്തി, എന്റെ പിന്നിൽ ഒരു വലിയ ഇരമ്പൽശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് അവിടുത്തെ വാസസ്ഥലത്തുനിന്ന് വാഴ്ത്തപ്പെടുമാറാകട്ടെ!” 13ജീവികളുടെ ചിറകുകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദവും അവയുടെ അരികിലുള്ള ചക്രങ്ങളുടെ ശബ്ദവും, ഒരു വലിയ ഇരമ്പലിന്റെ ശബ്ദം. 14ആത്മാവ് എന്നെ ഉയർത്തി കൊണ്ടുപോയി, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്റെ ആത്മാവു ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൈ എന്റെമേൽ ശക്തമായിരിക്കെ, ഞാൻ മനോവ്യഥയോടെ പോയി. 15കെബാർ നദീതീരത്തെ തേൽ-ആബീബിലെ പ്രവാസികളുടെ അടുക്കൽ ഞാൻ എത്തി, അവരുടെ ഇടയിൽ അവിടെ സ്തബ്ധനായി ഏഴു ദിവസം ഇരുന്നു.
പിതാവ് ഒരു കാവൽക്കാരനെ നിയമിക്കുന്നു
16ഏഴു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി:
17“മനുഷ്യപുത്രാ, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിനു ഞാൻ നിന്നെ ഒരു കാവൽക്കാരനാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ വായിൽനിന്ന് ഒരു വചനം കേൾക്കുമ്പോൾ, എന്റെ പക്ഷത്തുനിന്ന് അവരെ താക്കീതു ചെയ്യുക. 18‘നീ നിശ്ചയമായും മരിക്കും,’ എന്നു ഞാൻ ദുഷ്ടനോടു പറയുമ്പോൾ, അവന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന് അവന്റെ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്ന് ആ ദുഷ്ടനെ താക്കീതു ചെയ്യാനോ അവനു മുന്നറിയിപ്പു നല്കാനോ നീ വിട്ടുകളഞ്ഞാൽ, ആ ദുഷ്ടൻ തന്റെ പാപംനിമിത്തം മരിക്കും, എന്നാൽ അവന്റെ രക്തത്തിന് ഞാൻ നിന്നെ ഉത്തരവാദിയാക്കും.
19“എന്നാൽ നീ ദുഷ്ടനെ താക്കീതു ചെയ്തിട്ടും അവൻ തന്റെ ദുഷ്ടതയിൽനിന്നോ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്നോ പിന്തിരിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ തന്റെ പാപംനിമിത്തം മരിക്കും, എന്നാൽ നീ നിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചിരിക്കും.
20“വീണ്ടും, ഒരു നീതിമാൻ തന്റെ നീതിയിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞു തെറ്റു ചെയ്യുകയും ഞാൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു ഇടർച്ചക്കല്ലു വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ മരിക്കും. നീ അവനു താക്കീതു നല്കാഞ്ഞതുകൊണ്ട്, അവൻ തന്റെ പാപംനിമിത്തം മരിക്കും, അവന്റെ നീതിപ്രവൃത്തികൾ ഓർമിക്കപ്പെടുകയുമില്ല, അവന്റെ രക്തത്തിന് ഞാൻ നിന്നെ ഉത്തരവാദിയാക്കും. 21എന്നാൽ പാപം ചെയ്യരുതെന്നു നീ നീതിമാനെ താക്കീതു ചെയ്യുകയും അവൻ പാപം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ താക്കീതു ചെവിക്കൊണ്ടതുകൊണ്ടു ജീവിക്കും, നീയും നിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചിരിക്കും.”
22നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൈ അവിടെ എന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവിടുന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റു സമതലത്തിലേക്കു ചെല്ലുക, അവിടെവച്ചു ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കും.”
23അങ്ങനെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു സമതലത്തിലേക്കു പോയി, കെബാർ നദീതീരത്തു ഞാൻ കണ്ട തേജസ്സുപോലെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു, ഞാൻ കമിഴ്ന്നുവീണു.
24ആത്മാവ് എന്നിൽ പ്രവേശിച്ച് എന്നെ കാലൂന്നി നിർത്തി, എന്നോടു സംസാരിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “പോയി നിന്റെ വീട്ടിനകത്ത് അടച്ചിരിക്കുക. 25മനുഷ്യപുത്രാ, നീയോ, ജനത്തിന്റെ ഇടയിലേക്കു പുറത്തുപോകാൻ കഴിയാത്തവിധം അവർ നിന്റെമേൽ കയറുകൾ ഇട്ടു നിന്നെ അവകൊണ്ടു ബന്ധിക്കും.
26നിന്റെ നാവ് അണ്ണാക്കിനോടു പറ്റിപ്പിടിക്കുമാറു ഞാൻ ആക്കും; നീ ഊമനായിത്തീർന്ന് അവരെ ശാസിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാകും, എന്തെന്നാൽ അവർ മത്സരമുള്ള ഒരു ഗൃഹമാകുന്നു. 27എന്നാൽ ഞാൻ നിന്നോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ നിന്റെ വായ് തുറക്കും, ‘പരമാധികാരിയായ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു,’ എന്ന് നീ അവരോടു പറയും. കേൾക്കുന്നവൻ കേൾക്കട്ടെ; വിസമ്മതിക്കുന്നവൻ വിസമ്മതിക്കട്ടെ—എന്തെന്നാൽ അവർ മത്സരമുള്ള ഒരു ഗൃഹമാകുന്നു.”