Pêçekê ku Wekî Hingiv Şîrîn e

Ew pêçekê dixwe û ew wekî hingiv şîrîn e, paşê li Tel-Avîvê tê birin ba sirgûniyan, li wir heft rojan di nav wan de matmayî rûdine. Bavê me wî dike çavdêrek, berpirsiyarê hişyarkirinê, paşê zimanê wî girê dide da ku ew tenê gava peyv jê re bên dayîn biaxive.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1, 3–11, 17–22, 24–25

Beş 3.

Wî ji min re got: “Kurê mirov, tiştê ku tu dibînî bixwe. Vê pêçekê bixwe, paşê here û bi mala Îsraêl re biaxive.”

Loma min devê xwe vekir, û wî ev pêçek da min ku ez bixwim.

Wî ji min re got: “Kurê mirov, zikê xwe bi vê pêçeka ku ez didime te têr bike û dagire.” Min ew xwar, û ew di devê min de wekî hingiv şîrîn bû.

Paşê wî ji min re got: “Kurê mirov, here ba mala Îsraêl û peyvên min ji wan re bibêje.

“Çimkî tu ne ji bo gelekî bi axaftineke nezelal û zimanekî dijwar tê şandin, lê ji bo mala Îsraêl, ne ji bo gelên gelek bi axaftineke nezelal û zimanekî dijwar ên ku tu nikarî peyvên wan fêm bikî. Bi rastî, heke min tu bişandayî ba wan, wê guhê xwe bidana te. Lê mala Îsraêl ê nexwaze guhê xwe bide te, çimkî ew naxwazin guhê xwe bidin min; çimkî hemû mala Îsraêl serhişk û dilhişk in. Va ye, min rûyê te wekî rûyên wan hişk kir, eniya te wekî eniyên wan hişk kir. Min eniya te wekî elmasê hişk kir, ji berketanî jî hişktir. Ji wan netirse û ji nêrîna wan nekeve dilgiraniyê, çimkî ew maleke serhildêr in.”

Wî ji min re got: “Kurê mirov, hemû peyvên min ên ku ez ji te re dibêjim bibe dilê xwe û bi guhên xwe bibihîze. Here ba sirgûniyan, gelê xwe, û bi wan re biaxive. Ji wan re bibêje: ‘Bavê Serwer wiha dibêje,’ çi guhê xwe bidin çi guhê xwe nedin.”

Paşê Ruhê Bavê me ez rakirim, û li pişt min min dengekî mezin ê gurmînê bihîst: “Pîroz be rûmeta Bavê me ji cihê rûniştina wî!” dengê baskên heywanên zindî ku bi hev dikevin, û dengê tekerên li tenişta wan, dengekî mezin ê gurmînê. Ruh ez rakirim û ez birim, û ez bi tehlî çûm, ruhê min di hundirê min de dişewitî, destê Bavê me bi hêz li ser min bû. Ez hatim ba sirgûniyên li Tel-Abîbê li tenişta çemê Kebarê, û ez li wir di nav wan de rûniştim, mat mayî, heft rojan.

Bav Nobedarekî Tayîn Dike

Di dawiya heft rojan de, peyva Bavê me ji min re hat:

“Kurê mirov, min tu ji bo mala Îsraêl kirî nobedar. Gava tu peyvekê ji devê min dibihîzî, ji aliyê min ve wan hişyar bike. Heke ez ji xerabkar re bibêjim, ‘Tu bê guman ê bimirî,’ û tu wî hişyar nekî yan ji bo ku tu jiyana wî xilas bikî xerabkar ji riya wî ya xerab hişyar nekî, ew mirovê xerab ê ji bo gunehê xwe bimire, lê ezê te ji bo xwîna wî berpirsiyar bigirim.

“Lê heke tu xerabkar hişyar bikî û ew ji xerabiya xwe yan ji riya xwe ya xerab venegere, ew ê ji bo gunehê xwe bimire, lê te jiyana xwe xilas kiriye.

“Dîsa, gava mirovekî rast ji rastiya xwe vedigere û xeletiyê dike, û ez kevirê asêbûnê li pêşiya wî datînim, ew ê bimire. Ji ber ku te ew hişyar nekir, ew ê ji bo gunehê xwe bimire, karên wî yên rast bên jibîrkirin, û ezê te ji bo xwîna wî berpirsiyar bigirim. Lê heke tu mirovê rast hişyar bikî ku guneh neke, û ew guneh neke, ew ê bijî çimkî wî guh da hişyariyê, û te jiyana xwe xilas kiriye.”

Destê Bavê me li wir li ser min bû, û wî ji min re got: “Rabe, derkeve newalê, û ezê li wir bi te re biaxivim.”

Loma ez rabûm û çûm newalê, û li wir rûmeta Bavê me rawesta bû, wekî rûmeta ku min li tenişta çemê Kebarê dîtibû, û ez deverû ketim.

Ruh ket hundirê min, ez li ser lingên xwe rakirim, bi min re axivî û got: “Here, xwe li hundirê mala xwe bigire. Û tu, kurê mirov, ew ê li ser te benan girê bidin û te bi wan bibestin, da ku tu nikaribî di nav gel de derkevî.

Ezê zimanê te bi ezmanê devê te ve bizeliqînim; tu yê lal bibî, nikaribî wan serzenişt bikî, çimkî ew maleke serhildêr in. Lê gava ez bi te re biaxivim, ezê devê te vekim, û tu yê ji wan re bibêjî: ‘Bavê Serwer wiha dibêje.’ Kesê ku guhê xwe bide, bila guhê xwe bide; û kesê ku red bike, bila red bike—çimkî ew maleke serhildêr in.”