Bav Dorpêçkirina Orşelîmê Nîşan Dide

Hezekîêl dorpêça Bavê me wekî şanoyeke kolanê pêk tîne: kerpîçek ku lê Orşelîm hatiye nexşandin, tebaqeke hesinî wekî dîwar, sê sed û nod roj li ser aliyekî razayî û çil li ser yê din, nanê bi pîvan û ava bi pîvan. Ew îtîraz dike ku li ser rêxa mirov nan çêke, û li şûnê rêxa çêlek distîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–13, 15–17

Beş 4.

“Tu, kurê mirov, kerpîçekî bigire, wî li ber xwe deyne û li ser wî bajarekî nexş bike — Orşelîmê. Wê dorpêç bike: li hemberî wê sûrê dorpêçkirinê ava bike, li hemberî wê leheng rake, li hemberî wê kampan deyne û li dora wê makîneyên dîwarşikên bi cih bike. Tebaqeke hesinî bigire; wê wek dîwarekî hesinî di navbera xwe û bajêr de deyne. Berê xwe bide wê; ewê dorpêçkirî be, û tuyê dorpêçkirinê li hemberî wê fişar bidî. Ev ji mala Îsraêl re nîşanek e.

“Tu, li ser aliyê xwe yê çepê razê û sûcê mala Îsraêl bixe ser wî. Çend rojan tu li ser wî razê, tuyê sûcê wan hilgirî. Çimkî min salên wan ên sûc wek hejmareke rojan ji te re tayîn kiriye — sê sed û nod roj — da ku tu sûcê mala Îsraêl hilgirî.

“Gava tu vana biqedînî, dîsa li ser aliyê xwe yê rastê razê û çil rojan sûcê mala Cihûda hilgire; min ji te re ji bo her salekê rojek tayîn kiriye. Berê xwe bide dorpêçkirina Orşelîmê, bi mila xwe ya tazî, û li hemberî wê pêxemberîtiyê bike. Va ye, ezê te bi weran girêdim, da ku tu nikaribî ji aliyekî xwe berdî aliyê din heta ku tu rojên dorpêçkirina xwe biqedînî.

“Genim, ceh, fasûlî, nîsk, gerês û kesp bigire; wan di yek cêrê de deyne û ji wan nan çêke. Çend rojên ku tu li ser aliyê xwe razê — sê sed û nod roj — wî bixwe. Xwarina ku tu dixwî bikêşe — rojê nêzî heşt ûnseyan; wê di demên tayînkirî de bixwe. Ava pîvandî vexwe — rojê nêzî pîntekî; wê di demên tayînkirî de vexwe. Divê tu wî wek kuloçên cehî bixwî, wî li ber çavan li ser pîsatiya mirov pijandî.” Û Bavê me got: “Wusa jî zarokên Îsraêl, di nav neteweyên ku ez wan diajom wan de, nanê xwe yê gemar dixwin.”

Hingê min got: “Ax, Ya Bavê me yê Serdest! Min tu caran xwe gemar nekiriye. Ji xortaniya xwe heta niha min tiştekî ku bi serê xwe miriye an ji aliyê heywanan ve hatiye dirandin nexwariye, û tu goştê gemar neketiye devê min.”

Wî ji min re got: “Binêre, ez destûrê didim te ku tu dêvila pîsatiya mirov bi tepikê çêlekê nanê xwe li ser bipijînî.”

Wî ji min re got: “Kurê mirov, va ye, ez gopalê nan li Orşelîmê dişkînim. Ewê bi kêşanê, bi tatêlî, nan bixwin û bi pîvanê, bi perîşanî, av vexwin, çimkî nan û av wê kêm bibin. Ewê bi tirs li hev binêrin û di sûcê xwe de biçilmisin.”