Ginapakita sang Amay ang Paglikop sa Jerusalem

Ginahimo ni Ezekiel ang pagpalibot sang aton Amay subong dula sa dalan: isa ka ladrilyo nga ginkulit nangin Jerusalem, isa ka bakal nga kawali subong kuta, 390 ka adlaw nga nagahamyang sa isa ka bahin kag kwarenta sa isa pa, tinakos nga tinapay kag sinukat nga tubig. Nagapamat-od siya batok sa pagluto sa tai sang tawo kag ginhatagan sang tai sang baka.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–13, 15–17

Kapitulo 4.

“Ikaw, anak sang tawo, magkuha ka sing isa ka tisa, ibutang mo ini sa imo atubangan, kag tigiba sa sini ang isa ka siudad—ang Jerusalem. Likopa ini: magpatindog ka sing pader sa paglikop sa sini, maghimo ka sing bakolod sa pagsulong sa sini, magtangdo ka sing mga kampo sa sini, kag maghamutang ka sing mga panumbok sa palibot sini. Magkuha ka sing isa ka salsalon nga paridohan; ibutang ini subong isa ka salsalon nga pader sa tunga mo kag sang siudad. Atubanga ini; mabutang ini sa paglikop, kag ipamilit mo ang paglikop sa sini. Ini isa ka tanda para sa panimalay sang Israel.

“Ikaw, maghigda ka sa imo wala nga kilid kag itungtong sa sini ang kasal-anan sang panimalay sang Israel. Sa sulod sang mga adlaw nga maghigda ka sa sini, pas-anon mo ang ila kasal-anan. Kay gintalana ko sa imo ang mga tuig sang ila kasal-anan subong isa ka kadamuon sang mga adlaw—390 ka adlaw—agud nga pas-anon mo ang kasal-anan sang panimalay sang Israel.

“Kon matapos mo na ini, maghigda ka liwat sa imo too nga kilid kag pas-anon mo ang kasal-anan sang panimalay sang Juda sa sulod sang kap-atan ka adlaw; gintalana ko sa imo ang isa ka adlaw sa tagsa ka tuig. Mag-atubang ka sa paglikop sa Jerusalem, nga nahuksan ang imo butkon, kag magpanagna ka batok sa sini. Yari karon, higtan ko ikaw sing mga lubid agud nga indi ka makabalikid sa isa ka kilid pakadto sa isa tubtob matapos mo ang mga adlaw sang imo paglikop.

“Magkuha ka sing trigo, sebada, mga balatong, mga lentehas, dawa, kag espelta; ibutang ini sa isa ka tibod kag maghimo ka sing tinapay gikan sa sini. Kaona ini sa sulod sang mga adlaw nga maghigda ka sa imo kilid—390 ka adlaw. Timbanga ang pagkaon nga imo kaunon—mga walo ka onsa sa isa ka adlaw; kaona ini sa natalana nga mga tion. Mag-inom ka sing tubig nga nasukob—mga isa ka pint sa isa ka adlaw; imna ini sa natalana nga mga tion. Kaunon mo ini subong mga tinapay nga sebada, nga ginaluto mo ini sa atubangan sang tanan sa ibabaw sang ipot sang tawo.” Kag nagsiling ang aton Amay, “Sa amo ini nga paagi magakaon ang mga anak sang Israel sang ila tinapay nga mahigko sa tunga sang mga pungsod nga sa diin ko sila tabugon.”

Niyan nagsiling ako, “Ay, Soberano nga Amay! Wala ko gid pag-higkoi ang akon kaugalingon. Kutob sa akon pagkabata tubtob karon wala ako makakaon sing bisan ano nga napatay sa iya kaugalingon ukon ginus-ab sang mga sapat, kag wala sing mahigko nga karne nga nagsulod sa akon baba.”

Nagsiling sia sa akon, “Tan-awa, tugotan ko ikaw sa paggamit sing ipot sang baka sa baylo sang ipot sang tawo nga sa ibabaw sini lutoon mo ang imo tinapay.”

Nagsiling sia sa akon, “Anak sang tawo, yari karon, ginabali ko ang sungkod sang tinapay sa Jerusalem. Magakaon sila sing tinapay suno sa timbang, nga may kabalaka, kag magainom sing tubig suno sa sukob, nga may kahadlok, kay magakulang ang tinapay kag ang tubig. Magatinulukay sila sa isa kag isa nga may kakugmat kag magalapyo sa ila kasal-anan.”