ယေဇကျေလ 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹“အချင်းလူသား၊ သင်သည် အုတ်ခဲတစ်ခုကိုယူ၍ သင့်ရှေ့တွင်ချထားလော့။ ထိုအုတ်ခဲပေါ်တွင် မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော ယေရုရှလင်မြို့ကို ရေးထွင်းလော့။ ²ထိုမြို့ကို ဝိုင်းရံလော့။ မြို့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ဝိုင်းရံတံတိုင်းကိုတည်လော့၊ မြေကတုတ်ကိုဖို့လော့၊ တပ်စခန်းများကိုချလော့၊ မြို့ပတ်လည်၌ ဝက်အူတုံးများကိုထားလော့။ ³သံပြားတစ်ချပ်ကိုယူ၍ သင်နှင့်မြို့စပ်ကြားတွင် သံတံတိုင်းအဖြစ် ထောင်ထားလော့။ မြို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူလော့။ ထိုမြို့သည် ဝိုင်းရံခြင်းခံရလျက်ရှိ၍ သင်သည် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လော့။ ဤသည်ကား ဣသရေလအမျိုး၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။

⁴“သင်သည် ဘယ်နံစောင်းဖြင့် လဲလျောင်း၍ ဣသရေလအမျိုး၏အပြစ်ကို ထိုနံပေါ်သို့တင်လော့။ ထိုနံဖြင့်လဲလျောင်းသောနေ့ရက်များပတ်လုံး သင်သည် သူတို့၏အပြစ်ကို ထမ်းရလိမ့်မည်။ ⁵အကြောင်းမူကား သူတို့၏အပြစ်နှစ်ပေါင်းတို့ကို နေ့ရက်အရေအတွက်အဖြစ် ငါသတ်မှတ်ပေးပြီ။ ထိုနေ့ရက်တို့သည် သုံးရာ့ကိုးဆယ်ရက်ဖြစ်၍ သင်သည် ဣသရေလအမျိုး၏အပြစ်ကို ထမ်းရလိမ့်မည်။

⁶“ထိုနေ့ရက်များကုန်ဆုံးပြီးလျှင် သင်သည် ညာနံစောင်းဖြင့် တစ်ဖန်လဲလျောင်း၍ ယုဒအမျိုး၏အပြစ်ကို လေးဆယ်ရက်ပတ်လုံး ထမ်းရလော့။ ငါသည် တစ်နှစ်လျှင်တစ်ရက်ကျ သင့်အား သတ်မှတ်ပေးပြီ။ ⁷သင့်လက်ရုံးကို ဖွင့်လျက် ဝိုင်းရံထားသော ယေရုရှလင်မြို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ထိုမြို့တစ်ဘက်၌ ပရောဖက်ပြုလော့။ ⁸ကြည့်လော့၊ သင်သည် ဝိုင်းရံသောနေ့ရက်များ မကုန်ဆုံးမီ တစ်ဖက်မှတစ်ဖက်သို့ မလှည့်နိုင်စေရန် ငါသည် သင့်ကို ကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်မည်။

⁹“ဂျုံဆန်၊ မုယောဆန်၊ ပဲ၊ ပဲနီလေး၊ ပြောင်းဆန်နှင့် ကောက်နှံမျိုးကိုယူ၍ အိုးတစ်လုံးတည်းတွင် ထည့်ပြီးလျှင် မုန့်ကိုလုပ်လော့။ သင်သည် နံစောင်း၍ လဲလျောင်းသောနေ့ရက် သုံးရာ့ကိုးဆယ်ရက်ပတ်လုံး ထိုမုန့်ကို စားလော့။ ¹⁰သင်စားရမည့်အစာကို ချိန်တွယ်၍ တစ်နေ့လျှင် ရှစ်အောင်စခန့် စားလော့။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်များ၌ စားလော့။ ¹¹ရေကိုလည်း ချင့်တွက်၍ တစ်နေ့လျှင် တစ်ပိုင့်ခန့် သောက်လော့။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်များ၌ သောက်လော့။ ¹²ထိုမုန့်ကို မုယောမုန့်ပြားကဲ့သို့ စားရမည်။ လူ၏မစင်ကို လောင်စာအဖြစ်သုံး၍ လူအများရှေ့မှောက်တွင် ဖုတ်ရမည်။” ¹³ငါတို့၏ခမည်းတော်က “ထိုနည်းတူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါနှင်ထုတ်ရာ တိုင်းတစ်ပါးသားတို့အထဲတွင် မိမိတို့၏မုန့်ကို မစင်ကြယ်သည့်အတိုင်း စားကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁴ထိုအခါ အကျွန်ုပ်က “အို အရှင်အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို အဘယ်အခါမျှ မညစ်ညူးစေဖူးပါ။ ငယ်စဉ်ကပင် ယခုတိုင်အောင် အလိုလိုသေသောအကောင်၊ သားရဲကိုက်ဖြတ်သောအကောင်ကို အကျွန်ုပ်မစားဖူးပါ။ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသောအသားသည်လည်း အကျွန်ုပ်၏ခံတွင်းသို့ မဝင်ဖူးပါ” ဟု လျှောက်၏။

¹⁵ကိုယ်တော်က အကျွန်ုပ်အား “ကြည့်လော့၊ လူ၏မစင်အစား နွားချေးကိုသုံး၍ သင်၏မုန့်ကို ဖုတ်ရန် ငါခွင့်ပြု၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁶ကိုယ်တော်က အကျွန်ုပ်အား “အချင်းလူသား၊ ကြည့်လော့၊ ယေရုရှလင်မြို့၌ မုန့်တည်းဟူသောအထောက်အပံ့ကို ငါချိုးမည်။ သူတို့သည် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြစွာဖြင့် မုန့်ကိုချိန်တွယ်၍ စားကြ၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေကိုချင့်တွက်၍ သောက်ကြလိမ့်မည်။ ¹⁷အကြောင်းမူကား မုန့်နှင့်ရေ ရှားပါးလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်လျက် အချင်းချင်းကြည့်ကြ၍ မိမိတို့၏အပြစ်ကြောင့် ဆွေးမြေ့ပျက်စီးကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။