Rama Netepake Kapungkuran Yerusalem

Yehezkiel nglakoni pangepungé Rama kita kaya sandiwara ing dalan: bata diukir dadi Yerusalem, wajan wesi dadi témbok, telungatus sangang puluh dina turu ing sisih siji lan patang puluh dina ing sisih liyané, roti diirit lan banyu ditakar. Dhèwèké mbantah yèn kudu masak nganggo tai manungsa lan diganti telèk sapi.

Pasal 4.

“Kowe, he anaking manungsa, njupuka sawijining bata, dokokna ing ngarepmu, banjur gambarna sawijining kutha ing kono, yaiku Yerusalem. Kutha mau kepungen: nggawea tembok pangepungan kanggo nglawan kutha mau, nganaa undhuk-undhukan tanah kang arep nglawan, nganaa tarub-tarub kang ngepung, lan masanga gempuran ing saubenge. Njupuka piranti panggorengan wesi; dokokna minangka tembok wesi ing antarane kowe lan kutha mau. Adhepna raimu marang kutha iku; kutha mau bakal kepung, lan kowe ngangseg pangepunganmu marang kutha iku. Iki minangka pratandha kanggo turune Israel.

“Kowe, turua miring ing lambungmu kiwa, banjur dokokna kaluputane turune Israel ing lambungmu mau. Sajrone dinane kowe turu miring ing kono, kowe bakal nyangga kaluputane wong-wong iku. Awit Aku wis netepake kanggo kowe pirang-pirang taun kaluputane wong-wong mau dadi cacahing dina, yaiku telung atus sangang puluh dina—mula kowe bakal nyangga kaluputane turune Israel.

“Yen iki wis rampung, turua miring maneh ing lambungmu tengen, banjur nyanggaa kaluputane turune Yehuda patang puluh dina; sadina Daktetepake kanggo saben taun. Ngadhepa marang pangepungan Yerusalem, kanthi lenganmu kang wis kebukak, banjur medhara pameca nglawan kutha mau. Lah, Aku bakal ngiket kowe nganggo tali supaya kowe ora bisa minger saka lambung siji menyang sijine, nganti kowe rampung sajrone dinane pangepunganmu.

“Njupuka gandum, jewawut, kacang, kacang lentil, jewawut gaga, lan sekul; dokokna ing wadhah siji lan gawenen roti. Iku panganen sajrone dinane kowe turu miring ing lambungmu—telung atus sangang puluh dina. Pangan kang bakal kopangan iku timbangen—kira-kira rong atus seket gram saben dina; panganen ing wektu-wektu kang wis katemtokake. Ngombea banyu kang kaukur—kira-kira sakiter stengah liter saben dina; ombenen ing wektu-wektu kang wis katemtokake. Iku kudu kopangan kaya roti jewawut, kang kopanggang ing ngarepe wong akeh ndhuwur kotorane manungsa.” Lan Rama kita ngandika: “Mangkono anggone turune Israel bakal mangan roti kang najis ana ing antarane para bangsa, panggonan Aku arep mbuwang wong-wong mau.”

Aku banjur matur: “Adhuh, Pangeran Yehuwah! Kawula dereng nate najisake badan kawula piyambak. Wiwit kawula taksih enem ngantos sapunika kawula dereng nate nedha menapa-menapa ingkang pejah piyambak utawi ingkang dipunmangsa kewan, saha boten wonten daging ingkang jember lumebet ing cangkem kawula.”

Panjenengane ngandika marang aku: “Delengen, Aku ngidini kowe nganggo tlethong sapi minangka gegentine kotorane manungsa, kanggo manggang rotimu ing ndhuwure.”

Panjenengane ngandika marang aku: “He anaking manungsa, lah, Aku lagi nugel teken roti ing Yerusalem. Wong-wong bakal mangan roti kanthi timbangan, kanthi kuwatir, lan ngombe banyu kanthi ukuran, kanthi gumun giris, amarga roti lan banyu bakal langka. Wong-wong bakal padha pandeng-pandengan kanthi giris lan bakal padha ngategor marga saka kaluputane.”