Pralambang Rambut kang Kasebar
Dhèwèké nyukur rambut lan jenggoté nganggo pedhang lan mbagi rambut iku miturut bobot, saben saprateloné diobong, dikethok utawa disebar minangka nasibé kutha. Rama kita ngandika Yerusalem, sing dipapanaké ing tengahé bangsa-bangsa, mbalela luwih ala tinimbang bangsa-bangsa iku.
5 1“Kowe, he anaking manungsa, jupuka pedhang landhep kaya ladinge tukang cukur, banjur lakokna ing sirahmu lan janggutmu. Nuli jupuka timbangan lan perangana rambut mau. 2Sapratelune obongen ing geni ana ing sajroning kutha, samangsa dina-dina pangepungan wis rampung. Sapratelune jupuken, sabetana nganggo pedhang ngubengi kutha. Sapratelune sebarna katut angin, lan Aku bakal ngunus pedhang mburu wong-wong mau. 3Lan jupuka sawatara saka rambut mau, banjur bundhelen ing poncoting jubahmu. 4Jupuka maneh sawatara saka iki, uncalna ing geni, lan obongen ing kono. Saka kono geni bakal sumebar marang sakabehe turune Israel.’
5Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: Iki Yerusalem. Aku wis mapanake kutha iku ana ing satengahing bangsa-bangsa, lan diubengi dening nagara-nagara. 6Nanging kutha mau mbalela marang angger-anggerKu kanthi luwih ala tinimbang bangsa-bangsa, lan nglawan pranatanKu luwih saka nagara-nagara ing saubenge; amarga padha nampik angger-anggerKu lan ora padha nglakoni pranatanKu.
7Mulane mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: “Sarehne kowe luwih mbangkang tinimbang bangsa-bangsa ing saubengmu, ora nglakoni pranatanKu lan ora netepi angger-anggerKu, malah ora tumindak manut angger-anggere bangsa-bangsa ing saubengmu, 8mulane mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: ‘Lah, Aku dhewe nglawan kowe, lan Aku bakal nindakake paukuman ana ing tengahmu, ing sangarepe bangsa-bangsa. 9Marga saka sakehing kanisthanmu, Aku bakal nindakake marang kowe apa kang durung tau Daktindakake sadurunge lan ora bakal Daktindakake maneh. 10Mulane wong tuwa bakal mangan anake ana ing tengahmu, lan anak bakal mangan wong tuwane. Aku bakal nindakake paukuman marang kowe, lan sakehing wong kang isih urip bakal Daksebarake marang sakabehing angin.’
11“Demi uripKu, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa, amarga kowe wis gawe najis pasucenKu kanthi sakehing barangmu kang njijiki lan tumindakmu kang nggegirisi, Aku dhewe uga bakal mundur; Aku ora bakal ngeman marang sapa wae lan ora bakal melasi. 12‘Sapratelune kowe bakal mati dening pageblug utawa pailan ana ing tengahmu; sapratelune bakal tiwas dening pedhang ing saubengmu; sapratelune bakal Daksebarake marang sakabehing angin, kang bakal Dakburu kanthi pedhang kang kaunus.
13“Banjur bebenduKu bakal sirep, lan Aku bakal nuruti nepsuKu marang wong-wong mau nganti marem lan kalipur. Wong-wong mau bakal padha ngerti, yen Aku, Ramane, kang wis ngandika sajroning panas atiKu, nalika Aku wis ngwutahake nepsuKu marang wong-wong mau.
14“Kowe bakal Dakdadekake jugrugan lan wirang ana ing antarane bangsa-bangsa ing saubengmu, ana ing ngarepe sakabehe wong kang padha liwat. 15Kowe bakal dadi cacadan lan pepoyokan, pepeling lan bab kang nggegirisi tumrap bangsa-bangsa ing saubengmu, nalika Aku nindakake paukuman marang kowe kanthi bebendu, nepsu, lan paukuman kang mawa dukane kang ngedab-edabi. Aku, Ramamu, kang wis ngandika. 16Samangsa Aku manah kowe nganggo panah-panahing pailan kang nggawa pati, kang Dakkon numpes kowe, Aku bakal nambahi pailan luwih akeh lan medhot tandhon panganmu. 17Aku bakal nekakake pailan lan kewan galak nglawan kowe; kabeh mau bakal ndadekake kowe ora duwe anak. Pageblug lan pepati bakal nrajang kowe, lan Aku bakal nekakake pedhang marang kowe. Aku, Ramamu, kang wis ngandika.’”