Sang Rama Ngadili Pangbrahala
Yehezkiel medhar wangsit marang gunung-gunung Israèl, papané punden-punden lan mesbèh-mesbèh, lan dikandhani yèn sing dipatèni bakal tiba ing antarané brahalané dhéwé. Nanging ana turahan sing slamet ing antarané bangsa-bangsa lan éling marang Rama kita, sengit marang awaké dhéwé merga apa sing wis ditindakaké.
6 1Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:
2He, Putraning Manungsa, mengoa lan arahna pasuryanmu marang gunung-gunung ing Israel, banjur medhara wangsit nglawan gunung-gunung mau. 3Kandhaa: He, gunung-gunung ing Israel, rungokna pangandikane Rama kang Mahakuwasa. Mangkene pangandikane Rama kang Mahakuwasa marang gunung-gunung lan tengger, marang jurang-jurang lan lebak-lebak: Lah, Aku nekakake pedhang marang kowe lan bakal ngrusak papan-papan pangibadahmu ing dhuwur. a a v3 Papan pangibadahan ing dhuwur iku pasucen ing pucaking gunung, panggonane wong Israel nindakake pangibadah kapir. 4Misbyah-misbyahmu bakal dirubuhake, lan padupan-padupanmu diremuk, sarta wong-wongmu kang padha dipateni bakal Daklempar ana ing ngarepe brahala-brahalamu. 5Bangkene wong Israel bakal Dakglethakake ana ing ngarepe brahala-brahalane, lan balung-balungmu bakal Daksebar ana ing sakubenge misbyah-misbyahmu. 6Ing ngendi bae papan padununganmu, kutha-kutha bakal dadi jugrugan lan papan-papan pangibadahan ing dhuwur bakal dirubuhake, supaya misbyah-misbyahmu dadi jugrugan lan sepi mamring, brahala-brahalamu diremuk lan disirnakake, padupan-padupanmu ditegori, sarta sakabehe gaweanmu dilebur. 7Wong-wong kang padha dipateni bakal padha gumlethak ana ing tengahmu, lan kowe bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramamu.
8Nanging Aku bakal nisakake kekarene: sawatara wong bakal padha oncat saka pedhang ana ing antarane para bangsa, nalika kowe padha kasebar ing antarane nagara-nagara. 9Tumuli wong-wongmu kang padha kari urip bakal padha eling marang Aku ana ing antarane para bangsa, ing ngendi wong-wong mau kaboyong dadi tawanan—kepriye anggonKu wis disakiti dening atine kang ora setya kang nyingkur Aku, lan dening mripate kang kapencut marang brahala-brahalane. Wong-wong mau bakal padha gething marang awake dhewe amarga saka piala kang wis padha dilakoni, amarga saka sakabehe panggawene kang nistha. b b v9 Rama kita ngandika yen panggalihe piyambak disakiti dening anggone para putrane ora setya — paukuman ing kene iku saka katresnan kang kataton, dudu saka panampik kang asrep. 10Lan wong-wong mau bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramane; anggonKu ngancam bakal nekakake bilai iki marang wong-wong mau ora tanpa nalar.
11Mangkene pangandikane Rama kang Mahakuwasa: Keplokna tanganmu, jejeg-jejegna sikilmu, lan ngucapa: “Iba nggegirisine!” tumrap sakabehe piala lan panggawe nistha saka turune Israel, amarga wong-wong mau bakal padha mati dening pedhang, pailan lan pageblug. 12Wong kang ana ing kadohan bakal mati dening pageblug, wong kang ana ing cedhakan bakal mati dening pedhang, lan sapa bae kang kari urip bakal mati dening pailan. Mangkono anggonKu bakal ngwutahake bebenduKu marang wong-wong mau. 13Tumuli kowe bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramamu, nalika wong-wong mau kang padha dipateni gumlethak ana ing antarane brahala-brahalane, ing sakubenge misbyah-misbyahe, ing saben tengger kang dhuwur, ing sakehe pucaking gunung, ing sangisore saben wit kang ijo lan saben wit elah kang ngrembuyung—ing papan panggonane wong-wong mau saos dupa kang wangi marang sakehe brahalane. 14Aku bakal mulung astaKu nglawan wong-wong mau, lan ndadekake tanahe sepi mamring wiwit ara-ara samun nganti tekan Ribla, ing ngendi bae papan padunungane. Tumuli wong-wong mau bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramane.